بلاتکلیفیها بلای جان ورزش ایران؛
فدراسیونها از نداری و بیبرنامگی رنج میبرند!
نیاز امروز ورزش ما اولا آرامش است و بعد هم روشن شدن اوضاع فدراسیونهایی که بلاتکلیف هستند و تقریبا نیمی از بدنه ورزش در حال نیمه تعطیلی بسر میبرد.
وقتی حرف های مرد پرتغالی تمام شد و البته بخشی از این حرفها در غیاب کفاشیان و بخشی با حضور کفاشیان در میان گذاشته شد سرپرست وزارت ورزش به گونهای صحبت کرد که کی روش آرام شد و نفس راحتی کشید.
به گزارش ایلنا، کیروش وقتی به حرفهای سرپرست وزارت ورزش گوش میکرد سری به علامت رضایت هم تکان میداد. صالحیامیری به گونهای صحبت کرد که هم استقلال فدراسیون فوتبال را در نظر گرفته باشد و هم مرد پرتغالی را آسوده خاطر کند. او اعلام کرد امور اجرایی بر عهده فدراسیون فوتبال است و علی کفاشیان و دوستانش باید پاسخگو باشند، اما بنده به عنوان نماینده دولت این اطمینان را میدهم که دولت از تمام برنامههای تیم ملی فوتبال در راه جام جهانی حمایت میکند و از کیروش خواست با قدرت کارش را دنبال کند.
به نظر میرسد اگر هم سرپرست وزارت ورزش با تاخیر وارد اختلافات کیروش و فدراسیون شد به دلیل این بود که وی میخواست فضا را کاملا بسنجد و از طرفی گفته میشود به کفاشیان هم گفته شما که دم از استقلال میزنید بروید و خودتان درست کنید. بعد هم که اوضاع را خرابتر دیده وارد عمل شده تا تیم ملی فوتبال و مربی پرتغالیاش پس از یک مرخصی چند روزه جدیتر از همیشه کارشان را دنبال کنند.
وزیر ورزش در حقیقت این پیام را به همه فدراسیونها داده که در عین حمایتی که از آنها به عمل میآورد به استقلال آنها نیز اعتقاد دارد و برای همین هنوز به دنبال راهکاری است تا ضمن توجه به استقلال فدراسیونهای ورزشی، در موقع مناسب حمایتهای لازم را نیز از آنها به عمل آورد و دست به تغییرات بزند. نیاز امروز ورزش ما اولا آرامش است و بعد هم روشن شدن اوضاع فدراسیونهایی که بلاتکلیف هستند و تقریبا نیمی از بدنه ورزش در حال نیمه تعطیلی بسر میبرد.
بدیهی است وقتی فدراسیونی با سرپرست اداره میشود و وزیر جدید هم بر سر وزارتخانهای حاضر شده که ممکن است راه و روش بسیاری از این سرپرستها را تایید نکند، این فدراسیونها روال طبیعی نخواهند داشت، به خصوص اینکه بسیاری از فدراسیونها نیز در حال حاضر از نداری و بی برنامگی سخت رنج میبرند. در حالیکه اگر فدراسیونها رییس داشته باشند و آن رییس با لیاقت هم باشد به هر نحو ممکن اجازه نمیدهد چرخه فعالیت ورزش از کار بایستد ولی این بلاتکلیفیها بلای جان ورزشی شده که سال آینده بازیهای آسیایی اینچوان را پیشرو دارد.
سرپرست وزارت ورزش که به احتمال زیاد رای اعتمادش از سوی مجلس را مسجل میداند باید در اولین گام تکلیف این فدراسیونها را روشن کند. از برخی فدراسیونها هم که سالهاست فقط بودجه روی دوش ورزش قرار میدهند و هیچ بازدهی کمی و کیفی ندارند برنامه بخواهد تا ببیند که کجا بودهاند، به کجا میروند و تا کجا میتوانند برسند.
عمده ترین بحث دیگر ورزش باز پس گرفتن اماکن ورزشی از بخش خصوصی(خیلی خصوصی!) است و سپردن آن فضاها به هیاتهای ورزشی و سپس ورود مدیرانی کاردان در ادارات کل ورزش استانها که در این بخش نیز استانهای بسیاری در حالت انفعال به سر میبرند. طرحهای نیمه تمام ورزشی هم که الی ماشالله تا بخواهید در جای جای کشور وجود دارد که باید فکری بکر و دراز مدت برای آن برداشت.