فدراسیون صنعت آب ایران هشدار داد:
آسیب به زیرساختهای آبرسانی تهدیدی مستقیم برای جان میلیونها انسان است
فدراسیون صنعت آب ایران با صدور بیانیهای، ضمن تأکید بر اهمیت حیاتی تأسیسات آبرسانی، نسبت به پیامدهای جبرانناپذیر آسیب به این زیرساختها هشدار داد و از شهروندان دعوت کرد تا در قبال هرگونه تعرض به تأسیسات آبی کشور موضعگیری کنند.
به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی وزارت نیرو (پاون)، فدراسیون صنعت آب ایران در بیانیهای رسمی اعلام کرد: تأسیسات و شبکههای آبرسانی صرفاً مجموعهای فنی نیستند؛ بلکه شریانهایی حیاتیاند که امنیت زیستی، سلامت عمومی و کرامت انسانی را پاس میدارند.
بر اساس این بیانیه، پیامدهای آسیبدیدن سامانههای آبرسانی فراتر از یک اختلال فنی کوتاهمدت است و میتواند تبعات گسترده و نگرانکنندهای به همراه داشته باشد که شامل موارد زیر است:
بحران بهداشت عمومی: قطع یا آلودگی منابع آب شرب، خطر گسترش بیماریهای واگیردار، اپیدمیهای حاد گوارشی و تهدید مستقیم جان میلیونها شهروند – بهویژه کودکان، سالمندان و بیماران – را به دنبال دارد.
اختلال در خدمات حیاتی: آسیب به سامانههای تصفیه و توزیع آب، علاوه بر محدودکردن دسترسی مردم به آب آشامیدنی سالم، عملکرد بیمارستانها، مراکز امدادی و خدمات اضطراری را با چالش جدی مواجه کرده و چرخه ارائه خدمات حیاتی را مختل میسازد.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بلندمدت: بازسازی این زیرساختها فرآیندی زمانبر و پرهزینه است؛ روندی که آثار اقتصادی و اجتماعی آن میتواند تا سالها بر زندگی مردم و مسیر توسعه کشور سایه بیفکند.
فدراسیون صنعت آب ایران، بهعنوان یک فراتشکل ملی، از همه کنشگران مدنی، فعالان صنفی و عموم شهروندان دعوت کرد که بر پایه واقعیتهای انسانی و چارچوبهای بینالمللی، از جمله ماده ۵۲ کنوانسیون الحاقی ژنو، موضع خود را در قبال هرگونه آسیبرسانی به زیرساختهای کشور – بهویژه زیرساختهای صنعت آب – با صدایی روشن و مسئولانه ابراز کنند.
این فدراسیون همچنین اعلام کرد: با اتکا به ظرفیتهای فنی، مهندسی، تجهیزاتی و نیروی انسانی متخصص، در صورت بروز هرگونه آسیب به زیرساختهای آبی کشور آمادگی کامل دارد تا با هماهنگی نهادهای مسئول، در کوتاهترین زمان ممکن برای تثبیت شرایط و بازسازی تأسیسات خدمترسانی کند.
در بخش پایانی این بیانیه آمده است: در فرهنگ و تاریخ ایران، آب همواره فراتر از یک منبع طبیعی بوده است. از روزگاری که ایرانیان با دانش و همافزایی خود قناتها را در دل زمین جاری کردند و زندگی را به کویر رساندند، تا روایتهایی که آب را در پناه نام آناهیتا نماد پاکی و زایش میدانستند. پاسداری از جریان آب و یاری در بازسازی شریانهای آن، تنها یک مسئولیت حرفهای نیست؛ بلکه تعهدی ملی و انسانی در قبال زندگی، سلامت و آینده هممیهنان به شمار میآید.
