در نشست هنر و ناخوادگاه مطرح شد:
هنرمندان و نوابغ به روانپریشی نزدیکترند
هنر با بخش ناخودآگاه مخاطب هنری رابطه برقرار میکند و به دنبال آن تجربههای ژرف هنرمند را به مخاطب بازتاب میدهد. مخاطب هنری نیز با ساز و کار همسانسازی سعی میکند خود را در جایگاه هنرمند قرار دهد.
نشست هنر و ناخودآگاه با حضور شهریار وقفی، سیدحسین مجتهدی و مجید سرسنگی برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ایلنا؛ سیدحسین مجتهدی با تعریف واژه ناخودآگاه گفت: ما ضمیر ناخودآگاه را بسیار به کار میبریم. اما نمیدانیم که در اصطلاح علمی چه جایگاهی دارد.
وی ادامه داد: افراد در طول زمان و زندگی خود دربرابر عاطفهها اندیشهها و رفتارهای روانی فرار میگیریم که تصمیمگیری درباره آنها از قدرت اختیار فرد خارج است اما اثرگذاری این مسائل در ناخودآگاه فرد قرار میگیرد و از بین نمیرود.
مجتهدی با اشاره به رابطه هنر و ضمیر ناخودآگاه گفت: باید بدانیم که یک واقعیتی وجود دارد و در مقابل واقعیت عنصری به نام بازی وجود دارد و بازی همیشه با خیالپردازی همراه است.
وی ادامه داد: از طرف دیگر هنر با نماد در ارتباط است. به همین دلیل ما در هنر و آثار هنری نمادهای زیادی میبینیم که بیشتر آنها از آرزوهای سرکوب شده هنرمند که در ضمیر ناخودآگاهش قرار دارد نشات میگیرد.
مجتهدی با تاکید بر اینکه بسیاری از آثار هنری بر ضمیر ناخودآگاه مخاطبان تاثیر میگذارد؛ افزود: هنر با بخش ناخودآگاه مخاطب هنری رابطه برقرار میکند و به دنبال آن تجربههای ژرف هنرمند را به مخاطب بازتاب میدهد. مخاطب هنری نیز با ساز و کار همسانسازی سعی میکند خود را در جایگاه هنرمند قرار دهد.
وی عنصر زمان را یکی از مهمترین عناصر در هنر دانست و افزود: زمان و مکان در هنر بخصوص هنرهایی همچون سینما، تئاتر و ادبیات میتواند سیال باشد. حتی گذشته، حال و آینده میتواند همزمان و متراکم وجود داشته باشد. مکان هم میتواند چرخشی باشد که همزمان با حضور و غیاب دیگری اجرا شود.
مجتهدی با اشاره به همسانسازی مخاطب با قهرمانان آثار هنری گفت: هنرمندان و نوابغ به روانپریشی نزدیکترند و جهان دیگری را میآفرینند که خود در آن غرق میشوند. از طرف دیگر یک دنیای فانتزی و رویایی را به وجود میآورند که مخاطب نمیخواهد از آن دور شود.
شهریار وقفی پور نیز طی سخنانی با اشاره به رابطه سانسور و ضمیر ناخودآگاه هنرمند گفت: تا زمانی که سانسور به صورت نهادینه به وجود نیاید ضمیر ناخودآگاه نیز شکل نمیگیرد زیرا میل درونی انسان به آفرینش اثر هنری و رفتارهای اجتماعی است که مخالفت با دیدگاههای تاکید شده است.
وی ادامه داد: در این میان زبان بسیار مهم است زیرا زبان در بسیاری موارد امر واقعی را عوض میکند مثلاً زمانی که فردی را میبینیم که آرام نشسته اما ناگهان آه میکشد امر واقعی وی دگرگون میشود.
وقفی پور افزود: ناخودآگاه جایی است که واقعیت هنرمند وجود دارد و در آن نفی و تناقض وجود ندارد و هرچند سوژه بیشتر از ناخودآگاه سرچشمه میگیرد اما به خودی خود عنصر مستقل نیست و معنا ندارد.
مجید سرسنگی با اشاره به اهمیت پژوهش دو در هنر گفت: خانه هنرمندان سه سال است که به بحثپژوهش اهمیت ویژه میدهد، زیرا اگر هنر میخواهد پیشرفت کند برای پشتوانه تئوریک داشته باشد و اگر فعالیتهای علمی و عملی در هر رشته با پشتوانه نظری همراه نباشد، تنها یک کالبد بدون محتوا خواهد بود.
وی ادامه داد: در همین راستا خانه هنرمندان به زودی دانشگاه مجازی بینالمللی مکتب عالی هنر را راهاندازی میکند هرچند این دانشگاه کار موازی با دانشگاه دیگر نخواهد داشت و بیشتر مکمل است.