گلبرگ ابوترابیان:
واقعه عاشورا باید به صورت نمایش دیده شود نه تئاتر
ابوترابیان ابراز امیدواری كرد روز اربعین و یا قبل از پایان ماه صفر امكان اجرای نخستین نمایش آئینی خود به نام «منم شهربانو، كربلا صدایم بزن» را پیدا كند.
ایلنا: گلبرگ ابوترابیان كه نمایشنامه «منم شهربانو، كربلا صدایم بزن» را برای اجرا در محرم و صفر آماده دارد، نمایش«آینهها» را برای حضور در سیویكمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر آماده میكند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، این كارگردان كه چندی پیش با نمایش «چی شد كه من مار خوردم؟» میهمان خانه نمایش اداره تئاتر بود، در ارتباط با اثری كه برای اجرا در جشنواره تئاتر فجر آماده میكند، توضیح داد: متن اثر نوشته خودم است و بر خلاف كار قبلی كه كمدی روایی بود طنزی تلخ است. این طنز هم برای كاستن از میزان تلخی وارد كار شده و پنج بازیگر اصلی دارد.
این هنرمند ضمن اشاره به قصه نمایش خود، ادامه داد: داستان نمایش روایت كننده توهمات زنی است كه حادثههای متفاوتی پیرامون او رخ میدهد و همه حوادث در ذهن او گره میخورد.
وی با بیان اینكه جرقه ابتدایی نوشتن متن براساس شنیدن داستان واقعی زندگی فردی از دوستان در ذهن او شكل گرفته است، گفت: داستان را هفت سال پیش شنیدم و متنی بر مبنای آن نوشتم، اما امسال مجدد نمایشنامه را بازنویسی كردم كه به شكلی باور نكردنی طی دو روز به پایان رسید.
ابوترابیان با تاكید بر اینكه نمایشنامه همانگونه كه نوشته شده اجرا میشود، تصریح كرد: از این نظر هم با نمایش اول تفاوت وجود دارد، زیرا متن اثر قبلی بیشتر همزمان با تمرین اثر به صورت بداهه شكل گرفت.
وی با اشاره به اینكه زبان متن با اینكه رئال است اما مایههای تغزلی قابل فهمی دارد درباره همكاری با امیر كربلاییزاده، بیان كرد: من حتی برای این بازیگر نقشی درنظر گرفتم اما به دلیل تغییراتی كه در فرم به وجود آمد و قولهایی كه كربلاییزاده برای بازی داده بود درگیر كارهای زیادی شد و متاسفانه امكان همكاری از ما گرفته شد، اما امیدوار هستم در آثار بعدی با یكدیگر همكاری داشته باشیم.
كارگردان نمایش چی شد كه من مار خوردم؟ همچنین ضمن ابراز امیدواری از اینكه منابع مالی جهت اجرای نمایش آینی و مذهبی خود را از مركز بگیرد، گفت: این نمایش بر اساس مراسم آئینی تعذیه نوشته شده كه به عنوان نمایش اول كشور ایران در یونسكو به ثبت رسید.
وی ادامه داد: من برای دریافت بودجه نمایش به وزیرارشاد، معاون هنری وزیر آقای شاهآبادی نامه فرستادم اما متاسفانه تا زمانی كه دستور توسط آقای آشنا صادر شود؛ عاشورا گذشت. اما امیدوار هستم روز اربعین یا ماه صفر همین سال موفق شوم كار را به صحنه ببرم، درغیر این صورت آرزو میكنم عاشورای سال آینده این امكان برای من مهیا شود.
این هنرمند با تاكید براینكه سعی شده است در این نمایش پنج حس انسان درگیر شود، اضافه كرد: شاهد هستیم در مراسم عاشورا پنج حس انسانی درگیر كار میشود. حس لامسه با زنجیر و سینهزنی، شنوایی به واسطه روضه و نوحه خوانی، حس چشایی با خوردن نذری و حس بویایی با عطر خاصی كه طی این روزها در فضا جاری میشود. همین فرم را در نمایش مدنظر قرار دادیم و حتی كار طوری طراحی شد كه تماشاچیان پس از پایان كار بستههای غذایی نیز دریافت كنند.
وی ضمن تاكید بر اینكه اثر با این فرم به هیچ وجه تئاتر نیست و باید نمایش نامیده شود، افزد: نمایش ما دو شخصیت دارد و به تمام زنانی كه به نحوی درد كشیدهاند مثل تهمینه، فرنگیس و كتایون در اسطورههای باستانی ایرانی و زنان مذهبی مانند، مریم عذراء و آسیه تقدیم میشود.
ابوترابیان با اشاره به اینكه متن بر مبنای نمایشنامههای یونانی نوشته شده درخصوص بازیگران این اثر، توضیح داد: علاوه بر دو شخصیت اصلی داستان ما50 نفر بازیگر فرم داریم، علاوه بر آن دركار روضه خوانی، مرثیه خوانی و رجزخوانی وجود دارد و به نوعی تعذیه را در خود حل میكند.
این هنرمند در پایان ضمن اشاره به تفاوت اثر خود با دیگر آثار نمونهای حوزه آئینی درخصوص آسیبشناسسی نمایشهای مذهبی، گفت: به نظر من مسئلهای كه میتوان به آن اشاره كرد دستمایههایی اینگونه آثار است كه به نظر كلیشهای و تكراری شده و نوآوری در آن صورت نگرفته است. در آثار به وقایع تاریخی طبق چارچوبی مشخص اشاره نمیشود، اما من در كار خودم سعی كردهام وقایع را جهانشول ببینم. شما اگر به واقعه عاشورا مانند تئاتر نگاه كنید محتوای خود را از دست میدهد. این واقعه باید مانند نمایش دیده و مطرح شود. كار ما به همین دلیل ابتدا و انتها ندارد و فقط داستان را روایت میكند.