در گفتوگو با ایلنا مطرح شد:
عدمالنفع ۱.۴ میلیارد دلاری پتروشیمیها در سال گذشته/ جزئیات ذخیرهسازی ۱۰۰ میلیون متر مکعب گاز
مدیر بهینهسازی مصرف انرژی در شرکت صنایع ملی پتروشیمی گفت: در صورت اجرای طرحهای بهینهسازی از سال ششم ۱۰۰ میلیون متر مکعب ذخیره گازی خواهیم داشت که اگر نرخ آن را هر متر مکعب ۱۰ سنت هم حساب کنیم، روزی ۱۰ میلیون دلار ذخیره اعتباری خواهیم داشت و این عدد قابل توجهی خواهد بود.
علی ربانی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره بهینهسازی مصرف انرژی و تاثیر آن در حل مشکل خوراک پتروشیمیها اظهار داشت: در حال حاضر ۸۶۰ میلیون متر مکعب تولید گاز داریم که در شرایط نرمال ۱۰ درصد سهم پتروشیمی بوده است، اما در فصل سرد به کمتر از ۵ درصد گاز تزریقی (۴۰ میلیون متر مکعب) به شبکه رسیدیم که این ۵ درصد واحدهای خوراکبیس را تحتالشعاع قرار میدهد.
وی افزود: ما بدنبال یک میلیارد دلار سرمایهگذاری هستیم در صورتی که اکنون ۲۰ میلیارد دلار سرمایه روی زمین داریم که آماده بهرهبرداری است اما به خاطر کمبود گاز این امکان را نداریم.
مدیر بهینهسازی مصرف انرژی در شرکت صنایع ملی پتروشیمی گفت: ما سال گذشته سبدی از طرحهای بهینهسازی را اجرا کردیم امسال نیز ۱۲ طرح را از جمله در حوزه نیروگاهی، گلخانهها، کشاورزی، مرغداریها، ساختمانهای مسکونی، ادارای، تجاری و درمانی باهم جلو میبریم، سرجمع اقدامات در حوزه بهینهسازی میتواند صددرصد کمبود خوراک گاز پتروشیمی حتی بخشی از نیاز فولاد کشور را تامین کند. فقط باید تسهیلگری شود و به شرکت سرمایهگذار اجازه فعالیت داده شود که بتوانند با آوردن تکنولوژی و بهرهگیری از شرکتهای خدمات انرژی با کمترین تشریفات اداری سریعتر جلوی اتلاف انرژی را بگیرند، نیازی هم نیست دولت هزینه کند فقط در یک بازه زمانی ۵ ساله گاز صرفهجویی شده در همان بخش را در یک قرارداد با اطمینان به سرمایهگذار برگرداند.
وی تاکید کرد: سرمایهگذار در حوزه پتروشیمی آمادگی دارد که به دولت کمک کند، هم جلوی اتلاف انرژی را بگیرد و هم با تداوم تولید بخش قابل توجهی از هزینه-فرصت از دست رفته که منتج به کاهش عرضه ارز در بازار و سایر درآمدهای دولت میشود را جبران کند.
ربانی توضیح داد: وقتی یک واحد تولید دارد بخشی از تولید تبدیل به سود میشود، بخشی از این سود مالیات است که جزء درآمدهای دولت است اما وقتی تولید نمیکند هزینههای ثابتی دارد که داره از سود ماههایی تولید داشته مالیات پرداخت میکند و این یعنی یک سیکل معیوبی داریم که باعث میشود دولت بخشی از درآمدهای خود را از محل افزایش سود و مالیات بر درآمد شرکتهای تولیدی از دست بدهد به خاطر همین ما چارهای جز این نداریم که همزمان با حفظ و افزایش تولید توجه ویژهای هم به حوزه مصرف داشته باشیم تا بدین طریق بتوانیم سرمایه موجود را حفظ کنیم، از محل افزایش درآمد و تولید همین سرمایه؛ سرمایهگذاری جدید را دنبال کرده و یک چرخه امیدوارکننده برای فردای بهتر کشور بسازیم.
وی تاکید کرد: ما اصلا محدودیتی برای سرمایهگذاری در طرحهای بهینهسازی نداریم، چون توانستیم اعتمادبخشی در سطح شرکتهای پتروشیمی ایجاد کردیم، به شرطی که شرکت ملی گاز و سازمان بهینهسازی؛ گواهی صرفهجویی حاصل از اقدامات را در زمان خود مطابق با همان گواهی به صنعت بازگرداند در این صورت خود به خود اتلاف انرژی در سطح گستردهای کاهش پیدا میکند.
مدیر بهینهسازی مصرف انرژی در شرکت صنایع ملی پتروشیمی پیشبینی کرد: اگر موانع برداشته شود در یک برنامه ۵ ساله در همه بخشها اعم از نیروگاهی، خانگی، عمومی و بخشی از صنایع و کشاورزی امکان کاهش اتلاف را حداقل به میزان ۱۰۰ میلیون متر مکعب؛ معادل ۴ فاز پارس جنوبی خواهیم داشت.
وی خاطرنشان کرد: در سال پنجم نزدیک ۳۵ میلیارد متر مکعب گاز در سال از بخشهایی که اتلاف میشد، به بخشهای تولید اختصاص خواهد یافت و این میتواند شاخص شدت مصرف انرژی کشور را بهبود داده و کشور را از ردههای کشورهای پرمصرف انرژی به سمت میانه و اهدافی که در قانون اصلاح الگوی مصرف پیشبینی شده برساند.
ربانی با اشاره به خالی بودن ۲۲ درصد از ظرفیت پتروشیمی و ضررهای ناشی از آن گفت: سال گذشته عدمالنفع صنعت حدود ۱.۴ میلیارد دلار بوده و امسال باید ببینیم قیمت محصولات چگونه است، تا پایان سال مشخص خواهد شد که قیمت محصولاتی که تولید نشده و عرضهای در به بازار نداشتیم، چقدر است اما کمتر از یک و نیم میلیارد دلار نخواهد بود.
وی بیان کرد: در صورت اجرای طرحهای بهینهسازی از سال ششم ۱۰۰ میلیون متر مکعب ذخیره گازی خواهیم داشت که اگر نرخ آن را هر متر مکعب ۱۰ سنت هم حساب کنیم روزی ۱۰ میلیون دلار ذخیره اعتباری خواهیم داشت و این عدد قابل توجهی خواهد بود، در نهایت تنها با سبدی از این پروژههایی که ارائه دادیم اگر تولید به همین وضع باقی بماند چالش کمبود خوراک نخواهیم داشت، اما باتوجه به اینکه فشار مخازن کاهش پیدا میکند؛ احتمال کاهش سطح تولید در سنوات عادی محتمل است.
