در ایران مرغ همسایه غاز است؛
مهماندوست: بخاطر لج و لجبازی آقایان باید آواره شوم!
تکواندو عشق من است/ میروم تا به حرفهام بپردازم/ از کشورهای انگلیس، آمریکا، نروژ و مکزیک هم پیشنهاد داشتم/به خاطر تکواندو شغلم را از دست داده بودم...
سرمربی سابق تیم ملی تکواندوتا یکی - دو روز آینده به چین تایپه خواهد رفت تا بار دیگر سکان هدایت این تیم را در دست بگیرید بلکه خاطرات خوش المپیک اتن را با آنها زنده کند.
به گزارش ایلنا، رضا مهماندوست که شاهد نامهربانیهای زیادی از سوی مسندنشینان فدراسیون تکواندو بوده به این فکر افتاد که کار حرفهای مربیگری خود را در کشور دیگری ادامه دهد و در بین پیشنهادهای ارایه شده که از کشورهایی همچون انگلیس و آمریکا هم دیده میشود ترجیح داد به پیشنهاد چین تایپه که سابقه همکاری با آنان را داشت پاسخ مثبت دهد، کشوری که اولین و تنهاترین مدالهای طلای خود در المپیک را با همین مربی در المپیک آتن 2004 به دست آورده است.
با رضا مهماندوست که با دلی پر، چمدانهایش را به مقصد چین تایپه میبست گفتوگویی کردهایم که در ادامه میخوانید:
دوباره قدر شما را ندانستند و به چینتایپه رسیدید...
دست روزگار است. البته ما چیزی نیستیم اما همین دانش خود را باید به یک کشور دیگر ببریم و آواره شویم. آن هم در این وضعیت نابه سامان تکواندوی کشور. متاسفانه به خاطر لج و لجبازی آقایان است که من باید بروم.
شما در مقعی در گذشته بعد از سرمربیگری چینتایپه، سرمربیگری کشورمان شدید؟
در آن مقطع که سرمربی تیم ملی چین تایپه بودم به درخواست محمد پولادگر و در موقعیتی که تکواندو کشور اوضاع نابسامانی داشت و تکواندوکارانی مانند هادی ساعی نتوانسته بودند موفق کار کنند و حتی در کسب سهمیه مسابقات المپیک و جهانی موفق نبودیم، این سمت را قبول کردم. خود شما شاهد بودید چه افتخاراتی نصیب تکواندو شد، 6 تا از بچهها در رنکینگ جزو بهترینها بودند. بهترین مربی دنیا، بهترین مربی آسیا و بهترین تکواندوکار جهان از ایران بود.
در نهایت هم شما از تیم ملی جدا شدید؟
سر لج و لجبازی این اتفاق افتاد. پولادگر پولی را که کمیته ملی المپیک برای 4 مربی المپیکی در نظر گرفته بود، به من نداد و اوضاع را به گونه ای فراهم کردند تا از تیم ملی جدا شوم.
از چه تیمهایی پیشنهاد داشتید که در نهایت پیشنهاد چین تایپه را پذیرفتید؟
از کشورهای انگلیس، آمریکا، نروژ و مکزیک هم پیشنهاد داشتم اما چون در کشور تایوان کار کرده بودم و اعتماد دو طرفهای بین ما وجود داشت و ضمن اینکه حقوق بالایی هم دادند، حتی هزینه معالجه بچهام را پرداخت کردند، چین تایپه را انتخاب کردم.
زمان سفرتان به چین تایپه کی خواهد بود؟
اگر اتفاق خاصی پیش نیاید تا25 اردیبهشت به آن کشور خواهم رفت. منتظر یکسری کارهای اداری هستم. به هر حال باید مجوز از کمیته ملی المپیک چین صادر شود. پلیس این کشور مجوز کار را صادر کند تا ویزا برایم صادر شود.
قراردادتان با تیم ملی چین تایپه تا کی خواهد بود؟
تا بازیهای آسیایی کره جنوبی که هدف این مسابقات است، بعد از آن المپیک ریودوژانیرو خواهد بود.
در تیم ملی چین تایپه به دنبال چه هدفی هستید؟
باید ببینم اوضاع چطور رقم میخورد. من 7-8 سال پیش که در این کشور مربیگری میکردم یکسری نیروها دستم بودند و با کار روی آنها توانستم نتایجی بگیرم که تا آن وقت در کشور چینتایپه به دست نیامده بود. دقیقاً مانند اتفاقی که در ایران افتاد. حالا هم که دوباره به چینتایپه میروم باید مسابقات انتخابی را برگزار کنم. یکسری تکواندوکاران نوجوان و با استعداد را کنار خود نگه دارم. باید توجه داشت مربیگری در تکواندوی چینتایپه دوغ و دوشاب نیست. بنده براساس تواناییهایی که دارم و استعدادهایی که چینتایپه در این زمینه دارد برنامههایی را ارایه خواهم کرد که انشاالله خوب باشد.
اگر مانند گذشته که شما سرمربی تیم ملی چین بودید از ایران پیشنهاد شود که برگردید آیا این کار را خواهید کرد؟
آن موقع که آمدم در فکرم این بود که دینم را به کشورم ادا کنم، اما باید توجه داشت من الان با کشور چینتایپه قرارداد بستهام اما اگر قراردادم با این کشور تمام شود و فضا مهیا باشد به ایران میآیم.
یکبار گفتید بار قبل که سرمربیگری تیم ملی چین تایپه را داشتید محمد پولادگر رییس فدراسیون تکواندو به سراغ شما آمده و خواسته به ایران برگردید و سرمربیگری تیم ملی را بر عهده بگیرید.
نمیخواهم حرفهای تکراری بزنم. به نظرم الان خود آنها هم از کارشان پشیمان هستند، اما دیگر به قول معروف مرغ از قفس پرید. باید بروم جایی که قدرم را بدانند. متاسفانه در ایران مرغ همسایه غاز است. میلیاردها میلیارد به مربیان خارجی پول میدهند اما برای مربیان خودی محدودیت قایل میشوند. محمد بنا و کوروش باقری از جمله همین مربیان هستند. برای من که 5 /2 میلیون حقوق میگرفتم تازه آن هم دو – سه ماه بود که این میزان حقوق میگرفتم آن را قطع کردند در حالیکه سختترین موقعیت زندگیام را پشت سر میگذاشتم. به هر حال من به خاطر تکواندو شغلم را از دست داده بودم و فرزندانم مریض بودند، چه میشد حقوق کمیته ملی المپیک را میدادند؟ تازه باید خودشان یک حقوق اضافه تر میدادند چون فرزندانم بیماری سختی داشتند، داروهای گرانقیمتی مصرف میکردند و پسرم هم به همین دلیل دو ماه پیش فوت کرد. آقایان در ختم پسرم آمدند رویم را بوسیدند و در مسجد نشستند، من هم چیزی نگفتم اما روسیاهی برای آنها ماند. من که خانهام در طبقه چهارم یک ساختمان است و آسانسور هم ندارد باید فرزندانم را روی دوش میگرفتم و بالا و پایین میرفتم. هر کس دیگری بود کمکم میکرد و حتی پول اضافه تر میداد، ولی نمیدانم چرا این اتفاق از سوی فدراسیون تکواندو نیفتاد. متاسفانه در ایران اینطور نیست. وقتی موفق میشوید از روی حسادت یکسری مسایل برایت به وجود میآورند.
تیم ملی تکواندو هم در نبود شما نتوانست در حد انتظار ظاهر شود؟
متاسفانه همین طور است رنکینگ تیمی و افرادی را از دست دادیم در مکزیک با خوش شانسی توانستیم عنوان به دست بیاوریم. من هم با حقوق ماهی 8 هزار دلار به چین تایپه میروم تا در آنجا به مربیگری بپردازم. نام و عکس من در موزه ورزشی چین تایپه است با رییس جمهور و نخست وزیر این کشور هم ملاقاتهایی داشتم زیرا آنان تا قبل از المپیک آتن نتوانسته بودند مدال طلای المپیک را به دست بیاورند اما با مربیگری من در المپیک آتن 2 مدال طلا گرفتند.
حرف پایانی؟
بازهم دست مردم کشورم را می بوسم و شرمنده آنان هستم اما تکواندو عشق من است و میروم چین تایپه تا به حرفهام بپردازم. به هر حال ما رفتیم.