دانش آموزان بانوی مدرسهساز كاشان را بدرقه کردند
دانش آموزان و فرهنگیان كاشان، بانوی مدرسه ساز این شهر، شمس الملوك متعبد را تا آرامگاه ابدی اش، بدرقه كردند.
ایلنا - كاشان: هفته گذشته، دانش آموزان و فرهنگیان كاشان، بانوی مدرسه ساز این شهر، شمس الملوك متعبد را تا آرامگاه ابدی اش، بدرقه كردند.
به گزارش خبرنگار ایلنا در كاشان این بانوی نیكوكار، همه عمرش را به تنهایی گذرانده بود و كسی چه می دانست كه سرمایه هشتاد سال تنهایی اش را وقف علم و دانایی دخترانی كرده بود كه باید خورشید جامعه فردا باشند.
از همه شلوغی شهر، به گوشه ای از میدان كمال الملك كاشان پناه برده بود و شاید در مكتب آن استاد كمال، استغنا و بی نیازی از خلق را مشق می كرد.با هیچكس پیوندی نداشت و به هیچ دل نبست و این رازی بود كه تا لحظه مرگ سر به مهر باقی ماند.
در این سالهای آخرین، هر صبح و ظهر به تماشای دختران و پسرانی می نشست كه كیف به دست راهی مدرسه می شدند، شاید جوانی اش را گام به گام با آنها دنبال می كرد و اینچنین بود كه در آغاز دهه هشتاد كه آغاز هفتمین دهه عمرش بود، همه دارایی اشرا وقف آموزش و پرورش كرد.
در این سالهای آخرین عمرش با هیچكس رابطه خاصی نداشت، حتی از همه مظاهر تمدن، چشم پوشیده و به خانه ای دل بسته بود كه باید بعد از هجران روح بلندش، روحبخش جانهای تشنه معرفت شود.
فارغ از نگاه تنگ ما زمینینان خاك، هیچ نشانه ای از آنچه مدرنش می دانیم، نداشت. حتی دریغ از یك تلویزیون. هنوز خانه اش را با بخاری نفتی گرم می كرد با این اندیشه كه همه مادیات را باید اندوخته عالم معنا كند. از مرز داشتن گذشته و باقیات صالحات را هدف گرفته بود.
همه این اسرار نگفته، زمانی گشوده شد كه یكه و تنها، همه دارای اش از این دنیای خاكی را شامل، اسناد یك ساختمان درتهران و یك خانه به مساحت 600 متر در میدان كمال الملك و چند پلاك زمین را وقف كرد و بر این تصمیم لحظه ای درنگ روا نداشت.
همه این كلمات در توصیف شنیده ها از "شمس الملوك متعبد" بانوی عارف پیشه كاشانی است كه پس از عمری، بی نشان از قال و مقال دنیای خاك، در اوج عزت و در میان بدرقه دانش آموزان و فرهنگیان كاشان، راه به آسمان گشود تا مرگش تعبیر كلام الهی شود كه فرمود: "خدای، هركه را خواهد به مهربانی خویش، عزت می بخشد."
با هربنایی كه به نام او خلق شود و با هر دانش آموزی كه از این مدرسه ها، به خدمت خلق كمر بندد، نامی از بانویی زنده خواهد شد كه تنها زیست اما تنها نمرد و تنهایی اش، جرس، بیداری و دانایی عصرها و نسلها شد.