مجید شاه حسینی:
نگاه تکنوکراسی در سینمای ایران غالب است
اسکار به همان دلیلی به «آرگو» تعلق گرفت که به فیلم «جدایی نادر از سیمین»/ پیام هر دو فیلم این است که ایران جهنمی است برای زیستن و باید از آن گریخت. پس نباید بگوییم که اسکار سال گذشته خوب بوده و اسکار امسال بد. فهم این مسئله اصلا دشوار نیست.
مجید شاه حسینی مدیر عامل سابق بیناد سینمایی فارابی معتقد است كه اهدای جایزه به فلیم آرگو با همان هدفی صورت گرفت كه پیش از این فیلم سینمایی جدایی نادر از سیمین این جایزه را گرفته بود.
به گزارش خبرنگار ایلنا: مجید شاه حسینی كه در برنامه هفت سینمایی شب گذشته (جمعه 11 اسفند) حضور پیدا كرده بود در ابتدای صحبتهایش با بیان اینکه هنوز تکلیف ما با سینمای دینی مشخص نشده، عنوان کرد: متاسفانه برخی آنقدر با تشکیک درباره این مسئله صحبت میکنند و صراحتا عنوان میکنند که ما در کشورمان سینمای دینی نداریم و احتیاجی هم به آن نیست. برخی با کج فهمی سخنان شهید آوینی را انتقال میدهند و میخواهند عنوان کنند که مفهوم سینمای دینی در ایران محقق نشود. بنابراین محتوا و مفهوم زدایی از سینما کردهاند و تنها به مقوله فرم پرداختند. وقتی این سینمای فرم گرا در جشنوارهها مطرح و مورد پسند مسئولان قرار گرفت نگاه تکنوکراسی نیز به آثار فیلمسازان وارد شد.
شاه حسینی افزود: حتی در آثار فیلمسازان دیگر کشورهای جهان چون آلفرد هیچکاک، کارل تئودور درایر، روبر برسون و فرانکو زفیرلی سینمای دینی مطرح میشود. حتی جشنوارههای خارجی هم به این موضوع میپردازند. ما در کشورمان از دین به معنای شریعت صحبت میکنیم و با دینی که در زندگی روزمره مردم جاری است روبرو هستیم. اگر شیوه زندگی دینی را به عنوان یک واقعیت عینی نشان دهیم داریم فیلم دینی را به نمایش میگذاریم. بنابراین فیلمهای متافیزیکی که در سینمای معناگرای ما عنوان میشود نباید به عنوان سینمای دینی شناخته شود.
وی ادامه داد: آیا در جامعه دینی مثل ایران این توقع بزرگی است که بخواهیم شیوه زندگی دینی را به مردم نشان دهیم. دنیا سینمای دینی را به رسمیت شناخته پس چرا در جمهوری اسلامی ایران چنین مفهومی محقق نشده است و از سینمای دینی به عنوان فیلمهای شعاری و کلیشهای نام میبرند. مرد سنتی، متدین، متعصب و مستبد کاراکترهایی در سینمای ما هستند که طراحی شدهاند و به عنوان افراد دینی معرفی میشوند. این کاراکترها کلیشه هستند و باید آن را شکست. متاسفانه این چالش در سینمای ما جدی است.
شاه حسینی متذکر شد: وقتی افرادی که ظاهری متدین دارند در آثارشان از این الگو تبعیت میکنند این مسائل به وجود میآید. باید بپذیریم که سینمای ما با این انقلاب بیعت کرد تا ماند. وقوع دفاع مقدس یک اتفاق فرهنگی مهم بود و باید تصویر درستی از این اتفاقاتی که در جنگ افتاد ارائه میدادیم که متاسفانه سینمای داستانی ما از تحقق این تصویر عقب مانده است. از اولین سال پذیرش قطعنامه ما با آثاری ضد جنگ مواجه شدیم مثل فیلم «عروسی خوبان» و فیلمهایی مثل «مهاجر» و «دیدهبان» نیز که آثار قابل توجهی بودند دیده نشدند چون انگیزههای این جوانان از طرف مدیریت حمایت نشد.
این کارشناس سینما عنوان کرد: اگر هم به سراغ این نوع سینما میرفتیم با انتقاد مواجه میشدیم چون فکر میکنیم که این سوژهها قدیمی شده است. چون از دریچه فردی کسانی که فکر میکنند سینمای دفاع مقدس تمام شده و دین در زندگی مردم جامعه جایی ندارد با این اتفاقات روبرو شدهایم. در حالی که دین نیاز مردم جامعه است. سینمای دینی یک تفنن نبوده که ما منکرش شویم.
شاه حسینی اشاره کرد: برخی دوستان به واسطه باوری که در آنها نیست کارشناس شدهاند. همه فیلمسازان ما هم پاتالوژیست هستند و فکر میکنند باید مشکلات را بدون ارائه راه حل نشان دهند. اما مفهوم سینمای دینی در بحثی تئوکراتی و آکادمیک باید مطرح شود اما در سینمای ما و برنامه هفت بیشتر مسائل تکنوکرات سینما مطرح میشود.
وی در ادامه با اشاره به مراسم اسکار امسال عنوان کرد: اسکار به همان دلیلی به «آرگو» تعلق گرفت که به فیلم «جدایی نادر از سیمین». پیام هر دو فیلم این است که ایران جهنمی است برای زیستن و باید از آن گریخت. پس نباید بگوییم که اسکار سال گذشته خوب بوده و اسکار امسال بد. فهم این مسئله اصلا دشوار نیست.
شاه حسینی توضیح داد: چون مفهوم میگوید سوژه هر دو فیلم یکی است پس اسکار دچار تناقض نشده است. این مفهوم تکنوکراسی است. مصلحت اندیشیهای کمیت گرایانه یکی دیگر از مسائلی است که در تکنوکراسی مطرح میشود. باید به رویکردهای مصلحانه نگاه کنیم و نباید فقط به مشکلات و دردهای اجتماعی بپردازیم و راه حلی ارائه ندهیم.
وی در پایان صحبتهایش عنوان کرد: صرف نشان دادن آسیبهای جامعه به معنای نگاه مصلحانه نیست. نگاه مصلحانه نگاهی عیب جویانه نیست که راه حلی را نشان ندهد. پس برای ورود به سینمای دینی باید نگاه مصلحانه داشته باشیم. اگر ما فیلمهای دینی قوی بسازیم با ریزش مخاطب روبرو نمیشویم. سال گذشته فیلم «ملک سلیمان» جزء پرفروشترین آثار سینمای ایران بود پس این یک تابو است که در ذهن فیلمساز و تهیه کننده ایجاد کردهاند که نباید فیلم دینی بسازند.
