پرونده پارس جنوبی بسته شد/ امضای تفاهمنامه توسعه فاز 11 با توتال، پتروپارس و CNPC

به گزارش خبرنگار اقتصادی ایلنا، امروز آخرین طرح پارس جنوبی تعیین تکلیف می‌شود و قرار بر این است که توسعه این فاز توسط توتال فرانسه CNPC چین و شرکت پتروپارس از ایران انجام شود.

در همین رابطه مشکین فام مدیرعامل نفت و گاز پارس با بیان اینکه فاز 11 به لحاظ تاسیساتی و فنی از دیگر فازها متفاوت است، اظهار داشت: با توجه به این امر توسعه این فاز به درازا انجامیده است.

وی با اشاره به تفاوت‌های این فاز با دیگر طرح‌های پارس جنوبی تشریح کرد: ازجمله ممیزه‌های توسعه این فاز نسبت به دیگر فازهای پارس جنوبی این است که قرار بر این است که یک سکوی فشارافزایی با ظرفیت 2 میلیون فوت مکعب استاندارد جهت تقویت فشار گاز تولیدی از سکوهای فاز 11 پس از افت فشار مخزن در سال‌های آتی (حدود سه سال پس از تولید اولیه) فشار جریان گاز از طریق کمپرسورهای پیش بینی شده فشار مایعات توسط پمپ‌های تعبیه شده افزایش یافته و در نهایت پس از اختلال از طریق دو خط لوله به سکوهای تولیدی انتقال داده می‌شود.

مشکین فام مجموع کل هزینه طرح را 4.8 میلیارد دلار اعلام کرد و افزود: از این میزان 2.6 میلیارد دلار برای تاسیسات تقویت فشار است.

وی همچنین گفت: طول اجرای این پروژه به مدت 20 سال خواهد بود و پیمانکاران در تمام مدت اجرا تا تولید در پروژه حضور خواهند داشت.

مدیر عامل نفت و گاز پارس پیش بینی کرد که 70 درصد تجهیزات و کار ساخت داخل باشد.

وی با اشاره به اینکه بعد از 3 سال تولید در این فاز با افت مواجه می شود، گفت: بنابراین باید به فکر تقویت فشار در دریا باشیم و با توجه به اینکه این تکنولوژی پیچیده در ایران وجود ندارد باید با شرکت های خارجی وارد کار شویم ضمن اینکه در یاردهای خودمان هم کیفیت کار بالا می رود.

مشکین فام اظهار داشت: فاز 11 اولین طرحی است که به صورت جدی در آن سیستم تقویت فشار در دریا پیش بینی می شود و الگویی برای دیگر فازهاست. 

وی پیش بینی کرد که قرارداد ابتدای سال 2017 یعنی 3 ماه آینده امضا شود، افزود: البته به پیمانکار اعلام کردیم که کار مطالعات مهندسی را شروع کند و پیش بینی ما این است که 40 ماه بعد از قرارداد اولین تولید گاز را داشته باشیم.

وی با اشاره به اینکه شرکت توتال سال 2006 سکوهای سرچاهی را طراحی کرده بود، اظهار داشت: طی 10 سال گذشته عدم برداشت باعث مهاجرت گاز شد که البته گاز به سمت فاز 7 روانه شد، ضمن اینکه باید گفت اگر طبق طرحای 10 سال پیش کار می کردیم امورز باز هم نیاز داشتیم که بروزرسانی شود. 

به گزارش ایلنا، بلوک فاز 11 پارس جنوبی در فاصله حدودا 135 کیلومتری منطقه عسلویه واقع شده است. با توجه به برداشت از بلوک‌های مخزنی مجاور طی سال‌های گذشته، پدیده مهاجرت گاز از بلوک مخزنی فاز 11 حادث گردیده است. بنابراین به منظور اجتناب از تداوم مهاجرت مزبور، توسعه هر چه سریعتر این طرح و همچنین نصب تاسیسات تقویت فشار در مقطع کنونی از اهمیت خاصی برخوردار است.

نکات مهم توسعه فاز 11 پارس جنوبی به شرح ذیل می‌باشد:

1. قرارداد توسعه فاز 11 پارس جنوبی با مشارکت شرکت‌های فرانسوی، چینی و ایرانی با رهبری شرکت توتال فرانسه در قالب قراردادهای جدید نفتی اجرا می‌گردد. بر اساس این قرارداد، پیش‌بینی می‌گردد حدود 4.8 میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب صنعت نفت کشور گردد. مرحله اول این سرمایه‌گذاری حدود 2 میلیارد دلار خواهد بود.

2. پیش بینی ساخت داخل طرح تا 70 درصد ارزش قرارداد می‌باشد. لوله‌گذاری کف دریا و ساخت سکوهای سرچاهی و تقویت فشار در ایران انجام خواهد شد.

3. موضوع انتقال فناوری در این قرارداد در چند سطح انجام می‌شود. اول، حضور شرکت پتروپارس با مشارکت 20 درصدی در کنسرسیوم پیمانکار می‌باشد که منجر به انتقال دانش، مهارت های مدیریت پروژه ، مخزن و ... به این شرکت خواهد شد. دوم ، ساخت سکوی فشارافزایی در کارگاه پیمانکاران ایرانی می‌باشد و سوم، انجام عملیات تولید و بهره‌برداری توسط شرکت ایرانی می‌باشد.

4. مدت قرارداد توسعه و بهره‌برداری 20 سال می‌باشد که پیش بینی می‌شود تولید اولیه از ماه چهلم قرارداد شروع شود.

5. دوره بازپرداخت هزینه‌های مستقیم سرمایه‌ای در این قراداد 10 سال پیش بینی شده که از تولید اولیه آغاز خواهد شد. هزینه‌های سرمایه‌گذاری مربوط به سکوی تقویت فشار، صرفا پس از تکمیل و راه‌اندازی آن قابل بازپرداخت خواهد بود.

6. پرداخت دستمزد پیمانکار در طی سال‌های بهره‌برداری بوده و به میزان تولید مرتبط است. به عبارت دیگر ، پیمانکار انگیزه کافی به منظور افزایش تولید در طول دوران قرارداد (و نه تنها در سال‌های اول قرارداد) را دارد که به نوبه خود منجر به افزایش منافع ملی کشور نیز خواهد شد.

7. پیمانکار (مشارکت پیمانکاران ایرانی و خارجی) متعهد به تولید تجمعی گاز و میعانات گازی در طول دوره قرارداد بوده و موظف است برنامه نگهداشت سطح تولید (Plateau) را در طول سال‌های قرارداد رعایت نماید.

8. بر اساس اصولی که شرکت ملی نفت ایران در قرارداد پیمانکار را متعهد بدان می‌نماید، شرکت ایرانی پتروپارس به نسبت سهم خود در سازمان مدیریت  پروژه و همچنین سایر بخش‌های اجرایی و تصمیم‌گیری نقش جدی خواهد داشت.

9. پیش بینی می‌شود بیش از 95 درصد نیروی انسانی کل پروژه در مجموعه شرکت اصلی و پیمانکاران فرعی ایرانی باشند.

شرح تاسیسات

تاسیسات عمده مورد نیاز جهت توسعه فاز 11 شامل موارد زیر است:

حفاری 30 حلقه چاه (در مجموع 2 حلقه چاه توصیفی – تولیدی و 28 حلقه چاه توسعه‌ای)

نصب و راه‌اندازی دو سکوی تولیدی هر یک با 15 حلقه چاه جهت ظرفیت تولید کل 2000 میلیون فوت مکعب استاندارد در روز (حدود 56 میلیون متر مکعب در روز) و تاسیسات مربوطه (ظروف جداکننده، سکوی فلر، سیستم تزریق مواد شیمیایی و ...)

دو رشته خط لوله 32 اینچ هر یک به طول 135 کیلومتر جهت انتقال گاز تولیدی سکوهای فاز 11 به پالایشگاه‌های خشکی (فازهای 12 و 8، 7 و 6)

یک سکوی فشارافزایی با ظرفیت 2000 میلیون فوت مکعب استاندارد در روز جهت تقویت فشار گاز تولیدی از سکوهای فاز 11 پس از افت فشار مخزن در سال‌های آتی (حدود سه سال پس از تولید اولیه) . فشار جریان گاز از طریق کمپرسورهای پیش بینی شده و فشار مایعات نیز توسط پمپ‌های تعبیه شده افزایش یافته و در نهایت پس از اختلاط از طریق دو رشته خط لوله به هر یک از سکوهای تولیدی انتقال داده می‌شود.

برای اولین در منطقه خلیج فارس احداث تاسیسات تقویت فشار از ابتدا در شرح کار پیمانکار طرح فاز 11 گنجانده شده است. تاسیسات مزبور از قابلیت فشارافزایی گاز به میزان 90 بار برخوردار می‌باشد.

شایان ذکر است سکوی تقویت فشار به لحاظ تکنولوژی دارای پیچیدگی‌های خاصی بوده و اجرای آن برای اولین بار در ایران انجام می‌شود. همچنین پیمانکاران اجرایی فعال در بخش فراساحل به دلیل عدم سابقه در ساخت و نصب سکوهای با وزن بیش از هفت هزار تن، از آمادگی لازم جهت ساخت و نصب سکوی تقویت فشار مورد نیاز در فاز 11 (با وزن 10 الی 20 هزار تن متناسب با ظرفیت 1000 الی 2000 میلیون فوت مکعب در روز) برخوردار نبوده و می‌بایست توانمندی فنی و اجرایی ایشان در قالب انتقال تکنولوژی توسط شرکت‌های معتبر بین المللی ارتقا یابد. بدیهی است، با توجه به نیاز قریب الوقوع سایر طرح‌های پارس جنوبی به چنین تاسیساتی، الگوبرداری از تاسیسات تقویت قشار فاز 11 در سایر طرح‌ها نیز مدنظر می‌باشد.

برنامه زمان بندی و برآورد هزینه

بر اساس توافقنامه با پیمانکار، برآورد می‌گردد قرارداد توسعه و بهره‌برداری فاز 11 در ابتدای سال 2017 به امضا طرفین برسد. پیش از امضای قرارداد، مطالعات مهندسی و تهیه اسناد مناقصه ساخت پایه‌های سکوها (جکت‌ها) صورت می‌گیرد و حداکثر تا 3 ماه بعد از امضا HOA ، مناقصه پایه‌های سکوها (جکت‌ها) توسط مشارکت فراخوان می‌شود. طبق برنامه زمان‌بندی به عمل آمده، هدف این است که به مدت 40 ماه بعد از امضای قرارداد، تولید اولیه گاز صورت گیرد. همچنین با توجه به پیچیدگی‌ طراحی تاسیسات تقویت فشار، حدود 36 ماه مطالعه و آماده‌سازی پیمانکار جهت ساخت سکوی فشارافزایی و حدود 60 ماه دوره ساخت سکوی مذکور در نظر گرفته شده است.