آیا " عصبانی نیستم " قربانی شد تا اصل سینما بماند؟!
مخالفان دولت قصد دارند با فشار بر سازمان سینمایی و دبیر جشنواره فیلم فجر اینگونه القا کنند که دولت جدید نیز تصمیم جدیدی برای سینما ندارد و در همچنان روی همان پاشنه میچرخد تا سینماگران را رودرروی دولت جدید قرار دهند.
ایلنا: از آغاز سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر؛ ستاد برگزاری و شخص دبیر جشنواره ازسوی نیروهای تندرو برای حضور نیافتن چند فیلم خاص تحت فشار بودند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر به عنوان اولین دورهی جشنواره فیلم فجر در دولت تدبیر و امید برگزار شد هرچند فیلمهایی که در این دوره از جشنواره حضور داشتند، در سالهای آخر دولت احمدینژاد تولید شده بودند.
مسولان برگزاری جشنواره از ابتدا تلاش کردند تا با نگاهی باز فیلمها را در بخشهای مختلف شرکت دهند اما سرانجام چند فیلم موفق به حضور در جشنواره نشدند.
از ابتدای جشنواره بحثنمایش فیلمهای " آشغالهای دوست داشتنی " به کارگردانی " محسن امیریوسفی "، " عصبانی نیستم " به کارگردانی رضا درمیشیان و " نقش و نگار " به کارگردانی علی عطشانی با شک و تردید همراه بود.
گروههای تندرو و بعضی از سایتهای حامی آنها در این مدت تلاش داشتند با فشار به دبیر جشنواره از نمایش این سه فیلم جلوگیری کنند هر چند دبیر جشنواره و ستاد برگزاری نیز با تدبیر قصد داشتند ضمن تعامل با آن گروهها؛ فرصتی را نیز برای نمایش این سه فیلم فراهم کنند.
فیلم سینمایی نقش و نگار به کارگردانی علی عطشانی هرچند در جشنواره شرکت کرد و مشخصات آن در کتاب جشنواره نیز درج شد اما هرگز به نمایش درنیامد و اولین فیلمی نام گرفت که داوری و قضاوت شد اما به نمایش درنیامد.
فیلم آشغالهای دوست داشتنی نیز به نمایش درنیامد و علارغم علاقمندی رسانهها حتی در برج میلاد نیز دیده نشد.
در این میان سرنوشت فیلم سینمایی عصبانی نیستم متفاوت از بقیه بود. فیلم با اصلاحاتی که مدنظر وزارت ارشاد و سازمان سینمایی بود به نمایش درآمد و حتی پایان بندی آن تغییر کرد. عصبانی نیستم در زمان نمایش خود در طول جشنواره فیلم فجر با استقبال خوب مخاطبان و تماشاگران مردمی مواجه شد اما در زمان نمایش فیلم در برج میلاد آن هم در روز آخر جشنواره با حواشی همراه شد.
قرار بود فیلم عصبانی نیستم ساعت ۱۶ دوشنبه ۲۱ بهمن ماه در برج میلاد به نمایش دربیایید اما ناگهان زمان نمایش فیلم تغییر کرد و فیلم ساعت ۱۰ صبح و بجای فیلم طبقه حساس به نمایش درآمد.
براساس آنچه شنیده شد قرار بود در زمان نمایش فیلم؛ نیروهای تندرو و گروههای فشار با حضور در برج میلاد به نمایش این فیلم اعتراض کنند که مدیران جشنواره با تدبیر خود این مسئله را ختم به خیر کردند.
عصبانی نیستم در بخشهای مختلف جشنواره نیز نامزد شده بود اما در روز مراسم اختتامیه؛ کارگردان و تهیهکننده فیلم تقاضا کردند فیلم داوری نشود درحالیکه به گفتهی فرامرز قریبیان؛ یکی از داوران جشنواره فیلم فجر؛ این فیلم میتوانست جوایزی را در بخشهای مختلف کسب کند. اما به دلیل آنچه مصلحت گفته میشود فیلم داوری نشد. گویا گروههای فشار وزیر ارشاد را تهدید کرده بودند اگر فیلم عصبانی نیستم؛ جایزه بگیرد وی را استیضاح میکنند.
وضعیت برگزاری جشنواره فیلم فجر و رفتاری که بعضی سیاسیون و گروههای مختلف با جشنواره داشتند؛ نشان داد سینمای ایران همچنان زیر فشارهای مختلف است و همچنان راه زیادی در حاکمیت قانون باید طی شود. اینکه همچنان گروهی قصد دارند با خط و نشان کشیدن و با ایجاد فضای رعب و وحشت اهداف خود را پیاده کنند؛ کاملا در این جشنواره مشهود بود.
مخالفان دولت قصد دارند با فشار بر سازمان سینمایی و دبیر جشنواره فیلم فجر اینگونه القا کنند که دولت جدید نیز تصمیم جدیدی برای سینما ندارد و در همچنان روی همان پاشنه میچرخد تا سینماگران را رودرروی دولت جدید قرار دهند. درپایان مهم آن است که فیلمهایی همچون عصبانی نیستم قربانی شدند تا اصل سینما باقی بماند.