خبرگزاری کار ایران

از ۱۰۰سالگی، دانلود‌ها، فضاهای خالی تا یه چیزی می‌خوام آرومم کنه در گالری اثر

از ۱۰۰سالگی، دانلود‌ها، فضاهای خالی تا یه چیزی می‌خوام آرومم کنه در گالری اثر

آخرین نمایشگاه سال ۹۱ گالری اثراین روز‌ها با نمایش آثار دیده نشده هنرمندان این گالری در حال برگزاریست.

ایلنا: در آخرین نمایشگاه سال ۹۱ گالری اثر، آثار ۹ هنرمند صاحب سبک گالری اثرعلیرضا آدم‌بکان، ایمان افسریان، مجتبی تاجیک، آزاده رزاق دوست، بابک روشنی‌نژاد، رضا عظیمیان، سمیرا علیخانزاده، محمد غزالی ورکسانا منوچهری روی دیوار رفته است که همه این آثار برای نخستین بار رونمایی شده‌اند.
این دومین سالی است که گالری اثر با ارایه آثار هنرمندان خود در یک رویداد گروهی، بخشی از سلیقه، زاویه نگاه و زیبایی‌شناسی بصری مورد توجه خود را پیش روی جامعه هنری قرار داده است. گالری اثر، سال گذشته نیز این ابتکار را انجام داده بود که با استقبال قابل توجه مخاطبان رو به رو شد.
علیرضا آدم بکان که چندی پیش مجموعه «شمایل‌های من شماره ۳» را در گالری اثر به نمایش گذاشته بود، با اثری تازه از مجموعه «هفتاد و دو تن» در این نمایشگاه حضور دارد، او با ضربات تند قلمو و رنگ‌های شدید و خطوط پر هیجان محتوای مورد نظر را بر روی بوم می‌کشد.
ایمان افسریان با اثری هایپررئالیسم از مجموعه «فضاهای خالی» در نمایشگاه شرکت دارد، او در این اثر برشی از فضای حمام را به تصویر کشیده است، در این نقاشی یک آب راه، کاشی‌ها و موزاییک‌های رنگ پریده و آفتابی رنگ پریده‌تر که حس کم رمقی عصر زمستانی را به مخاطب القا می‌کند به چشم می‌خورد.
معمولا نقاشی‌های هایپر رئالیستی در عین حال که به باز‌شناسی خاطرات آدم‌ها از محیط‌های آشنا کمک می‌کنند یک برشی از فضایی یا خاطره‌ای را بازسازی می‌کند که می‌تواند آن محیط یا موقعیت را در ذهن بیننده بازسازی کند.
مجتبی تاجیک با اثری از مجموعه «جعبه‌ها» در این نمایشگاه حاضر است. در این اثر جعبه‌هایی کنار هم و بر روی هم را به تصویر کشیده است که درهای بسته و نیمه بازی دارند، این جعبه‌ها با خود راز و رمزی به همراه دارند و مخاطب را کنجکاو می‌کند که در جستجوی آن چیزی باشند که در داخل جعبه قرار دارد. تاجیک در اکثر آثارش از عناصر پاپ بهره می‌گیرد. در این اثر نیز جعبه عنصر پاپ به حساب می‌آید که به طور روزمره همه با آن سرو کار داریم به همین دلیل برای مخاطبان قابل لمس است و می‌توانند با آن همزاد پنداری کنند.
آزاده رزاق دوست با اثری با عنوان «سایه عدن» ازمجموعه آثار تازه‌اش در این نمایشگاه حضور دارد، او در مجموعه آثار تازه‌اش بر روی سایه گل و گیاه بخصوص درختچه‌های گیاه بن سای کار کرده است. در واقع این آثار نقدی به واقعیت می‌باشد به این منظور که سایه‌ای از چیزی که می‌بینیم بدون آنکه اصل آن را ببینیم حکمی از شیء اصلی است. این مجموعه نسبت به مجموعه آثار قبلی رزاق دوست حسی‌تر است زیرا جهان هستی و طبیعت را نشان می‌دهد.
بابک روشنی‌نژاد اثری سه لت با ابعاد بسیار بزرگ از مجموعه «تریلوژی» را در این نمایشگاه ارائه داده است، او مولفه‌های تصویری گذشته آثارش را حفظ کرده است. روشنی‌نژاد در اعداد و تاریخی که پای کار‌ها ثبت می‌کند، بافت قیر گونه و غلیظ رنگی که در فیگور‌ها به کار می‌برد و استفاده از رنگ زرد که جایگاه ویژه‌ای در آثارش دارد استمرار دارد. محتوای تصویری او همچون گذشته راجع به انسانهای سرگشته و مغمومی است که با رنگ زرد خاصی نقاشی شده‌اند. این هجوم افسردگی و حیرانی در آثار او تشدید شده است. روشنی‌نژاد دو مرد و یک زن را در سه لت جداگانه از دو نسل مختلف به تصویر کشیده است که توجه خاص او به می‌میک صورت آنهاست که گویا در گذار نسل‌ها جنس درد‌ها و اندیشه‌ها چندان تغییر نکرده است.
رضا عظیمیان اثری از مجموعه «دانلود‌ها» را به نمایش گذاشته است. او دراین نقاشی چهره‌ای را به تصویر کشیده است که قسمتی از آن به صورت محو می‌باشد که در حال دانلود شدن است.
اوبا محو کردن بخشی از کار شخصیت آثارش را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد. در عصر اینترنت که همه از هم باخبر و مطلع‌اند به رغم وجود این گستردگی شناخت هنوز ابهاماتی وجود دارد که در آثار عظیمیان به وضوح دیده می‌شود. پریشانی ظاهر این فیگور خبر از یک بحران هویت و آشفتگی درونی می‌دهد.
سمیرا علیخان‌زاده اثری از مجموعه «۱۰۰ سالگی» را به معرض تماشا گذاشته است. او در این تابلوی نقاشی همچون گذشته زنی با نام «نگار حسن آبادی» در سال ۱۲۹۱ را به تصویر کشیده است که فعال‌تر از زنان هم دوره خود بوده است و در حال نواختن ساز می‌باشد. او چهره زن را با آیینه‌هایی مخدوش کرده‌است. علیخان‌زاده در این نقاشی‌ها از عکس‌های قدیمی استفاده و سعی کرده است چهره‌ای که مربوط به یک قرن پیش است را به شکل معاصر ارائه دهد.
محمد غزالی دیگر هنرمند حاضر در این نمایشگاه با قطعه عکسی از مجموعه «یه چیزی می‌خوام، آرومم کنه» در نمایشگاه شرکت دارد، اثر او در این نمایشگاه میکسی از عکس، رنگ و چسب کاغذی می‌باشد. آثار غزالی در مجموعه قبلی همه تک لت‌هایی به دیوار بودند که یک مجموعه را تشکیل می‌دادند اما آثار مجموعه تازه‌اش که یکی از آن را در این نمایشگاه ارائه داده است دو عکس در کنار هم است که یک تک عکس را تشکیل می‌دهد.
«یه چیزی می‌خوام، آرومم کنه» فضایی از یک تعلیق را تعریف می‌کند، مانند این می‌ماند که دریک تعلیق قرار داریم و نمی‌دانیم مسکن ما چیست، این مسکن می‌تواند برای هر فرد، قشر و طبقه یک چیز باشد.
رکسانا منوچهری اثری دیده نشده از مجموعه «سایه بازی» که چندی پیش در گالری اثر به نمایش گذاشته شده بود را در این نمایشگاه عرضه کرده است. او فیگورهای برگرفته از مینیاتور ایرانی را در مقابل زمینه‌های نقاشی‌های رنسانس قرار داده است، در واقع با این کار تفاوت‌ها و عدم تجانس دو دوران را به تصویر کشیده است و مخاطب را با چالشی فکری رو به رو ساخته است.
در نقاشی‌های تازه‌اش زمینه‌ها از دوره اولیه رنسانس گرفته شده و با فیگورهای ایرانی مربوط به دوره‌های مختلف قاجاریه، صفویه، نقش‌های تخت جمشید تلفیق شده است.
این هنرمندان در چند سال اخیر به همت گالری اثر در رویدادهای بین المللی نظیر آرت فرهای مهم منطقه و... حضور داشته‌اند و هر یک با سبک و جهان بینی خاص خود، شعاعی از هنر معاصر ایران را بازتاب می‌دهند
نمایشگاه گروهی هنرمندان گالری اثر تا ۲۳ اسفند ماه ۹۱ به روی دیوار این گالری است و علاقمندان می‌توانند روزهای یکشنبه تا پنجشنبه ۱۱ صبح تا ۸ بعد از ظهر و جمعه‌ها ۴ تا ۸ از این آثار دیدن نمایند. گالری اثر روزهای شنبه تعطیل است.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز