عضو مجلس خبرگان رهبری:
مهدویت پایان جهان نیست
مهدویت زنده بوده و تعلق خاصی به شیعه و حتی اسلام ندارد./ نبوت، آغاز تربیت و هدایت انسان ها و مهدویت پایان و نقطه کمال آن است./انتظار علاوه بر اعتقاد، جنبه عملی نیز دارد./ استدلال عقلانی مهدویت باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. /منتظر نباید كوچكترین فساد و بی عدالتی در كار، عمل و گفتار داشته باشد.
ایلنا- تبریز: یک عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: دستیابی به کمال، هدف غایی انسان و جهان بوده و نقطه آخر کمال مهدویت و ظهور است.
به گزارش خبرنگار ایلنا آیت الله هاشم هاشمزاده هریسی در آستانه ۹ ربیع الاول سالگرد آغاز امامت و ولایت امام زمان (عج) در گفتوگو با خبرنگاران افزود: در جامعه زمان مهدویت، عقول انسانها کامل میشود و با وجود آزادی مطلق، کمترین گرایش به کفر و فساد وجود خواهد داشت. شاخصترین شعار ولی عصر (عج)، برپایی قسط و عدالت است و یک منظر واقعی باید در جهت حاکم کردن این ارزشها در درون خود و جامعه تلاش کند.
جایگاه مهم مهدویت در اسلام و به ویژه در اعتقادات شیعه
وی مهدویت را در اسلام و به ویژه در اعتقادات شیعه دارای جایگاهی بسیار حساس و مهم دانست و گفت: این موضوع نه تنها یک مساله اعتقادی و کلامی است بلکه در عرصههای دیگر مانند اجتماعی، سیاسی و فلسفی نیز قابل طرح، دارای جایگاه و اثرگذار است. کلامی و اعتقادی بودن مهدویت که مسالهای بسیار مشخص است و نیازی به توضیح ندارد؛ در حقیقت همه آن را کلامی و اعتقادی میبینند در صورتی که تنها این گونه نیست، جایگاه اصلی آن در عرصه اعتقادی کلامی است اما در علوم دیگر نیز قابل طرح است.
نبوت، آغاز تربیت و هدایت انسانها و مهدویت پایان و نقطه کمال آن است
وی با بیان اینکه همه چیز به سوی کمال حرکت میکند، در توضیح جایگاه فلسفی این موضوع گفت: این حرکت از نقطهای آغاز شده و تا رسیدن به کمال حرکت میکند، جهان نیز همین طور است. خداوند عالم، جهان و انسان را در این جهان، برای کمال آفریده و مقصد اصلی او جهان آخرت و جهان دیگر است؛ این دنیا، پل و معبری است که انسان را برای رسیدن به آنجا عبور میدهد.
آیت الله هاشمزاده هریسی افزود: خداوند در قرآن میفرماید: «خلقتم للبقا لا للفنا، برای این دنیای فنا نیافریده که.. برای آن دنیای باقی و بقا آفریده که همان آخرت است» در نتیجه فلسفه آفرینش انسان در این دنیا تلاش برای به دست آوردن کمال است تا در آن جهان براساس کمالاتی که کسب کرده و میزان نزدیک شدن به کمال مطلق در این دنیا که مسیر کمال است، به او جایگاه، درجه و حیات داده شود. حرکت به سوی کمال، موضوعی فلسفی است و نقطه آخر کمال، همان مهدویت و ظهور است.
این عضو مجلس خبرنگان رهبری افزود: مهدویت در عرصه اجتماعی به این مفهوم است که یک اجتماع باید به سوی کمالی که در مهدویت ترسیم شده است و ایجاد اجتماعی سالم، الهی و انسانی حرکت کند، منتظر آن باشد و خود را برای آن آماده کند. در مسایل سیاسی نیز به همین صورت است؛ حاکمان و حکومتها باید بدانند چنین مصلحی وجود دارد، ظهور خواهد کرد و با ظلم، ستم و فساد مبارزه و همه آنها را به کمال تبدیل میکند.
وی با تاکید بر اینکه مهدویت در عرصههای دیگری نیز مطرح میشود، تصریح کرد: مهدویت، موضوعی زنده است که خاص شیعه و حتی اسلام نیست؛ در سایر ادیان نیز به آن پرداخته شده و حتی از نظر دیدگاههای غیر دینی از مسیر تکامل که جهان و انسان به سوی کمال حرکت میکند نیز قابل طرح است بنابراین مهدویت دارای جایگاهی بسیار عمیق است و نباید به عنوان مسالهای جنبی از یکی از مذاهب به نام شیعه اختصاص یابد. این اعتقاد در شیعه، برجسته، مشخص و دارای چارچوب است که و فرد، نام، آثار و نشانههای ظهور او اشاره و به طور کامل در شیعه مطرح و در متن اعتقادات آن قرار داده شده است؛ از این جهت از اختصاصات شیعه به شمار میرود وگرنه کلیت آن خاص شیعه نیست.
وی با بیان اینکه نقطه اصلی و آغاز مهدویت روزی است که پیامبر به نبوت مبعوث شد، تصریح کرد: نبوت به مهدویت و مهدویت به نبوت متصل است، در حقیقت مهدویت از شعبات و انشعابات نبوت است. این کمال بشری با نبوت، نزول وحی به پیامبر، بعثت رسول خدا و نزول قرآن آغاز و به تدریج در مهدویت پایان میپذیرد یعنی آغاز تربیت و هدایت انسانها تا به سوی کمال سیر کند، نبوت و پایان آن مهدویت است که در آنجا انسان به کمال میرسد و حتی در روایت گفته شده که در آن زمان عقول انسانها، کامل میشود.
هاشمزاده هریسی با اشاره به چگونگی جامعه زمان مهدویت گفت: در آنجامعه کسی به کفر و فساد نمیگراید نه برای نداشتن آزادی بلکه به دلیل کامل شدن عقول انسانها، زیرا در آن دوران آزادی مطلق است و افکار و نظرات مختلف وجود خواهد داشت اما چون عقول به کمال رسیده است کمترین گرایش به فساد و کفر وجود خواهد داشت یعنی بستر ایجاد شده زمینه انسانیت، اعمال الهی و انسانی است و بشر به گونهای تربیت میشود که با آزادی خود از کفر، ضلالت، فساد و رذایل رویگردان و به سوی فضایل، اخلاق، انسانیت، توحید و عبودیت روی خواهد آورد.
وی افزود: انتظار یک اعتقاد و عمل مقدس است و تنها در دل منتظر بودن نیست بلکه منتظر کسی است که خود را آماده، روح، عمل، افکار، عقاید و حرکت خود را با آن اعتقاد تنظیم کند بنابراین انتظار جنبههای اعتقادی و عملی دارد و انتظار، منتظر شدن به چنین مرحلهای از انسانیت، شرایط، زمان، حکومت و انسانیتی یک امر مقدس است که این امر و اعتقاد مقدس، حرکت مقدس ایجاد میکند؛ در این صورت است که عظمت و آثار انتظار در زندگی فردی و اجتماعی انسانها نمایان میشود.
هاشمزاده هریسی با تاکید بر لزوم کاربردی کردن مفهوم مهدویت و انتظار تصریح کرد: برای کاربردی کردن در ابتدا باید اهداف حضرت ولی عصر (عج) در زمان ظهور، کارهایی که انجام خواهند داد، با چه انسانها و گروههایی مبارزه خواهند کرد و اینکه چه کارهایی را در جامعه ایجاد، تبلیغ و تحکیم میکنندرا به صورت فهرستی تهیه کرد؛ این فهرست دو لیست خواهد داشت، لیست آنهایی که در جامعه حاکم میکنند و دیگرانی که با انها مبارزه میکنند، به عنوان مثال مبارزه با فساد، جرم، ستمگری، بداخلاقی و بیادبی، حاکم کردن فضایل، ادب و عقلانیت در جامعه. آنگاه یک منتظر سعی میکند خود را با آن لیستها تطبیق دهد مواردی که ولی عصر میخواهد آنها را در جامعه حاکم کند، از امروز در خود ایجاد و تثبیت میکند و تلاش میکند در جامعه نیز حاکم باشند. مواردی که حضرت ولی عصر با آنها مبارزه میکند را در خود کشته، در جامعه نیز با آنها مبارزه میکند؛ چنین فردی، آماده و منتظر واقعی است.
این عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه اعلام منتظر بودن زبانی کافی نیست و منتظر بودن، خود را در عمل فرد نشان میدهد، ادامه داد: فردی که همین طور بگوید من منتظر هستم و هیچ تلاشی برای تطبیق خود با جامعه زمان مهدویت نداشته باشد، منتظر حرفی، زبانی، شعاری، تعارفی است. منتظر نباید کوچکترین فساد، ظلم و بیانصافی در کار، عمل و گفتار داشته باشد زیرا امام زمان با فساد مبارزه میکند. منتظر، حق محور و براساس عدالت میشود نه حق محور شعاری، در حرفها، قضاوتها و داوریهای خود احتیاط میکند.
قسط و عدالت شاخصترین شعار ولی عصر (عج)
وی شاخصترین شعار ولی عصر (عج) را قسط و عدالت دانست و افزود: برپایی و احیای قسط و عدالت در جامعه مهدویت، همه چیز را در خود دارد زیرا همه خوبیها در عدالت وجود دراد و همه زشتیها از آن زدوده شده است. هر جا عدالت باشد دیگر به جز مشکلات طبیعی مسالهای مانند اختلافات، فقر، فاصله طبقاتی و... وجود ندارد. جامعهای که غلظت، تهمت، نفرت، فقر و فاصله طبقاتی وجود دارد، عدالت نداشته است. منتظر واقعی برای ان چه که امام زمان برای آن قیام خواهد کرد منتظر است و برای حاکم شدن آن ارزشها تلاش میکند. این خاصیت و آثار انتظار است، امیدواریم که چنین باشیم، چنین جامعهای داشته باشیم و ملت و امت منتظر ما از چنین منتظرانی باشند.
هاشمزاده هریسی با بیان اینکه بحث مهدویت، شمشیر دو لبه است، گفت: اگر زیاد در رابطه با آن بحث و به ترویج خرافات و ادعاهای دروغین مهدویت کشیده میشود، از سوی دیگر اگر به آن توجه و مورد بحث قرار نگیرد فراموش شده و از آثار مثبت و سازنده آن محروم میشویم. این مشکل در مهدویت نیست، مساله به چگونه بحث کردن ما بر میگردد. به مباحثی که موضوع را به خرافه میکشاند مانند اینکه در زمان ظهور چه شرایطی پیش خواهد آمد، چه کسانی با چه ویژگیهای ظاهری و نسبی چه کارهایی انجام خواهند داد و مواردی از این دست نباید زیاد پرداخت بلکه از زوایای دیگر به صورت کاربردی و ریشهای بحث کرد؛ آن مسایل نیز حقیقت دارند و پرداختن به آنها ایرادی ندارد اما تا اندازهای که به خرافات دامن نزند و افرادی پیدا نشوند که اتفاقات و شرایط را با خود انطباق داده، نسبی نیز برای خود درست کنند و به ادعای دروغین مهدویت بپردازند.
وی افزود: بحثهای عمیق و کاربردی مانند آثار مهدویت، چگونگی انسانها، جوامع و حکومت پس از ظهور، قدرت، عظمت و زیباییهای آنجامعه باید بیشتر مورد توجه قرار گرفته و به آنها پرداخته شودغ در آن صورت هیچ فردی شهامت این را پیدا نمیکند که چنین ادعایی داشته باشد زیرا در آن اندازه نیستو اپر جامعه با ویژگیهای جوامع، حکومت و قدرت و عظمت آن دوره آشنا باشند متوجه میشوند که این فرد در آن اندازه نیست که آن نقش را ایفا کند و چنین صلح و محبتی در زمانه و حکومت عادلانه و مبارز با ظلمی را به وجود آورد. اگر فقط شرایط، مسایل جزیی و خصوصیاتی را مورد توجه قرار دهیم که پیش از این اشاره شد، گرچه در روایات هم وجود دارد و آنها را نفی کنیم اما در این عصر، زیاد برجسته کردن و آنچنان روی آنها مانور دادن لازم نیست تا خرافات ایجاد نشود.
این عضو مجلس خبرگان رهبری با تاکید بر اینکه مهدویت، نقطه کمال است و نقطه کمال، پایان نمیشود، تصریح کرد: در آن کمال انسانها باید زیست و زندگی کنند. در آن نقطه، زمینههای کمال نیز فراهم میشود یعنی در عین حال که آخرین نقطه کمال است، خود کمال نیز دایره وسیعی دارد که در آن دایره وسیع همواره بر کمالات افزوده میشود؛ چنین شرایطی نمیتواند نقطه پایان باشد.
وی با بیان اینکه نقل و تبلیغ کردن هر روایتی در رابطه با مهدویت که همه فهم نیست و ضرورتی ندارد یا شاید انطباق آن با مسایل فعلی جوامع، سخت باشد لزومی نداشته و حتی مشکل ایجاد خواهد کرد، گفت: باید آثار و برکات اجتماعی، اخلاقی و فضیلتی آن را با زبان علمی بیان کرد تا خود تبلیغات ما ابهام تولیدنکند. مسایلی که ابهام دارد، حقیقت هم دارد اما لزومی به مطرح کردن یا فراتر از آن تبلیغ آنها نیست زیرا امکان دارد مساله را مبهم جلوه دهد؛ گاهی پاسخی که برای رفع ابهام به سوالی داده میشود به گونهای است که خود، ابهامات بیشتری را تولید میکند.
هاشمزاده هریسی، «موعود و منجی عالم» را موضوعی بشری و کلیتی مشترک دانست و اظهار کرد: جهان به سوی کمال حرکت میکند، بشر روزی نجات پیدا خواهد کرد و باید هم نجات پیدا کند و فردی، فکری، عقیدهای و حرکتی باید وجود داشته باشد که بشر را از این ظلم و فساد نجات دهد؛ این کلیتها مشترک است اما تفاوت در جزییات مانند نام او، اینکه در حال حاضر به دنیا آمده یا خیر، در کدام یکی از این ادیان و مذاهب جایگاه دارد، این جزییات است که متفاوت است و هر کسی با دیدگاه، اعتقادات و منابع خود یک چیزی را ترسیم کرده است.
استدلال عقلانی مهدویت باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد
وی با تاکید بر لزوم پرداختن بیشتر به دلایل عقلی مهدویت و ارائه علمی آن، گفت: این جهان و این هستی، هوشمند آفریده شده است و این هوشمندی نشان از هوشمندی و حکمت آفریننده آن دارد. به قول ولتر که میگوید آیا جهان به اندازه یک ساعت نیست؟ این ساعتی که اینطور منظم عقربه میزند، آنیهها و ثانیهها را نشان میدهد یک ساعت ساز دارد. آیا جهان با این عظمت و نظم به اندازه یک ساعت نیست؟ پس چنین حکیم هوشمندی وجود دارد که جهان را آفریده است بنابراین این جهان باید به یک نقطه کمال و جایی منتهی شود که هدف آن پروردگار حکیم و حکمت آفریننده با این جهان انطباق پیدا کند؛ چنین نقطهای باید وجود داشته باشد که همان نقطه مهدویت، نجات جهان و بشر و نقطه عدالت است.
این عضو مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: اگر این چنین نباشد، نه آن پروردگار، حکیم میشود و نه به اهداف خود رسیده است که با آن قدرت بیمثال او نرسیدن به هدف، ممکن نیست. نداشتن هدف نیز از هوشمندی و نظم اثبات شده جهان، جداست بنابراین اگر جهان، چنین نقطهای نداشته باشد خلاف عقل است. اینکه در همه ادیان نیز اشارهای نسبت به آن وجود دارد به همین جهت است و مبنای آن همین است زیرا همه ادیان بر توحید بنا نهاده شدهاند.
هاشمزاده هریسی با بیان اینکه وظیفه و تکلیف امام حسن عسگری (ع) این بود که در عمر کوتاه خود، نیکیها و زیباییها را با عمل، زبان و روایت در جامعه، ترسیم و به آینده انتقال و ریسمانی که از نبوت آغاز شده است را ادامه دهد، تصریح کرد: ایشان حضرت ولی عصر را نیز با خواست، اذن و قدرت خدا به وجود آورد، او را حفظ کرد؛ این نقش مهم ایشان بود و مسایل دیگر را هر امامی به امام پس از خود سپرده است.
وی گفت: امام حسن عسگری (ع) زمینه سازی را در این اندازه یعنی معرفی کردن، روایات، احادیث، به وجود آوردن، حفظ کردن از بلیات و معرفی کردن به اطراف و... انجام داده است بیش از این مربوط به برنامههای دیگری است که برنامه هر امامی به خود او محول میشود، امام قبلی، امام بعدی را معرفی و راه را بر او هموار میکند.