نادر طریقت:
سینمای دفاع مقدس باید از شعار زدگی رها شود
ارزیابی من ازوضعیت کلی سینمای دفاع مقدس این است که این نوع سینما با اینکه شاید بهترین دوران خود را در دهه۶۰ پشت سر گذاشته و مورد حمایت بوده. اما از دهه ۸۰ به بعد حمایتهای آن فقط در حد شعار باقی ماند.
نادر طریقت معتقد است که در سینمای دفاع مقدس هیچگاه به تعادل رفتار نکردهایم.
به گزارش ایلنا،نادر طریقت کار گردان سینما در گفتگو باسروابط عمومی جشنواره بین المللی فیلم مقاومت گفت: ارزیابی من ازوضعیت کلی سینمای دفاع مقدس این است که این نوع سینما با اینکه شاید بهترین دوران خود را در دهه۶۰ پشت سر گذاشته و مورد حمایت بوده. اما از دهه ۸۰ به بعد حمایتهای آن فقط در حد شعار باقی ماند.
وی ادامه داد: در حال حاضر فیلمهای ارزشی همچون بوسیدن روی ماه آن چنان دور از حمایت واقع شدهاند که الان بعد از گذشته ۱سال حتی نمیگذراند اکران بشود. در سال کمتر از ۱۰ فیلم سینمایی درباره دفاع مقدس ساخته میشود که حتی از همان هم حمایتی نمیشود و متاسفانه این نوع سینما دارد در بین درگیریهای معاونت سینمایی و سایر مسایل و حاشیههای سینما تلف میشود و کم کم در گرفتاریهای روزمره سینما رنگ میبازد.
طریقت افزود: وضعیت این سینما دارد به شکلی میشود که کسی جرات نکند به طرف آن برود وفیلم بسازد. من الان حدود ۱سال و نیم است که پروانه ساخت یک فیلم دفاع مقدس را دریافت کردهام اما علیرغم شعارهای حمایتی سازمان سینمایی و بنیاد فارابی هیچ کدام کوچکترین کمکی برای ساخت این فیلم نکردند.
انجمن سینمای دفاع مقدس هم علیرغم سابقه من در فیلمسازی کوتاه در ژانر دفاع مقدس، کوچکترین توجهی به من نداشت.
طریقت با انتقاد از شعار زدگی در سینمای دفاع مقدس افزود: سینمای دفاع مقدس ما در یک چنبره شعار گیر کرده و کم ترپیش میآید که یک ارگان دولتی بیاید و مردانه از این گونه فیلمها کم فروش وگاهی بیفروش دفاع کند.
وی ادامه داد: متاسفانه سینمایی که تمام فرهنگ دینی و ملی ما بر شانه رشادتهای جوانهای ۸سال دفاع مقدس به ثبت رسیده در تنگنای بدی گیر افتاده و به طرز وحشتناکی مهجور واقع شده است. ما سینماگران و مردم عادی همگی پایمان را روی شانه همان جوانهایی گذاشتیم که مرد و مردانه از این کشور دفاع کردند.
طریقت افزود سینمای دفاع مقدس یا از آن سمت بوم افتاده یا از این سمت. یا آنقدر در زمینههای اکشن و غیر واقعی فعالیت کرده یا از این سمت آنقدر شعاری و معناگرا ساخته شده که مضمون اصلی در روند کلی فیلم گم میشود. در اندک مواقعی در سینمای دفاع مقدس فیلمهایی پیدا میشوند که رنگ و بوی متمایزی به خود میگیرند.
وی با یادی از حاتمی کیا و ملاقلیپور افزود: بهترین فیلمهای ما مربوط به همان دهه نخستین بود زیرا فیلم سازان ما خودشان درگیر حال و هوای جنگ بودند و از فضا فاصله نداشتند. الان سالها گذشته و ما فضاها را از دست دادیم. جوانان فیلمساز که در این عرصه بیشتر به دنبال تکنیکند و با مضمون فاصله زیادی دارند، پیشکسوتان هم به تکرار رسیدهاند.
وی ادامه داد: به نظر من در این نوع از سینما اصلا نباید به فکر فروش خوب باشیم و باید هرجور که شده زیر پر و بال این فیلمها را بگیریم و آنها را تولید و اکران کنیم. مسلم است که تهیه کننده شخصی نمیآید همچنین ریسکی را بپذیرد و فیلم بدون فروش بسازد، اما این وظیفه ارگانهای دولتی است که برای فرهنگ سازی هرچه بیشتر در این زمینههای سرمایه گذاریهای یک طرفه بکنند. وگرنه این سینما از بین میرود.
طریقت بای تاکید بر لزوم حمایت از جشنوراه فیلم مقاومت افزود: جشنواره فیلم مقاومت هم با برگزاری دوازدهمین دوره خود نتوانسته هیچ کمکی به فیلمسازی دفاع مقدس بکند. ما در ایران پیشاپیش میدانیم که چه کسانی قرار است برنده جوایز بخشهای مختلف شوند. جشنواره زمانی عادلانه است که فیلمهای بدون تیتراژ در اختیار داوران قرار بگیرد تا جانب داریها بر اساس محتوای واقعی فیلم باشد.