محصول جدید بانک تجارت؛
روزنو؛ وقتی اعتبار خرد به سرمایه اجتماعی تبدیل میشود
تورم در سالهای اخیر قدرت خرید خانوار را به شدت کاهش داده و این موضوع به یکی از مهمترین دغدغههای اقتصادی تبدیل شده است و در این راستا نظام بانکی نیز ناگزیر است از الگوهای سنتی تسهیلاتدهی فاصله بگیرد و به سراغ راهکارهایی برود که هم مصرفکننده را توانمند کند و هم جریان تقاضا را در بازار حفظ کند.
به گزارش ایلنا، در شرایطی که کاهش قدرت خرید خانوارها به یکی از مهمترین چالشهای اقتصاد ایران تبدیل شده و فاصله میان درآمد و هزینههای روزمره بیش از گذشته افزایش یافته است، نیاز به ابزارهای نوین تأمین مالی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. بانک تجارت در همین راستا و با هدف تسهیل دسترسی خانوارها به اعتبار، حمایت از شبکه توزیع و تکمیل زنجیره تأمین مالی، محصول «روزنو» را طراحی و عرضه کرده است؛ خدمتی که تلاش میکند با ایجاد دسترسی آسانتر به اعتبار خرید، پاسخگوی بخشی از نیازهای معیشتی و مصرفی جامعه باشد.
اعتبار خرید تا سقف ۵۰۰ میلیون ریال، بازپرداخت چهارماهه، فرآیند کاملاً دیجیتال و امکان خرید از شبکهای از فروشگاههای طرف قرارداد، مهمترین ویژگیهای روزنو هستند. اما آنچه این محصول را از بسیاری از طرحهای اعتباری مشابه متمایز میکند، نقش آن در تکمیل زنجیره تأمین مالی و تبدیل اعتبار خرد به ابزاری برای تقویت سرمایه اجتماعی است؛ رویکردی که میتواند همزمان به افزایش رفاه خانوارها، رونق فروش کسبوکارها و تعمیق اعتماد به نظام مالی منجر شود.
از وام مصرفی تا بازسازی اعتماد اقتصادی
در اقتصادهای تورمی، نخستین قربانی معمولاً خانوار است. کاهش قدرت خرید، افزایش فاصله میان درآمد و هزینه و دشوارتر شدن دسترسی به کالاهای ضروری، خانواده را وارد چرخهای از تعویق مصرف، استقراض غیررسمی و کاهش رفاه میکند. در چنین شرایطی، نظام بانکی اگر صرفاً نقش تأمینکننده منابع برای بنگاهها را ایفا کند، بخشی از مأموریت توسعهای خود را نادیده گرفته است. محصول «روزنو» بانک تجارت را میتوان تلاشی برای پر کردن همین خلأ دانست؛ مدلی که در ظاهر یک ابزار خرید اعتباری است اما در لایه عمیقتر، تلاش میکند میان خانوار، شبکه توزیع کالا و نظام بانکی یک رابطه پایدار مبتنی بر اعتماد ایجاد کند.
روزنو به مشتریان این امکان را میدهد تا سقف ۵۰۰ میلیون ریال اعتبار خرید دریافت کنند و بدهی خود را در چهار قسط ماهانه بازپرداخت کنند. دریافت اعتبار نیز بهصورت کاملاً دیجیتال و بدون مراجعه به شعبه انجام میشود. این اعتبار در فاز نخست برای کارکنان سازمانهای طرف قرارداد فعال شده و خرید از طریق شبکهای از فروشگاههای زنجیرهای و پذیرندگان منتخب صورت میگیرد.
اما اهمیت روزنو صرفاً در عدد ۵۰۰ میلیون ریال یا چهار قسط بازپرداخت خلاصه نمیشود. اهمیت اصلی آن در تغییری است که در منطق تأمین مالی خرد ایجاد میکند.
اقتصاد خانوار، حلقه فراموششده زنجیره تأمین مالی
سالهاست بخش عمده سیاستهای تأمین مالی در ایران بر تولیدکننده متمرکز بوده است. سرمایه در گردش کارخانهها، تسهیلات بنگاهها و حمایت از صنایع همواره در کانون توجه قرار داشتهاند. اما در طرف دیگر زنجیره، مصرفکننده نهایی قرار دارد؛ همان حلقهای که اگر قدرت خرید خود را از دست بدهد، کل زنجیره تولید و توزیع نیز با رکود مواجه میشود.
روزنو دقیقاً در همین نقطه وارد عمل میشود. اعتبار خرید، تقاضای مؤثر ایجاد میکند؛ تقاضایی که نه از طریق تزریق نقدینگی مستقیم بلکه از طریق مدیریت اعتبار شکل میگیرد. به بیان دیگر، بانک به جای پرداخت پول نقد، امکان خرید کالا را فراهم میکند و همین موضوع احتمال انحراف منابع را کاهش میدهد.
در این مدل، خانوار به کالا دسترسی پیدا میکند، فروشگاه فروش بیشتری را تجربه میکند و بانک نیز به جای یک رابطه کوتاهمدت تسهیلاتی، وارد یک تعامل مستمر با مشتری میشود. این همان نقطهای است که مفهوم سرمایه اجتماعی وارد معادله میشود.
سرمایه اجتماعی چگونه خلق میشود؟
سرمایه اجتماعی در ادبیات توسعه به مجموعهای از اعتماد، همکاری و شبکههای ارتباطی گفته میشود که هزینه تعاملات اقتصادی را کاهش میدهد. هرگاه مردم احساس کنند یک نهاد اقتصادی در حل مسائل واقعی زندگی آنها نقش ایفا میکند، سطح اعتماد به آن نهاد افزایش مییابد.
روزنو از این منظر صرفاً یک محصول اعتباری نیست؛ بلکه ابزاری برای تولید اعتماد است.
کارمند یک سازمان که بدون ضامن و مراجعه حضوری به اعتبار دسترسی پیدا میکند، بانک را نه بهعنوان یک نهاد صرفاً وامدهنده، بلکه بهعنوان شریک مالی زندگی روزمره خود میبیند. فروشگاهی که مطمئن است مطالباتش در موعد مقرر تسویه میشود، ریسک کمتری احساس میکند. سازمانی که رفاه کارکنانش را از طریق چنین سازوکاری افزایش میدهد نیز به تقویت سرمایه انسانی خود کمک میکند.
به این ترتیب، سه ضلع خانوار، کسبوکار و بانک در یک شبکه همکاری قرار میگیرند؛ شبکهای که ارزش آن فراتر از ارقام ترازنامه است.
مزیت پنهانی به نام کاهش هزینههای مبادله
یکی از مشکلات سنتی بازار اعتباری خرد در ایران، وابستگی به چک، ضامن، اعتبارسنجیهای زمانبر و فرآیندهای اداری پیچیده بوده است. این موارد عملاً هزینه مبادله را برای همه بازیگران افزایش میدهد.
مدل روزنو تلاش میکند این هزینه را کاهش دهد و در مواردی از جمله حذف مراجعه حضوری، تخصیص دیجیتال اعتبار، بازپرداخت مشخص و کوتاهمدت، تضمین تسویه برای پذیرندگان و حذف بخش قابل توجهی از فرآیندهای کاغذی
کاهش هزینه مبادله، یکی از مهمترین عوامل رشد سرمایه اجتماعی در اقتصادهای مدرن محسوب میشود؛ زیرا هرچه تعاملات اقتصادی سادهتر و قابل پیشبینیتر شوند، سطح اعتماد عمومی افزایش مییابد.
روزنو و تأمین مالی زنجیرهای
نکته مهم دیگر، جایگاه این محصول در چارچوب تأمین مالی زنجیرهای (SCF) است. برخلاف تسهیلات سنتی که تنها یک حلقه از اقتصاد را هدف قرار میدهند، روزنو سه حلقه اصلی زنجیره ارزش را همزمان پوشش میدهد، خانوار بهعنوان مصرفکننده، فروشگاه بهعنوان توزیعکننده و بانک بهعنوان تأمینکننده اعتبار
در نتیجه اعتبار اعطاشده مستقیماً به گردش کالا منجر میشود و اثر آن در کل زنجیره توزیع قابل مشاهده است. این همان رویکردی است که بانک تجارت طی سالهای اخیر بر توسعه آن تأکید کرده و آن را بخشی از راهبرد تأمین مالی زنجیرهای خود معرفی کرده است.
فراتر از خرید اقساطی
اگر روزنو صرفاً بهعنوان یک طرح خرید اقساطی دیده شود، بخش مهمی از فلسفه وجودی آن نادیده گرفته خواهد شد. این محصول در واقع تلاشی برای پاسخ به یک پرسش مهم است: چگونه میتوان بدون افزایش فشار نقدینگی، قدرت خرید خانوار را تقویت کرد و همزمان کسبوکارها را نیز منتفع ساخت؟
پاسخ روزنو، جایگزین کردن اعتبار هدفمند به جای پول نقد است؛ مدلی که در صورت گسترش جامعه هدف، توسعه شبکه پذیرندگان و تکمیل زیرساختهای اعتبارسنجی میتواند به یکی از نمونههای موفق پیوند میان بانکداری خرد، رفاه خانوار و سرمایه اجتماعی تبدیل شود.
اقتصاد امروز بیش از هر زمان دیگری به بازسازی اعتماد نیاز دارد. اعتماد میان مردم و نهادهای مالی، میان مصرفکننده و بازار و میان کسبوکارها و شبکه بانکی. روزنو را میتوان تلاشی در همین مسیر دانست؛ محصولی که از یک نیاز ساده خانوار یعنی خرید روزمره آغاز میشود اما در سطحی عمیقتر، به دنبال خلق سرمایه اجتماعی از طریق دسترسی عادلانهتر به اعتبار، تسهیل مبادلات و تقویت پیوند میان بازیگران اقتصاد است.
در نهایت، ارزش واقعی چنین محصولی نه در حجم اعتبار پرداختشده، بلکه در میزان اعتمادی است که در میان کاربران، پذیرندگان و جامعه اقتصادی ایجاد میکند.
