نه به خرید کالای کرهای
امروز دستور روشن و صریح رهبر معظم انقلاب مبنی بر ممنوعیت واردات لوازم خانگی کرهای به کشور، آنچنان اهمیت و اولویت دارد که بهتر است یک کمپین گسترده از تمام فعالان و دغدغه مندانِ تولید ملی به راه بیاندازیم؛ کمپینی به نامِ «نه به خرید کالاهای کره ای».
سوال اصلی این است که اساساً منافع چه گروهی اولویت دارد؛ واردکنندگان و قاچاقچیان کالا یا تولیدکنندگان و کارگران زحمتکش کارخانه ها! پاسخ به این سوال روشن است؛ وقتی واردات بیرویه و قاچاق از مبادی ورودی کشور، موجب زمین خوردن تولید ملی و بیکاری هزاران کارگر متخصص میشود، وطن پرستی و عرق ملی حکم میکند، با ورود هر نوع کالای خارجی به کشور وقتی نمونه وطنی دارد، مخالف باشیم.
امروز دستور روشن و صریح رهبر معظم انقلاب مبنی بر ممنوعیت واردات لوازم خانگی کرهای به کشور، آنچنان اهمیت و اولویت دارد که بهتر است یک کمپین گسترده از تمام فعالان و دغدغه مندانِ تولید ملی به راه بیاندازیم؛ کمپینی به نامِ «نه به خرید کالاهای کره ای».
این کمپین که بایستی با حضور تمام فعالان رسانه ای، صنفی و آگاهان گسترده شود، قبل از هرچیز تحریم خرید کالاهای سامسونگ، دوو و ال جی را در دستور کار خود قرار میدهد. این سه برند کرهای اگر تحریم نشوند و واردات آنها به کشور حتی به صورت قاچاق تداوم داشته باشند، کارخانههای سر پا و با کیفیت داخلی را به راحتی ورشکسته میکنند. وقتی ما زیرساختهای لازم برای ساخت لوازم خانگی، از تکنولوژی و ماشین آلات مدرن گرفته تا نیروی کار متخصص و ورزیده را در اختیار داریم، چرا باید برای سودرسانی به کارخانه داران کرهای و مشتی دلال و واردکننده، منافع ملی و زندگی هزاران کارگر را به مخاطره بیندازیم؟!
در راستای تمکین به فرمایشات و دستورات مقام معظم رهبری و در جهت عمل به شعار سال که تولید، مانعزداییها و پشتیبانی نام دارد، این کمپین را جدی بگیریم و برای گسترش آن بکوشیم؛ باور داشته باشیم که یکی از مهمترین موانع سر راه تولید ملی، همین واردات است پس اگر واقعاً میخواهیم در جهتِ «مانعزدایی از تولید» قدم برداریم باید خرید هر نوع لوازم خانگی کرهای را با جدیت تحریم کنیم.
در این برهه حساس زمانی، این تحریم از اهم واجبات است؛ شاید بتوانیم بگوییم بر هر ایرانی واجب عینی است؛ برخی به خاطر منفع شخصی و گروهی خود ادعا میکنند چون هفت میلیارد دلار پول نفت ما در کره جنوبی بلوکه شده، پس بهتر است از این کشور بخواهیم به جای پول به ما کالا و لوازم خانگی بدهد؛ این ادعای مسموم، دشمن سرپا ماندن تولید ملی است؛ این حرفها را افرادی میزنند که عموماً منافعشان در دلالی و واردات است؛ اما ما به عنوان شهروندان مسئول و متهد، باید به زندگی و منافع هزاران کارگر زحمتکش و سر پا ماندن چندین کارخانهای بیندیشیم که با خون دل خوردن و مرارات همچنان ایستادهاند و پرچم تولید ملی را بالا نگهداشته اند.
حرف آخر، به کمپین نه به خرید کالاهای کرهای با جان و دل بپیوندیم و به گونهای رفتار کنیم که همه سودجویان و لابیهای آن ها، تیرشان به سنگ بخورند و آرزو به دل بمانند؛ ما میتوانیم، فقط اگر «ما میتوانیم» را به اندازه کافی جدی بگیریم…
مرتضی بلوکی- کارشناس رسانه