خبرگزاری کار ایران

حمزه‌زاده: حوزه هنری با سینماگران مشکل ندارد

به نظر می‌رسد امروز کسی در این مورد شک ندارد که اتاق فرمان ماشین سینمای ایران در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. توأم با این اختیار، مسولیت اداره سینما و عواقب تصمیمات و نتایج فرامین اتاق فرمان نیز به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برمی گردد

معاون هنری حوزه هنری تاکید کرد این نهاد با سینماگران مشکلی ندارد و البته از حقوق خود در حوزه اکران دفاع می‌کند.


 به گزارش خبرنگار ایلنا ‏،محمد حمزه‌زاده شامگاه جمعه سی و یک شهریورماه در برنامه زنده «هفت» حاضر شد و نکاتی را توضیح داد.

 وی گفت: به نظر می‌رسد امروز کسی در این مورد شک ندارد که اتاق فرمان ماشین سینمای ایران در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. توأم با این اختیار، مسولیت اداره سینما و عواقب تصمیمات و نتایج فرامین اتاق فرمان نیز به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برمی گردد. کما اینکه افتخارات این سینما نیز در کارنامه مسولین رسمی سینمای کشور ثبت می‌شود.

به نظر می‌رسد امروز کسی در این مورد شک ندارد که اتاق فرمان ماشین سینمای ایران در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. توأم با این اختیار، مسولیت اداره سینما و عواقب تصمیمات و نتایج فرامین اتاق فرمان نیز به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برمی گردد. کما اینکه افتخارات این سینما نیز در کارنامه مسولین رسمی سینمای کشور ثبت می‌شود.
اینجانب عقیده دارم که مشکلات امروز سینمای ایران و سینماگران ایران، مولود واگذاری برخی وظایف اصلی ارشاد به اشخاص یا صنوفی است که نه صلاحیت این امر را داشته‌اند و نه عقلانیت لازم در آن‌ها و اعمال و رفتار و تصمیماتشان اعمال می‌شود.
از نگاه حوزه هنری، رفتار شورای موسوم به صنفی که وظایفی فرا‌تر از توانایی‌ها و ظرفیت‌هایش را عهده دار شده است، در ماه‌های اخیر، رفتاری هیجان زده و دور از منطق بوده است. چه آنجا که حوزه هنری را به خاطر استفاده از حق قانونی‌اش مستحق تنبیه و تمسخر دانست و ماه‌ها وضعیت اکران سینمای ایران را به هم ریخت، چه آنجا که با تفاهم ارشاد و حوزه هنری که به نوعی پذیرش رسمی و بی‌کم و کاست خواسته‌های حوزه هنری بود، بدون اینکه دستاوردی نصیبش شود، به شادی پرداخت و از لزوم همدلی سخن گفت، چه الان که با اعتراض چند سینماگر که اعتراضشان در اصل به سیاست‌ها و رفتار همین آقایان است، فرصت را غنیمت شمرده و به قول خودش به هیجان آمده و کل
سینمای ایران را به قیام علیه حوزه هنری دعوت می‌کند. بدون اینکه به ظرفیت و جایگاه و اندازه خودش در سینمای ایران توجه کرده باشد.
حوزه هنری بار‌ها اعلام کرده که کلیت سینمای ایران را نجیب، محترم و سرمایه سرشار ملی می‌داند و از این سرمایه ملی دفاع می‌کند و قدر آن را می‌شناسد.
مخالفت حوزه هنری با چند فیلم ساخته شده در سالهای اخیر که یکجا امسال قرار است اکران شوند، مخالفت با سینماگران دست اندر کار این فیلم‌ها نیست. چرا که ممکن است پروژه بعدی این هنرمندان مورد حمایت حوزه هم قرار گیرد. مخالفت حوزه هنری مبتنی بر یک مطالعه علمی در خصوص جهت گیری‌ها و گفتمانی است که در مسیر غالب شدن بر سینمای ایران است و اگر به آن توجه نشود، تاک و تاک نشان را در سینمای ایران از بین خواهد برد و کل سینما را به خطر خواهد انداخت. هر چند وظیفه رصد و سامان دهی و نظارت و کنترل از تکالیف اولیه وزارت ارشاد است، اما چه کنیم که فرمان دار، سکان را به غیر اهل سپرده است و خود به تماشا نشسته است.
ادعا می‌شود که ساحت سینمای اجتماعی و مستقل به خطر افتاده و تهدید شده است. شش فیلمی که بحث آن‌ها مطرح است، کمترین موضوعات اجتماعی است. نمی‌خواهیم وارد این موضوع شویم که منظور گویندگان، سینمای کدام اجتماع است و سینمای مستقل را چه تعبیر می‌کنند، که این وظیفه ناقدان و ناظران و اهل اندیشه‌ای است که امروز جایشان را در بررسی گفتمان سینمای ایران خالی می‌بینیم.
حوزه هنری از میان ده‌ها فیلم موجود، چند فیلم را شایسته اکران تشخیص نداده و در چارچوب و رفتاری کاملا حرفه‌ای، با درک مقتضیات زمان و زمانه، این نظر خودش را به شکل کاملا محرمانه فقط با صاحبان فیلم‌ها و بخش مسوول در ارشاد در میان گذاشته است.
ایجانب و همکارانم در بخش سینمایی حوزه هنری، به دلیلشان و احترامی که برای این سینماگران قائلیم، از آن‌ها دعوت به صحبت کرده‌ایم و ساعتی و ساعاتی با آنان صحبت کرده‌ایم. برای نظراتمان مصادیقی از فیلم‌ها ذکر کردیم. چرا که با شخص این همکاران مشکلی نداریم و آنان هم می‌گویند که ارشاد آنان را به حوزه ارجاع می‌دهد. بعضی از همین دوستان، فیلم دیگری دارند که در سینماهای حوزه در سطح سرگروه اکران شده یا می‌شود. با توجه به اختلاف نظر زیاد موجود در باره کل فیلم، اصلاحیه جزیی و کلی هم پیشنهاد نکرده‌ایم و آرزو کرده‌ایم که ان شاالله در کارهای بعدیشان به شرط رعایت موازین مورد نظر حوزه هنری، مورد حمایت قرار گیرند. در میان بحث‌هایی که با این دوستان داشتیم، ما سوال کردیم که آیا حاضرید کوچک‌ترین تغییری در فیلمتان بدهید؟ جواب آقایان منفی بود. گفتیم خب. شما که تا
این اندازه پای کارتان ایستاده‌اید، چه طور از ما انتظار دارید از باور‌ها و اعتقاداتمان بگذریم؟
به اعتقاد من، سینمای ایران مسوولین شجاع تری می‌خواهد که به جای فرافکنی و دادن جواب‌های سربالا و آدرس‌های غلط به سینماگران، مسولیت خودشان را بشناسند و قبول کنند و اجازه ندهند که سرمایه‌های مادی و معنوی سینمای ایران این چنین به خطر بیفتد.
در یک جمع بندی، ما هم قبول داریم که فیلمسازانی که برای مراحل مختلف ساخت اثرشان از بخش مسول مجوز گرفته‌اند، تقصیری متوجه‌شان نیست. اما ما هم که از نظر قانونی کاملا از اختیارات خودمان استفاده می‌کنیم، مقصر نیستیم. پیشنهاد مشخص اینجانب این است که اگر فیلمی به دلیل عدم اکران در سینماهای حوزه خسارتی می‌بیند، این خسارت را باید بخش خاطی یا خسارت زننده بپردازد. ما نه مجوز داده‌ایم و نه نظارت کرده‌ایم. کما اینکه در این زمینه هم مسوولین سینمایی نشان داده‌اند که دست و دل بازی دارند و حتی فیلم‌های غیرقابل نمایش و توقیفی را می‌خرند، چه برسد به فیلم‌هایی که موفق به اخذ مجوز ارشاد هم شده‌اند.
حوزه هنری پای حرف حقی که گفته، ایستاده و هزینه‌های آن را هم پرداخته و امیدوار است که با درک متقابل همه دست اندرکاران سینمای ایران، روزهای خوب و روشنی را شاهد باشیم.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز