جزیره خارک؛ «پرریسکترین نقطه روی زمین برای جنگ»
با گذشت یک ماه از حملات هوایی به ایران، کارشناسان نظامی معتقدند آمریکا و متحدانش بدون عملیات زمینی قادر به تغییر موازنه نیستند و گزینه تصرف جزیره خارک بهعنوان یکی از سناریوهای محتمل مطرح شده است.
به گزارش ایلنا به نقل از رایالیوم، پس از گذشت هفتهها از حملات هوایی به ایران، بسیاری از کارشناسان نظامی بر این باورند که این حملات بهتنهایی برای تغییر معادلات جنگ کافی نیست و نشانههایی از آمادگی آمریکا برای ورود به مرحله عملیات زمینی دیده میشود.
در این مدت، نیروهای مسلح ایران توانستهاند فراتر از پیشبینیها عمل کنند و با وجود حملات مداوم به پایگاهها، زیرساختها و حتی مراکز صنعتی و دانشگاهی، ضربات قابلتوجهی به طرف مقابل وارد کنند. این وضعیت، بهویژه با اختلال در جریان صادرات نفت، موجب افزایش شدید قیمت انرژی و نارضایتی برخی کشورهای اروپایی شده است.
کارشناسان معتقدند منطقه خلیجفارس بهتدریج به صحنهای از بیثباتی نظامی تبدیل شده و توقف یا کاهش صادرات نفت، تأثیر مستقیمی بر بازارهای جهانی انرژی گذاشته است.
در این میان، برخی تحلیلگران احتمال میدهند آمریکا برای تغییر شرایط، به گزینه عملیات زمینی روی آورد. یکی از سناریوهای مطرح، تصرف جزیره خارک بهعنوان یکی از مهمترین پایانههای نفتی ایران است؛ اقدامی که میتواند علاوه بر فشار اقتصادی، موقعیت عملیاتی مهمی برای نیروهای آمریکایی در خلیج فارس فراهم کند.
برخی ناظران بر این باورند که هدف از چنین اقدامی، افزایش فشار بر ایران برای بازگشایی تنگه هرمز و ازسرگیری عبور نفتکشهاست. همچنین گزارشهایی از برنامهریزی پنتاگون برای عملیاتهای محدود زمینی یا تصرف برخی جزایر راهبردی در این منطقه منتشر شده است.
در همین راستا، منابع نظامی از ورود ناو آبیخاکی «یواساس طرابلس» به منطقه خبر دادهاند؛ تحرکی که میتواند نشانهای از آمادگی برای سناریوهای زمینی باشد.
در مقابل، ایران نیز به گفته برخی منابع، خود را برای مقابله با چنین سناریویی آماده کرده است. گزارشهایی از بسیج گسترده نیروهای ذخیره و همچنین اقدامات دفاعی در برخی جزایر منتشر شده است.
در عین حال، برخی تحلیلگران هشدار میدهند که هرگونه عملیات زمینی، بهویژه در مناطقی مانند جزیره خارک، با ریسکهای بسیار بالا همراه است. به گفته یک افسر پیشین نیروهای ویژه بریتانیا، این مناطق از سختترین میدانهای نبرد بهشمار میروند؛ جایی که نیروها در شرایطی محدود، محاصرهشده و با دشواری تأمین تدارکات مواجه خواهند بود.
در مجموع، به نظر میرسد با افزایش فشارها و بنبست نسبی در میدان، احتمال گسترش درگیری به مرحلهای جدید بیش از گذشته مطرح شده است؛ مرحلهای که میتواند پیامدهای گستردهتری برای منطقه و بازارهای جهانی به همراه داشته باشد.
