مظلومیپور:
خرمینژاد، هنرمندی است که تکرار نمیشود
این روزها نمایشگاه نقاشیهای سیاوش مظلومیپور به یاد و گرامیداشت زنده یاد جمال الدین خرمی نژاد در گالری شکوه برپاشده است.
ایلنا: مظلومیپور در این نمایشگاه آثار آبرنگ و اکریلیک خود را بر روی بوم و کاغذ ارائه کرده است، او در این آثار نماهایی از طبیعت، مردم عشایر و آداب و رسوم آنها را به تصویر کشیده است.
به گزارش ایلنا، مظلومیپور که حدود یک سال پیش نمایشگاهی با همین سبک و سیاق در گالری شکوه برگزار کرده بود در مورد تفاوت آثار تازهاش با نمایشگاه قبلی میگوید: آثار تازهای که در این نمایشگاه ارائه دادهام، در تداوم کارهای قبلی من میباشد. با آنکه در آثار تازهام نقاشیهایی از بازار و بندر انزلی و مکانهای جدید دیگر اضافه شده است اما تفاوت چندانی با آثار گذشتهام ندارند زیرا علاقمند به کار کردن در مورد فضای زندگی مردم سراسر ایران میباشم، تفاوت وقتی بوجود میآید که دردیدگاه ایجاد شده باشد.
او در ادامه افزود: حدود یکسال است گرایشم بیشتر به سمت فضای آبستره و نیمه آبستره است و دوست ندارم شکل اشیا بطور کامل در آثارم نشان داده شود و در واقع قصد دارم حس کلی یک کانسپت را به تماشا بگذارم.
او در آثاری که به حرکت و آداب و رسوم مردم در اقصی نقاط ایران اشاره دارد بیشتر از عکسهایی استفاده کرده که خود آنها را ثبت کرده است. با تغییراتی در آنها، تلفیق آنها با همدیگر و خذف چیزهایی که در آن ضروری نیست این آثار را خلق کرده و در معرض تماشا قرار داده است.
مظلومیپور در این نمایشگاه در کنار بومهای بزرگ، آثارکوچکی هم به نمایش گذاشته است، خودش در این رابطه میگوید: کارهای کوچک نوعی تجربه شخصی محسوب میشود. من فکر میکنم ابعاد آثار آبرنگ وقتی کوچک است، هنرمند بیاختیار خلاصهتر و به اصطلاح یادداشت گونهتر از طبیعت برداشت میکند. در واقع مثل این میماند که توقع کاغذ از شما به اندازه خودش میشود، در نتیجه وقتی خلاصه کار میکنید به نفس آبرنگ نزدیکتر میشوید. این حرف ممکن است منطقی به نظر نرسد و بعضی فکر کنند ابعاد کار در بیان موضوع تفاوتی ندارد اما من حسی خاصی در این مورد دارم و معتقدم وقتی روی بوم یا کاغذ با ابعاد بزرگ کار میکنیم باید حرف بزرگتری برای گفتن داشته باشیم. ما وقتی در یک دریاچه شنا میکنیم نوع مانورهایی که در آب میدهیم متفاوت با موقعی است که درحوض یا استخر آب بکار میگیریم.
مظلومیپور در کنار آثار آبرنگ چند اثر اکرلیک هم ارائه داده است، او در مورد استفاده از تکنیک اکرلیک در آثارش میگوید: اکرلیک امکانات خاصی به هنرمند میدهد، با این تکنیک میتوان مانورهای بیشتری در آثار ایجاد کرد. درآبرنگ همه چیز در لحظه شکل میگیرد اما در اکرلیک متفاوت با آن میباشد. با اکرلیک میتوان کند و کاو و اصلاح کرد. بر اصلاح پذیری آن تاکید زیادی ندارم زیرا نقاشی باید در لحظه از جایی شروع و تمام شود، اما میتوان گفت این تکنیک تعدیلهایی را در آثار فراهم میکند.
استاد مظلومیپور که نمایشگاهش را به زنده یاد جمال الدین خرمینژاد تقدیم کرده است در مورد سابقه آشناییاش با وی میگوید: سابقه آشنایی ما به سالیان دور میرسد، در مورد سابقه آشناییام، مراودات و خاطراتم با او ساعتها میتوانم صحبت کنم، من فکر میکنم هنرمندانی مانند استاد خرمینژاد در تاریخ هنر ایران تکرار نمیشوند. یک هنرمند ممکن است به تکنیکهای مختلف دست زند و کم و بیش مطالبی را برساند اما مهم این است که هنرمند سراغ هر شیوهای میرود به خوبی از پس آن برآید که این از ویژگیهای زنده یاد خرمینژاد محسوب میشود.
او درادامه اضافه کرد: من مطمئن هستم زنده یاد خرمینژاد اگر موسیقی هم کار میکرد قطعا موسیقیدان بزرگی میشد، او در واقع جامع الاطراف بود به این معنا که تسلط بسیار خوبی بر روی کارش داشت.
این شاید پنجاهمین نمایشگاه انفرادی مظلومیپور باشد که آثارش علاوه بر ایران، پیشتر در فرانسه، آلمان، آمریکا، کانادا، مالزی... به نمایش درآمده است.
علاقه مندان میتوانند همه روزه تا تاریخ سوم آبان ماه از ساعت چهار تا هشت بعدازظهر از این آثار در گالری شکوه واقع در چهارراه فرمانیه، بلوار شهید اندرزگو، خیابان سلیمی شمالی، کوچه امیر نوری، شماره ۱۹ دیدن نمایند