ترامپ با اعزام نظامیان آمریکا به لهستان به دنبال آشتی با اروپا و ناتو است/احتمال دارد چین روسیه را به سمت مصالحه با اوکراین سوق داده باشد

علی‌ بیگدلی، کارشناس مسائل آمریکا در تشریح دلایل اعزام پنج هزار نظامی آمریکا به لهستان در گفت‌وگو با ایلنا عنوان کرد: ترامپ به‌دلیل تحولات خاورمیانه و مسئله تنگه هرمز، تا حدی تحت فشار افکار عمومی، کنگره و همچنین افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا قرار گرفته است. به همین دلیل، برای مثال انگلیس اجازه استفاده از پایگاه دیه‌گو گارسیا را نداد و همین مسئله اختلافی میان آمریکا و اتحادیه اروپا ایجاد کرد. در نتیجه، اتحادیه اروپا تا حد زیادی از ترامپ فاصله گرفت و نوعی عقب‌نشینی در روابط دو طرف دیده شد. اکنون که این فشارها بر ترامپ افزایش یافته و او نتوانسته در قبال ایران به نتایج مطلوب خود برسد، به‌نظر می‌رسد در پی ایجاد نوعی آشتی با اروپا و ناتو برآمده است. 

وی ادامه داد: اعزام پنج هزار سرباز و همچنین امتیازات مالی و تسلیحاتی که به اوکراین داده، در همین چارچوب قابل تحلیل است. این اقدامات را می‌توان نشانه‌ای از آشتی میان آمریکا، اروپا و ناتو دانست؛ هرچند ترامپ همواره نگاه مثبتی به اتحادیه اروپا و حتی خود ناتو نداشته است. با توجه به نشستی که در سوئد برگزار شد و اظهارات دبیرکل ناتو مبنی بر اینکه این سازمان به‌دنبال یافتن راهی برای ورود عملی به مسئله بازگشایی تنگه هرمز است، می‌توان گفت زمینه یک هماهنگی جدید در حال شکل‌گیری است. وزیر خارجه آمریکا نیز اعلام کرد که ارزیابی‌هایی انجام شده و نتایج آن تا حدی رضایت‌بخش بوده، هرچند هنوز به صدور قطعنامه‌ای در ناتو منجر نشده است. با این حال، این روند نشان می‌دهد آمریکا هم خسته شده و هم هزینه‌های زیادی را به‌تنهایی و بدون پشتوانه متحمل شده است. از سوی دیگر، واشنگتن تلاش می‌کند تا حدی مانع از مداخلات بیشتر اسرائیل شود.

این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: اینکه نگاه روسیه به این اقدام ایالات متحده چیست در پاسخ باید گفت که اعزام پنج هزار نیروی آمریکایی به لهستان بیشتر جنبه نمایش قدرت دارد و بعید است به درگیری مستقیم منجر شود. این اقدام بیش از هر چیز در راستای هماهنگی دوباره آمریکا با ناتو و دادن امتیاز به این سازمان قابل تحلیل است. از سوی دیگر، ناتو نیز احتمالاً در آینده در موضوع خلیج فارس و تنگه هرمز نقش‌آفرینی خواهد کرد. در عین حال، غرب از ادامه جنگ اوکراین خسته شده و هزینه‌های این جنگ بسیار بالا رفته است. سطح نارضایتی در آمریکا و اروپا نیز افزایش یافته است و به همین دلیل، احتمال دارد پوتین زودتر از آنچه تصور می‌شود، تن به نوعی مصالحه بدهد؛ البته بدون آنکه سرزمین‌هایی را که تاکنون به دست آورده، واگذار کند. از همان روزهای نخست حمله روسیه به اوکراین نیز قابل پیش‌بینی بود که پوتین دست خالی از این بحران خارج نخواهد شد و اکنون نیز شرایط همین‌گونه است. با این حال، روسیه تا حدی دچار انزوای سیاسی شده و وضعیت اقتصادی آن نیز دشوار است؛ هرچند همچنان نفت خود را به اروپا، چین و هند می‌فروشد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: به‌نظر می‌رسد سفر پوتین به پکن نیز در همین چارچوب قابل تحلیل باشد؛ یعنی احتمالاً مذاکراتی پشت‌پرده برای پایان دادن به جنگ اوکراین و کاهش سطح حمایت چین از روسیه در جریان است. چینی‌ها در سیاست خارجی بسیار محتاط و محافظه‌کار هستند و احتمالاً دیگر تمایلی ندارند مانند گذشته از پوتین حمایت کنند. به همین دلیل، این احتمال وجود دارد که چین نیز روسیه را به سمت پذیرش مصالحه سوق داده باشد. در مجموع، به‌نظر می‌رسد پوتین نیز به‌دلایل داخلی و بین‌المللی به صلح در اوکراین تمایل پیدا کرده است؛ هرچند نمی‌خواهد دستاوردهای میدانی خود را از دست بدهد. روسیه از ادامه این وضعیت فرسایشی خسته شده و مجموعه فشارهای داخلی و جهانی، کرملین را به سمت نوعی توافق سوق می‌دهد.