نمایش «افسانه بچه گرگ استثنایی» در تالار هنر نقد و بررسی شد
شاید بخش اعظمی از مشكلات نمایش در نور سالن و صدا و جلوههای بصری و دكور و عروسك در افسانه بچه گرگ استثنایی، به عدم حمایت مالی مدیران مركز برای رفع نواقص برمیگردد.
ایلنا: جلسه نقد و بررسی نمایش «افسانه بچه گرگ استثنایی» با همکاری انجمن منتقدان خانه تئاتر و با حضور سامی صالحی، رضا عبدالعلیزاده، حمید رضا پاسوار نویسنده و منصور میرزا بابایی بازیگر اثر برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، این نمایش داستان گله گرگی است که در جنگل توسکا زندگی میکنند، با به دنیا آمدن و بزرگ شدن گرگی باهوش و سفید در میان این گله بنام برفی همه تصور میکنند که او باید رئیس گله گرگها شود ولی برفی با شنیدن صدای نی چوپان، عاشق نوای نی میشود و...
سامی صالحی ضمن قدردانی از گروه به دلیل برگزاری این نشست و هنرمندان کودک و نوجوان به دلیل حضور و رونق این جلسه، خطاب به کارگردان درباره سن مخاطب درنظر گرفته شده برای کار پرسیدند؟
رضا عبدالعلیزاده در پاسخ به این سئوال گفت: این کار برای نوجوانان طراحی شده اما چون بیشتر مخاطبین سالن تالار هنر را کودکان تشکیل میدهند در بعضی از صحنهها و طراحیها رعایت حال کودکان هم شده که بتوانند تا انتهای اجرا در کنار والدین خود نشسته و نمایش را تماشا کنند و میتوان گفت عدم برنامه ریزی برای در اختیار گذاشتن مخاطبین ازجمله معضلات اصلی کار است و ازجمله دغدغههای گروه ره آورد. گروه کار خود را از سال ۷۷ آغاز کرده و تاکنون نمایشهای زیادی را مخصوص نوجوانان به اجرا در آورده است. شاید اگر عشق و دغدغه من و اعضاء گروه ره آورد نبود ما نیز باید به تولید کارهایی میپرداختیم که قبل از هر چیز گیشه را تامین میکرد. در حالیکه عملکرد ما خلاف این را ثابت میکند.
در ادامه مطرح شد: بحرانی که برفی شخصیت اصلی ماجرا را درگیر کرد نیازی است که نوجوان امروز به آن بیتوجه هستند. جسارت و بردباری، استوار و ثابت قدم بودن و عاشق بودن و بهای عاشقی رو پرداختن.
سامی صالحی نیز گفت: این نمایش را از دو منظر میتوان بررسی کرد. از منظر سیاسی که (گرگی که گوسفند میشود) و منظر عرفانی (عشق گرگ به نوای نی و..). کارگردان این نمایش از منظر عرفانی به این متن نگریسته و سمت و سویی که لحاظ شده براساس منظر دوم است. اما اگر این اجرا شکل نمایشی تری بخود میگرفت و از دیالوگهای فراوان پرهیز میشد میتوانستیم این حس مبارزه برای رسیدن به خواستهها و در نهایت فداکاری و گذشتن از آنچه نیازهای طبیعی آنهاست را بهتر ارائه میکرد.
عبدالعلیزاده نیز در پاسخ گفت: بخشی از تواناییهای اجرایی اثر با بضاعت ما و تالار هنر طراحی شده است مثلا «برای اجتناب از تعویض صحنه و با توجه به اینکه در این برهه از زمان دو اثر نمایشی در تالار هنر به صحنه میروند، در ساخت وسایل از حداقلها بهره گرفتهایم و از امکانات موجود استفاده کردیم و شاید خیلی ایده آلها داشتیم که در اجرا شاهد آن نیستیم چون در اجرای یک اثر عوامل بسیار زیادی دخیل است که همه متفق القول میدانیم، ولی گاهی نمیشود.
در این میان سخن از نقش خرس در نمایش به میان آمد که بازیگر این نقش، خرس را هادی و هدایت کننده بچه گرگ و کسی که با دلبستگیهای زمینی نتوانست به قلههای معنویت صعود کند، معرفی کرد.
او گفت: در حقیقت گاهی برای بدست آوردن و اعتلای هنر باید از مادیات گذشت و فقط به عظمت هنر اندیشید تا به سر منزل مقصود رسید. گروه هنری ره آورد میداند همینکه در ذهن مخاطب سئوال ایجاد کند برایش کافیست. شاید ابزار مناسب برای این ادعا» کُند «به نظر برسد. شاید نور سالن و صدا و جلوههای بصری و دکور و عروسک و.. که بخش اعظمی از ضعف آن به عدم حمایت مالی مدیران مرکز برای رفع نواقص بر میگردد که اگر با همین امکانات موجود هم جرقهای در ذهن نوجوان زده شود غنیمت است و بضاعتی که با آن مواجهیم این است.
پاسوار نویسنده نمایشنامه بچه گرگ در پاسخ به این سئوال که بچه گرگ چرا استثنایی است در حالیکه خرس پیشتر این مسیر را پیموده و به دیگری هم آموخته، گفت: بچه گرگ برای رسیدن به این مرحله از خیلی چیزها میگذرد از جمله قدرتی که گروه به او پیشکش میکنندو حتی گله که او را طرد میکنند و... در حالیکه خرس از چنین مسیری عبور نکرده و با ایثاری که بچه گرگ میکند فراتر از رفتار اوست.
در ادامه یکی از حاضرین با اشاره به موسیقی اثر گفت: کاش ترفندی اندیشیده میشد تا موسیقی ریتم تکرار شوندهای نمیشد و تکامل موسیقی با اوج قصه همراهی داشت.
در انتها مادر یک نوجوان عنوان کرد که فرزندش با کار ارتباط بسیار خوبی بر قرار کرده و ابراز تاسف کرد که چه بسیار پدران، مادران و مراکزی که برای نوجوانانشان دنبال چنین آثاری هستند و به هزار و یک دلیل این کارها هنوز مخاطب خود را نیافته. به نظر میرسد ما انتظار داریم که مسئولین به این مقوله بیاندیشند و برای جذب نوجوانان و معرفی کارها حرکتی تازه رخ دهد حتی پیش از تولید کارها.