زنگ خطر در قاره سبز؛ اسناد محرمانه تسلیحات روسیه فاش شد

به گزارش ایلنا به نقل از فارن پالیسی، اسناد مربوط به دستورهای صادرشده از سوی ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، برای نهادهای نظامی و صنایع دفاعی این کشور، از وجود طرحی گسترده‌تر و پیچیده‌تر برای درگیری‌های آینده پرده برمی‌دارد؛ طرحی که بسیار فراتر از جنگ اوکراین است و نشان می‌دهد اروپا دیگر صرفا حیاط خلوت این مناقشه نیست، بلکه به هدفی مستقیم برای فشارهای راهبردی بلندمدت تبدیل شده است.

در حالی که روسیه تمرکز ظاهری خود را بر جنگ در اوکراین حفظ کرده، هم‌زمان در پشت پرده در حال ساخت ناوگانی از زیردریایی‌های کوچک مجهز به موشک‌های دوربرد، بمب‌افکن‌های راهبردی قادر به حمل موشک‌های کروز و همچنین کارخانه‌های تولید موشک و مواد منفجره است که به‌صورت شبانه‌روزی فعالیت می‌کنند. همه این تحرکات حاکی از سرمایه‌گذاری مستمر مسکو برای تهدید قاره اروپا از فواصل نزدیک است.

تحلیلگران بر این باورند که افزایش چشمگیر تولیدات صنعتی روسیه نشان می‌دهد این کشور صرفا در حال بازتجهیز نیروهای خود برای جنگ در اوکراین نیست، بلکه در حال انباشت تسلیحات برای مرحله‌ای بعدی از اعمال فشار بر اروپا است. این روند شامل فعالیت گسترده کارخانه‌هایی نظیر «ویتنیکس» برای تولید موشک‌های «اسکندر» و مجتمع «کراسنویارسک» برای تولید موشک‌های سنگین «ساتروم» می‌شود که با سرعتی بی‌سابقه فعالیت می‌کنند.

هم‌زمان، روسیه در حال توسعه توانمندی‌های دریایی تخصصی برای عملیات در آب‌های شمالی، دریای سفید، مدیترانه و دریای بالتیک است؛ آن هم با تمرکز ویژه بر موشک‌های دوربرد و فناوری‌های پیشرفته جنگ الکترونیک.

بر اساس گزارش منابع آگاه، از سال ۲۰۲۳ تولید موشک‌های دوربرد روسیه به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است؛ روندی که فراتر از بازسازی نیروهای مهاجم یا انجام حملات محدود در اوکراین ارزیابی می‌شود. طبق اطلاعات سرویس اطلاعاتی اوکراین، روسیه ماهانه بین ۱۱۵ تا ۱۳۰ سامانه موشکی تولید می‌کند و در صورت تداوم این روند، ذخایر تسلیحاتی آن به‌مراتب فراتر از نیازهای فوری جنگ کنونی خواهد رفت.

کارشناسان معتقدند این تحرکات نگران‌کننده، اروپا را در برابر یک معضل واقعی قرار داده است؛ به‌گونه‌ای که واکنش‌های سنتی، مانند رهگیری پهپادهای روسی یا صدور بیانیه‌های دیپلماتیک، برای مهار مسکو دیگر کافی به نظر نمی‌رسد.

در حالی که اسناد تسلیحاتی روسیه نشان می‌دهد مسکو اروپا را به‌عنوان صحنه‌ای بالقوه برای رویارویی آینده می‌بیند، کرملین در حال آماده‌سازی برای بازتعریف قواعد بازی نظامی و سیاسی در بلندمدت است و به قاره سبز هشدار می‌دهد که اتکا به واکنش‌های سنتی یا انتظار تا زمانی که فشارها مستقیم و غیرقابل بازگشت شوند، می‌تواند بهای سنگینی در پی داشته باشد.