اکبر عالمی:
برخی از بهترین آثار مستند جهان را فقط در سینما حقیقت دیدهام
من مخاطب حرفهایی سینمای مستند هستم و شاهد بودهام که از تمام کشورهای دنیا فیلمهای مستندی که به واقعیت نزدیکتر بودهاند و کمتر جنبه سفارشی داشتهاند انتخاب و در سینما حقیقت به نمایش در آمدهاند که این نوع نگاه بسیار قابل تقدیر است.
اکبر عالمی مدرس دانشگاه و کارشناس سینما در گفتوگو با ستاد خبری ششمین جشنواره بینالمللی سینما حقیقت رد خصوص برگزاری این رویداد گفت: از زمان برگزاری سینما حقیقت تا به امروز موفق شدهام چندین فیلم مهم از سینمای مستند جهان را در این جشنواره نگاه کنم که انتخابهای بسیار شایستهای بودهاند.
به گزارش ایلنا،وی افزود: من مخاطب حرفهایی سینمای مستند هستم و شاهد بودهام که از تمام کشورهای دنیا فیلمهای مستندی که به واقعیت نزدیکتر بودهاند و کمتر جنبه سفارشی داشتهاند انتخاب و در سینما حقیقت به نمایش در آمدهاند که این نوع نگاه بسیار قابل تقدیر است.
این کارشناس سینما با مهم دانستن سینمای مستند تاکید کرد: سینمای مستند همواره میتواند به دانستههای مخاطبان کمک شایانی کند و برخی از فراموش نشدنیترین آثار مستند جهان نظیر «کاروان زرد»، «ژان پل سارتر از زبان سارتر»، «آشغال جمع کنها» را تنها توانستم در جشنواره سینما حقیقت ببینم. آثاری که به هیچ وجه سفارشی نبودند و کملا در راستای و چهره سینمای واقعگرایانه که از آن به سینماحقیقت یاد میشود نزدیک بودند.
این استاد دانشگاه تربیت مدرس ادامه داد: کلمه «حقیقت» بسیار فاخر و دوست داشتنی است که میتواند همه انسانهای جویای حقیقت را به خود جلب کند و اینکه در کشورمان جشنوارهای با این نام برگزار میشود و مهمتر از آن آثاری را در آن میبینیم که کاملا جونهره حقیقت در آنها وجود دارد جای خوشحالی است.
عالمی همچنین در خصوص تفکیک بخشهای مختلف در جشناوره سینما حقیقت گفت: شک نداشته باشید که این کار برای قوام بیشتر جشنواره بسیار لازم است. وقتی میگوئیم فیلم مستند، مستند شاخههای گوناگونی دارد. برخی از آثار مستند در گروه زندگینامهای هستند، برخی در گروه گزارش، برخی به آداب و رسوم اقوام توجه میکنند، برخی دیگر به زیباییشناسی طبیعت و برخی دیگر نیز در دسته آثار کاذب و جعلی قرار میگیرند. در واقع همانطور که در سینمای قصهپرداز از ژانر سخن میگوئیم در سینمای مستند این دسته بندی کار کاملا شایستهای است که البته باید با دقت دنبال شود.
وی افزود: باید به این نکته توجه کرد که در مستند نمیتوانیم بگوئیم فیلمی کاملا بیطرف است چرا که در مستند واقعگرا بدون حمایت مالی هیچ فیلمی ساخته نمیشود و از سصوی دیگر هر کارگردان بیطرفی هم ناگزیر است دوربین خود را در یکی از زوایایی ۳۶۰ درجه قرار دهد و از آن زاویه به صحنه نگاه کند و در مرحله تدوین باید از صحنهای به صحنه دیگر برش بزند و در اینجا اوست که تعیین میکند تماشاگر تا چه حد به واقعیت نزدیک و یا از ان دور باشد.
این استاد دانشکده هنر و معماری در ادامه در خصوص اینکه جشنواره سینما حقیقت آیا میتواند به عنوان یک منبع علمی برای دانشجویان سینما شناخته شود اظهار داشت: بدون نزدیک سینماحقیقت یک کلاس درس بزرگ است. زیرا فیلمهای مستند حتی به سادگی در بزرگترین فروشگاههای اروپا و آمریکا نیز قابل دسترسی نیستند، چرا که در تمام دنیا تعداد افراد کمی تشنه خریداری و جمعآوری فیلمهای مستند ارزشمند هستند و از سوی دیگر برخی از بهترین آثار مستند جهان را که در هیچ فروشگاهی نتوانستم انها را پیدا کنم در سینما حقیقت دیدم، از اینرو معتدقم که همه داشنجویان و حتی علاقه مندان به فلسفه سینمای واقعگرا باید به دیدن اثار جشنواره حقیقت بروند و در کنار آن باید قفسههای متعددی در ارشیو خود برای نگهداری آثار مستند داشته باشند.