خبرگزاری کار ایران

رییس شورای روابط خارجی آمریکا:

رد توافق در کنگره، نشان‌دهنده اختلال در نظام سیاسی آمریکا خواهد بود

شورای روابط خارجی آمریکا که در سال ۱۹۲۱ تاسیس شده، یک مجموعه غیردولتی متشکل از ]چهار هزار و ۹۰۰ عضو است که در زمینه‌های سیاست خارجی و مسائل بین‌المللی تخصص دارد. ساختمان اصلی این شورا در نیویورک بوده و یک دفتر هم در واشنگتن دارد. اعضای این شورا را سیاستمداران برجسته، وزرای کنونی و سابق، مدیران سیا، بانکداران، وکلا، اساتید دانشگاه و مدیران رسانه‌ها تشکیل می‌دهند.

 «ریچارد هاس» که از سال ۲۰۰۳ میلادی تا امروز به عنوان رییس شورای روابط خارجی آمریکا فعالیت می‌کند، در مقاله‌ای در «وال ‌استریت ‌ژورنال» از سناتور‌های آمریکا خواست تا به توافق هسته‌ای با ایران رای مثبت بدهند.

هاس از سناتور‌های آمریکا خواست تا به توافق هسته‌ای رای مثبت بدهند اما این کار را به نحوی انجام دهند که به گفته وی، نقص‌های موجود در این توافق، آشکار شود.

ریچارد هاس در این مقاله می‌نویسد:

برجام، توافقی است که ظرفیت هسته‌ای ایران را محدود می‌کند و کنگره ماه آینده میلادی برای رد یا تصویب آن رای‌گیری خواهد کرد.

این توافق همزمان منابع گسترده‌ای را در اختیار ایران قرار می‌دهد تا نفوذ خود در خاورمیانه را افزایش دهد. توافقی که قرار است تهدید هسته‌ای ایران را بر طرف کند، در واقع این کار را انجام نمی‌دهد و ایران تقریبا پس از ۱۰ تا ۱۵ سال مجددا می‌تواند بدون هیچگونه محدودیتی فعالیت‌های هسته‌ای خود را گسترش داده و ظرفیت و درصد غنی‌سازی خود را افزایش دهد.

 حال، کنگره باید چه تصمیمی بگیرد؟ برای روشن شدن این موضوع قابل ذکر است که کنگره  قرار نیست در رابطه با خوب‌ یا بد بودن این توافق تصمیم بگیرد، بلکه باید بررسی کند آیا اجرای این توافق به نفع آمریکا است یا به ضرر آن. این توافق یک معامله‌ است که باید باتوجه به هدفی که برای آن تعریف شده، مورد سنجش قرار گیرد.

برجام مانند هر معاهده دیگری مملو از سازش‌های متعدد است، که تعدادی از آن‌ها قابل درک بوده و تعدادی دیگر سوال برانگیز است. متاسفانه مذاکره مجدد درباره توافق، غیر ممکن است و اگر آمریکا این درخواست را مطرح کند، خود به مسالهٔ بین‌المللی تبدیل شده و دیگر جهان را در تحریم کردن ایران به همراه نخواهد داشت.

اگر این توافق در کنگره رد شده و در ‌‌نهایت اجرایی نشود، ایران به احتمال زیاد فعالیت‌های خود را در شاخه‌هایی که برجام منع می‌کند، از سر خواهد گرفت. این امر موجب خواهد شد تا بحث مشکل‌تر و دور از انتظار‌تر حمله نظامی به پایگاه‌های هسته‌ای ایران، مطرح شود. رد کردن توافق همچنین این مساله را در ذهن جامعه جهانی و افکار عمومی مطرح می‌کند که عملکرد سیاسی آمریکا دچار اختلال شده است. از طرف دیگر موافقت ساده با این توافق، کاستی‌هایش را مشخص نمی‌کند.

راه سوم هم وجود دارد: هر رای مثبتی که به توافق داده می‌شود با این شرط باشد که آمریکا سیاست‌های مکمل برجام را اتخاذ کند. هفت نکته‌ای که در ادامه آمده است، بسیاری از پرسش‌های مشروع و نگرانی‌های اعضای کنگره و سایرین را، با حفظ منافع آمریکا، برطرف می‌کند.

بنابراین باید چند نکته را در نظر گرفت: 

۱- آمریکا همچنان از منافع ملی اساسی خود در خاورمیانه و خلیج‌فارس، از جمله امنیت دوستان و متحدانش، دفاع کرده، به مخالفت خود با تروریسم و تولید سلاح‌های کشتار جمعی ادامه می‌دهد و از در دسترس بودن منابع انرژی این منطقه برای از کار نیافتادن اقتصاد جهانی اطمینان حاصل می‌کند. تلاش هر کشور یا گروهی برای برهم زدن ثبات منطقه یا کنترل بر آن، تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا محسوب شده و این کشور برای حفاظت از منافع و امنیت خود از هر روشی، از جمله عملیات نظامی، استفاده می‌کند.

۲- توسعه یا دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای به عنوان تهدیدی برای منافع آمریکا شمرده شده و تحمل نخواهد شد.

۳- آمریکا توقع دارد ایران مفاد «برجام» را به صورت کامل اجرا کند. هرگونه فعالیت ایران که از نگاه آمریکا با قواعد برجام تناقض داشته باشد، با وضع تحریم‌های گسترده و دیگر واکنش‌های متناسب، پاسخ داده می‌شود. آمریکا اطمینان حاصل می‌کند که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منابع و اطلاعات لازم را برای انجام بازرسی و نظارت از برنامه هسته‌ای ایران، در اختیار داشته باشد و کار خود را به بهترین شکل ممکن انجام دهد.

۴- مخالفت آمریکا با تولید سلاح هسته‌ای در خاورمیانه و خلیج‌فارس، تغییر نمی‌کند و آمریکا آماده است تا برای تامین امنیت دوستان و متحدانش در منطقه، با مشاوره و قرارداد‌های امنیتی و حتی فروش سلاح‌های پیشرفته، این کار را انجام دهد، تا آن‌ها احساس نیاز به تولید و در اختیار داشتن سلاح هسته‌ای نداشته باشند.

۵- تحریم‌هایی که ایالات متحده آمریکا، در رابطه با مسائلی غیر از برنامه هسته‌ای ایران بر این کشور اعمال کرده است، باقی می‌مانند و تحریم‌های جدیدی در رابطه با این مسائل تصویب می‌شود. به علاوه، آمریکا تلاش خواهد کرد تا هیچ‌گونه فروش سلاح‌های بالستیک به ایران، حتی باوجود لغو قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل، صورت نپذیرد.

۶- دولت آمریکا مذاکرات جدیدی را با دیگر امضا کنندگان برجام-فرانسه، روسیه، چین، آلمان و انگلستان- در رابطه با محدودیت‌های بیشتر بر برنامه هسته‌ای ایران آغاز کند.

۷- شاخه اجرایی (دولت)، هر شش ماه، گزارشی جامع از نحوه اجرای «برجام»، لغو تحریم‌ها، اینکه ایران چگونه از منابع آزاد شده خود استفاده می‌کند و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران، به کنگره ارائه کند.

سایرین ممکن است نظر متفاوتی داشته باشند. اما «باراک اوباما» رییس‌جمهوری آمریکا در نامه‌ای که نوزدهم آگوست به اعضای کنگره فرستاد، آمادگی دولت خود را برای شروع همکاری با کنگره در رابطه با مسائلی شبیه آنچه که بیان شد، نشان داد.

کد خبر : ۳۰۱۴۲۲