بعد از ۴۲ سال افتخار بزرگی بود؛
برخواه: باقری دیگر به کسی پاسخگو نیست/فدراسیون بیانصافی کرد
جای خالی المپیکیها احساس میشود/چرا یک مربی با فاصله سنی کمی که با ورزشکاران دارد در راس کار قرار گرفته است.
تیم ملی وزنهبرداری در 42 سال گذشته رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی آسیا موفق شد از عنوان قهرمانی خود در آسیا دفاع کرده و دو بار متوالی روی سکوی قهرمای این رقابتها بایستد.
محمدحسین برخواه در گفتوگو با خبرنگار ایلنا با اشاره به این رقابتها که به میزبانی قزاقستان برگزار شد، گفت: مسابقات در یکی از کشورهای قدرتمند آسیایی برگزار میشد و چون تبلیغات زیادی نشده بود تماشاچی خوبی از این رقابتها دیدن نکرد، البته باید گفت وزنهبرداری در قزاقستان طرفدار بسیاری دارد و خود این کشور یکی از قطبهای وزنهبرداری آسیاست. حضور ورزشکاران کشورمان و کسب مقام قهرمانی برای ایران بسیار افتخار بزرگی محسوب میشود.
وی با اشاره به اینکه بعد از 42 سال در سبک وزن موفق به کسب مدال طلا شدیم، اظهار کرد: جابر بهروزی از آیندهداران وزنهبرداری است. اولین باری بود که برای تیم ملی بزرگسالان وزنه میزند و در دو ضرب در مسابقات جوانان جهان قهرمان شده بود و مدال طلا را کسب کرده بود. در این مسابقات نسبت به رکوردهای قبلی خیلی بهتر کار کرد و در یکضرب توانست 147 کیلو را بالای سر ببرد. وی اگر بتواند تا مسابقات جهانی به رکوردهای خود اضافه کند و رکورد خود را به 340 کیلوگرم برساند، بدون شک شانس ایستادن بر روی سکوی جهانی را هم دارد.
ملیپوش اسبق وزنهبرداری کشورمان درباره دیگر مدعیان این وزن نیز گفت: در وزن بهروزی وزنهبردارانی مانند سجاد بهروزی و مرتضی رضائیان هم هستند که به تیم ملی دعوت نشدهاند و شاید در مسابقات جهانی به تیم ملی اضافه خواهند شد و میتوانند مانند جابر افتخار آفرین باشند. البته فاصله آنها تا سکوهای جهانی زیاد است ولی فرصت زیادی هم داریم و میتوانیم با آمادگی کامل در این مسابقات حاضر شویم.
وی درباره رقیبان تیم ملی در این مسابقات گفت: کرهشمالی و چین قدرت بلامنازع سبک وزن در آسیا و جهان هستند و در این مسابقات نفرات اصلی خود را استفاده نکرده بودند، اما بدون تردید در مسابقات جهانی که مهرماه برگزار خواهد شد آنها با ترکیب کامل حاضر میشوند و این میتواند کار را برای ملیپوشان ما سخت کند.
این وزنهبردار سابق دسته 77 كیلوگرم تیم ملی همچنین با اشاره به پیشینه ملیپوشان سبک وزن ایران در رقابتهای آسیایی اضافه کرد: وزنهبرداری ما در سبک وزن یک دوره تا سال 1377 و در بازیهای آسیایی بانکوک افت شدیدی داشت. در سال 1382 و بازیهای آسیایی بوسان سید مهدی پانزوان در 69کیلوگرم موفق شد مدال برنز کسب کند که این مدال با رکورد 150 کیلوگرم در یکضرب اتفاق افتاد و البته در چند سال گذشته در مسابقات آسیایی مدال کسب کردیم اما تا امسال طلا نگرفته بودیم که با کسب این افتخار به نقطه اوج خود رسیدیم.
این کارشناس وزنهبرداری با اشاره به غیبت 5 وزنهبردار المپیکی ایران در این مسابقات گفت: جای خالی وزنهبرداران المپیکی به خوبی احساس میشود. این یک توفیق اجباری برای وزنهبرداری است که به تیم ملی دعوت نشده بودند. به پشت خطیها میدان داده شد تا توانایی خود را نشان بدهند. البته رسول تقیان و بهادر مولایی شاید در المپیک نبودند اما توانایی خاصی دارند. 5 وزنهبرداری که در المپیک بودند حضورشان میتوانست بسیار موثر باشد.
وی ادامه داد: به نظرم احترام مربی واجب است و حرمت وی هم باید حفظ شود و تا آنجایی که من از المپیکیها شناخت دارم این وزنهبرداران از نظر اخلاقی مورد تائید هستند و تکبر خاصی ندارند. جایی که انسان حس کند شخصیتش زیر سوال میرود تا حدی کنار میآید اما تحمل هم حدی دارد. نباید یکطرفه به قاضی رفت و در مورد دیگران قضاوت کرد. چه حرفهایی در اردوها به آنها زده شده که وزنهبرداران دیگر تحمل نکردند و اینگونه با تیم ملی و فدراسیون برخورد کردهاند؟
برخواه اضافه کرد: ایرادی که به فدراسیون وارد است اینکه چرا یک مربی با فاصله سنی کمی که با ورزشکاران دارد در راس کار قرار گرفته است. اگر یک پیشکسوت در کنار تیم ملی بود حرمتها بیشتر حفظ میشد و هر حرفی بین ورزشکار و مربی زده نمیشد. وقتی ورزشکار 8 ماه در اردو حضور دارد و با فشار سنگین تمرینات روبرو است مطمئن باشید از نظر روانی به مشکل میخورد. به همین دلیل حضور یک پیشکسوت در سالن تمرینات باعث میشد به این مشکلات برخورد نکنیم.
این کارشناس وزنهبرداری درخصوص عملکرد فدراسیون در مورد وزنهبرداران اخراجی گفت: فدراسیون کاملا به ورزشکاران پشت کرده و در کنار مربی ایستاده که این موضوع منصفانه نیست. سلیمی، رستمی و انوشیروانی ورزشکاران کوچکی نیستند که روی آنها چشم بپوشانیم. حمایت بیدریغ از سرمربی باعث میشود وی هیچ حد و حدودی برای خود قائل نشود و پاسخگوی هیچ کسی نیز نباشد. شاید هم آشنایان خود را به تیم ملی دعوت کند و آنها را هم به تیم ملی بیاورد. در این شرایط باید یکسری تعدیل نیرو شود. 5 وزنهبردار بزرگ را بخواهیم کنار بگذاریم و به مربی میدان بدهیم مطمئنا به بیراهه میرویم.
گفتنی است، تیم ملی وزنه برداری با 564 امتیاز تیمی و کسب 9 مدال طلا، 7 نقره و 5 برنز، با اقتدار از عنوان قهرمانی خود در آسیا دفاع کرد و برای دومین سال متوالی روی سکوی نخست قاره کهن ایستاد.
گفتوگو: امیر هوشنگ چرخگر