خبرگزاری کار ایران

بزرگداشت احیاگر ساز کمانچه در فرهنگسرای فردوس برگزار شد

مراسم بزرگداشت استاد بیاض امیرعطایی، پیشکسوت ساخت سازکمانچه و سه تار در ایران روز گذشته، ۱۷ تیرماه در فرهنگسرای فردوس برگزار شد.

ایلنا: بیاض امیرعطایی، احیاگر ساز کمانچه در ایران و کسی که کارگاه‌های آموزشی ساخت ساز به شکل امروزی و وسیع را راه‌اندازی کرد، در حاشیه این مراسم گفت: در این سال‌ها ساخت ساز کمانچه بسیار رشد کرده، کارگاه‌ها بیشتر شده، ساز‌ها بهتر شده‌اند و نوازنده‌ها هم به طبع آن بهتر و بیشتر شده‌اند.

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای فردوس، وی درباره مسائل و مشکلاتی که در حوزه این کار وجود دارد اظهار داشت: مشکل اساسی که در این زمینه وجود دارد کمبود یا در مواقعی نبود جا و امکانات کارگاهی برای آموزش است. از مسولان انتظار داریم اگر حمایت نمی‌کنند مانع کار ما هم نشوند چراکه تاثیر منفی بر روحیه ما می‌گذارد. در این زمینه سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولی این امر همکاری مطلوبی نداشته و حتی بخش هنرهای سنتی را تا حد نابودی پیش برده است به نحوی که امروز تنها نام کارهایی پژوهشی بدون هیچ بازده عملی را از فعالیت‌های این بخش می‌شنویم در حالیکه در سالهای قبل به صورت عملی کارهایی انجام شده، ارائه و حمایت می‌شد. خانه موسیقی در این زمینه همکاری می‌کند در حالیکه این بخش، خود نیازمند حمایت است.
این استاد پیشکسوت که شاگرد استاد قنبری بوده، آموزش ساخت ساز را در ایران به طور جدی پی ریزی کرد و در راستای فعالیت‌های او شاگردان بسیاری در این زمینه تربیت شده‌اند. وی با اشاره به ارتباطش با شاگردانش نیز گفت: اکثر کسانیکه ساز کمانچه می‌سازند اغلب کار را با من فراگرفته‌اند؛ عده‌ای به صورت مستقیم و عده‌ای نیز غیرمستقیم که از جمله آن‌ها آقای کردی است که به صورت مستقیم این کار را فراگرفته است.
امیرعطایی با اشاره به اینکه در زمان شروع کار ساز کمانچه بسیار محدود و مهجور بود، اضافه کرد: با کسانیکه نوازنده ساز کمانچه هستند مثل آقایان کلهر، منتظری و شکاری در ارتباط بودم و عیب و ایرادهایی که این ساز داشت را رفع کردیم و الان شاهد این هستیم که این ساز را می‌توان به راحتی در ارکستر‌ها هم استفاده کرد و در واقع کار ساز ویولون که زمانی ساز کمانچه را تحت الشعاع قرار داده بود انجام می‌دهد.
وی خاطرنشان کرد: نوع هر ساز بستگی به ویژگی‌ها و خصوصیات کسی دارد که ساز را می‌سازد و ارتباطش با نوازنده‌ها هم در نحوه ساختن ساز تأثیر دارد. معتقدم که حسی که در کار‌ها وجود دارد مهم‌تر و بیشتر از تکنیک ساختن ساز در صدا و کیفیت کار تاثیر دارد. ساختن ساز به حس و حالی که در زمان ساخت آن ساز دارم بسیار بستگی دارد؛ همچون اجرای چند شب کنسرتی از یک گروه یا شخص که به طور یقین همه اجرا‌ها مثل هم و با یک کیفیت نخواهند بود ساختن ساز هم به همین شکل است.
این استاد پیشکسوت از زمان شروع کارش نیز گفت: از سال ۵۱-۵۰ کار را با کارهای دستی منبت که در مدرسه انجام می‌دادم شروع کردم. کار‌هایم را نزد استاد قنبری بردم که مورد تایید استاد قرار گرفته و ساخت ساز را به من پیشنهاد کرد. در کارگاه به استاد کمک می‌کردم تا کم کم به صورت مستقل کارم را ادامه دادم و تا کنون که تمام زندگی‌ام ساز و صداست.
استاد امیرعطایی ساخت ساز را در منزل و در کارگاهش انجام می‌دهد. اغلب از ساعت ۶ صبح که شروع به کار می‌کند تا نیمه شب درگیر کار است. به گفته خودش، صدا آرامش بخش است، هر صدایی که نوایی از موسیقی را در خود دارد راحت روح را موجب می‌شود.
بیاض امیر عطایی متولد ۱۳۳۴ در شهر میانه از شاگردان ابراهیم قنبری مهر بنیان گذار کارگاه ساخت ساز است. او در سال ۵۵ کارمند رسمی میراث فرهنگی شد و از سال ۵۷ به ساخت ساز کمانچه روی آورد که گامی در جهت احیای این ساز محسوب می‌شود. بیاض امیر عطایی عضو پیوسته کانون سازندگان ساز خانه موسیقی است و قبلا عضو هیئت مدیره این کانون بود. بیاض امیرعطایی چند سال عضو هیئت مدیره کانون سازسازان بود.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز