جنگ ایران خشم آمریکاییها را به اوج رساند: «نه به پادشاهان» به ایالتهای قرمز رسید
جنگ علیه ایران و سیاستهای ترامپ، خشم شهروندان آمریکایی را شعلهور کرد؛ میلیونها نفر در سراسر کشور با شعار «نه به پادشاهان» به خیابانها آمدند و حتی پایگاههای جمهوریخواهان را نیز تحت تأثیر قرار دادند.
به گزارش ایلنا به نقل از الاخبار، همزمان با انتقاد شدید از سرکوب داخلی در آمریکا و تصمیمات انفرادی درباره آغاز جنگ علیه ایران و تبعات اقتصادی آن، موج سوم و بیسابقهای از اعتراضات تحت عنوان «نه به پادشاهان» در ایالات متحده شکل گرفت. این اعتراضات، برای نخستین بار، حتی در ایالتهای معروف به حامی ترامپ نیز طنینانداز شد.
این موج اعتراضات که روز شنبه در سراسر کشور برگزار شد، پاسخی به تصمیمات ترامپ برای استفاده از اختیارات ریاستجمهوری به شکل بیسابقه بود؛ از ورود گارد ملی به شهرهای تحت مدیریت دموکراتها، سرکوب اعتراضات، اعمال برنامههای بازداشت و اخراج گروهی شهروندان، تا آغاز جنگی که مشروعیت و حمایت مردمی چندانی ندارد.
سازماندهندگان اعلام کردند که بیش از ۸ میلیون نفر در بیش از ۳۳۰۰ رویداد در داخل و خارج ایالات متحده شرکت کردند. شهرهای مینیاپولیس و سنت پل در ایالت مینهسوتا بهعنوان کانون اصلی این اعتراضات برجسته شدند، جایی که اقدامات شدید دولت ترامپ علیه مهاجران باعث مرگ چند نفر شده بود.
اعضای کنگره از جمله سناتور برنی سندرز، فرماندار تیم والز و دادستان کل کیت الیسون نیز در این اعتراضات شرکت داشتند. هنرمندانی همچون بروس اسپرینگستین، جوان بایز و جین فوندا نیز در اعتراضات حضور یافتند و برنامههای خود را با محور مخالفت با سیاستهای ترامپ اجرا کردند. حتی برخی معترضان در واشنگتن به پایگاه نظامی مرتبط با مسئول اجرای برنامههای اخراج گروهی مراجعه کردند و خواستار استعفای او شدند.
نکته قابل توجه این است که برخلاف انتظار، بخش عمده معترضان از خارج مراکز شهری بزرگ آمدند؛ این حضور ۴۰ درصد بیشتر از موج اول اعتراضات در ژوئن گذشته بود و نشاندهنده مشارکت گسترده جوامع کوچک و حومهای است.
کارشناسان معتقدند که اهمیت این اعتراضات نه تنها در تعداد شرکتکنندگان، بلکه در محل برگزاری آنهاست. بسیاری از این اعتراضات در ایالتهای موسوم به «قرمز» یا حامی جمهوریخواهان مانند آیداهو، وایومینگ، مونتانا و یوتا برگزار شد؛ مناطقی که پیشتر در تعیین نتایج انتخابات ریاستجمهوری نقش مهمی داشتند.
یکی از دلایل شکلگیری این پدیده، احساس شهروندان شهرهای کوچک است که تصمیمگیری در واشنگتن را به «دربار سلطنتی» تشبیه میکنند؛ جایی که میلیاردها دلار صرف «ماجراجوییهای خارجی» میشود و نیازهای محلی نادیده گرفته میشوند. افزایش قیمت سوخت و کودهای شیمیایی ناشی از تنشها در تنگه هرمز، ارتباط مستقیم جنگ با ایران را با هزینههای زندگی روزمره شهروندان در ایالتهای قرمز پیوند داده است.
اعتراضات حتی فراتر از مرزهای آمریکا رفت و بیش از ۱۲ کشور شاهد تظاهرات همزمان بودند. در اروپا، آمریکای لاتین و استرالیا، هزاران نفر در حمایت از این جنبش دست به اعتراض زدند. کشورهایی با نظامهای سلطنتی مشروطه، اعتراضات را به عنوان واکنشی علیه «ظلم و استبداد» توصیف کردند. در رم، معترضان علیه نخستوزیر محافظهکار، جورجیا ملونی شعار دادند و در لندن، پلاکاردهایی با مضمون «جنگ متوقف شود» و «در برابر راست افراطی بایستید» به نمایش گذاشتند.
به نظر میرسد که بیشترین انتقادها متوجه دور زدن قانون «اختیارات جنگ» توسط ترامپ در حمله اخیرش به ایران است؛ قانونی که در دهه ۷۰ میلادی برای جلوگیری از تمرکز قدرت جنگی در دست رئیسجمهور تصویب شد و هدف آن جلوگیری از تصمیمگیری یک نفر برای کشاندن ملت به جنگ ویرانگر بود. پیام آشکار این قانون، و پیام امروز معترضان آمریکایی و مردم جهان، این است: «ما رعایا نیستیم و تو پادشاه نیستی».
