خبرگزاری کار ایران

شورای حمایت یا شورای تشخیص عدم حمایت

عدم پرداخت اقساط باقی­مانده برخی از نمایش­‌ها علی­رغم مندرجات قراردادهای رسمی و قانونی گروه‌ها و قول­های مساعد بی­نتیجه­ی مسئولان. در حالی که بیشتر نمایش­‌ها به سوی گیشه سوق داده می‌­شوند و شورای حمایت، حمایت خود را از آن‌ها دریغ می‌­کند، مستقیما در میزان قرارداد‌ها و نحوه و شیوه­ی پرداخت آن‌ها نیز دخالت می‌­کند.

ایلنا: هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئا‌تر؛ پیرامون بررسی عملکرد و نتایج تصمیم­‌گیری­‌های شورای حمایت از آثار مرکز هنرهای نمایشی بیاینه‌ای را صادر كرد.

به گزارش ایلنا؛ در این بیانیه آمده است: شورای حمایت از آثار مرکز هنرهای نمایشی از بدو تشکیل و شروع به کار تاکنون که بیش از دو سال می‌­گذرد نه تنها نتوانسته با هنرمندان تئا‌تر به تعاملی سازنده در راستای توسعه و تولید پررونق تئا‌تر حرفه­ای و هنری برسد بلکه با هر تصمیم خود در مورد هر یک از نمایش­های این دو ساله چالش­های ناخوشایندی را برانگیخته که جز کدورت قلبی هنرمندان تئا‌تر، کم رشدی اجرا‌ها، دوری بیش از پیش گزیدن هنرمندان تئا‌تر از این عرصه و زوال روز به روز هنر تئا‌تر کشور، حاصلی به بار نداشته است. کانون کارگردانان خانه تئا‌تر که همواره کوشیده مسائل و مشکلات موجود تئا‌تر را با گفتگوی مستقیم با معاونت هنری، و روسای مرکز هنرهای نمایشی و مدیران زیر مجموعه­ی آن مطرح و حل و فصل کند مدتی است که سخت از بدست آوردن حاصلی درخور و قابل پاسخ به اعضای شریف و بی­ادعای خود ناامید شده و با توجه به ناهنجاری روز افزون وضعیت موجود تئا‌تر چاره­ای جز نگارش این بیانیه و درمیان نهادن ان با اعضای خود، اهالی مطبوعات و مدیران و مسئولان ندیده است. به نظر هیات مدیره­ کانون کارگردانان شورای حمایت بجای حمایت و تولید آثار ارزنده­ی نمایش بیشتر تولید بحران و نارضایتی در میان اهالی تئا‌تر کرده است و نتوانسته حتی به کوچک‌ترین اهداف خود در شیوه­نامه­های منتشر شده دست یابد.
کانون کاگردانان خانه­ی تئا‌تر ضمن مخالفت با پایه و اساس شکل گیری این شورا و غیر قانونی و غیر عادلانه دانستن آن مواردی چند را در هفت بند به اطلاع اعضا کانون و اهالی مطبوعات می‌­رساند.
اول _ نادیده انگاشتن قرارداد تیپ خانه تئا‌تر در موارد متعدد و نقض حقوق صنفی کارگردانان حرفه­ای تئا‌تر به بهانه­های واهی کیفی یا محتوایی که حاصلی جز تخریب روحیه­­ی هنرمندان تئا‌تر و دوری گزیدن آن‌ها از این حرفه نداشته و ندارد.
دوم- مخدوش بودن معیار ارزشیابی نمایش­‌ها و عدم وضوح ملاک درجه­بندی آثار نمایشی. شورای حمایت بر چه اساس و پایه­ای به نمایش­‌ها رتبه­ی الف، ب و ج می‌­دهد و با چه معیاری ارزش­های هنری حرفه­ای نمایش­‌ها را تشخیص می‌­دهد. تناقص و ابهام در تصمیم گیری­های شورای حمایت تا آنجا پیش­ می‌­رود که مصوبات شورای نظارت و ارزشیابی را نمی‌­پذیرد و تعاملی با مدیران مجموعه­های تئاتری ندارد.
سوم- جلوگیری از تولید با کیفیت و روز­افزون تئا‌تر به بهانه­ی کم شدن ۳۰% بودجه­ی تئا‌تر در سال ۹۱. این در حالی است که به برخی نمایش­‌ها و افراد خاص بودجه کامل تعلق می‌­گیرد و جشنواره­های غیر ضروری همچنان در حال برنامه­ریزی و انجام­اند.
چهارم – علاوه بر نادیده انگاشتن قرارداد تیپ خانه تئا‌تر که طبق توافق­نامه با مرکز هنرهای نمایشی، هر مدیری موظف به اجرای آن می‌­باشد، این قرارداد طبق بندی از‌‌ همان توافق، هیچ سنخیتی با تورم اقتصادی و وضع معیشتی هنرمندان تئا‌تر نداشته و ندارد.
پنجم – عدم پرداخت اقساط باقی­مانده برخی از نمایش­‌ها علی­رغم مندرجات قراردادهای رسمی و قانونی گروه‌ها و قول­های مساعد بی­نتیجه­ی مسئولان. در حالی که بیشتر نمایش­‌ها به سوی گیشه سوق داده می‌­شوند و شورای حمایت، حمایت خود را از آن‌ها دریغ می‌­کند، مستقیما در میزان قرارداد‌ها و نحوه و شیوه­ی پرداخت آن‌ها نیز دخالت می‌­کند.
ششم- جلوگیری از ادامه­ی اجرای برخی نمایش­های روی صحنه و توقف آن‌ها بنا بر دلایل غیر کار‌شناسی و غیرحرفه­ای با وجود دارا بودن مجوز. شورای حمایت در چنین مواردی هرگز به دفاع و حمایت از ادامهٔ اجرای این نمایش­‌ها و حفظ حقوق هنرمندان که تنها ممر درآمدشان از آن نمایش گیشه آن است. برنخاسته و واکنشی صورت نداده است.
هفتم- عدم پاسخگو بودن به مجامع صنفی همچون کانون کارگردانان خانه تئا‌تر و کارگردانان خانه تئا‌تر در مورد تصمیمات مغایر با شرایط حرفه­ای تئا‌تر و عدم شفاف سازی عملکرد مغایر با روح هنر تئا‌تر علی­رغم بیانیه­‌ها، مصاحبه­‌ها و اعتراضات صادقانه به این شورا از بدو تشکیل تاکنون.
این هفت بند که آمد اهم ایرادات وارده به شورای حمایت از سوی هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئا‌تر است. بی­شک عملکرد این شورا بسی بیشتر از این هفت بند و با جزئیات دقیق­تری قابل انتقاد و بررسی است که در این مجال کوتاه نمی‌­گنجد. امید که این مکتوب واکنش مثبت و سازنده مسئولان فرهنگی تئا‌تر را در شرایط موجود برانگیزد و باعث تعامل سازنده­ی ایشان با هنرمندان تئا‌تر در جهت رفع کدورت­‌ها و نقص­‌ها و موانع موجود بر سر راه تولید به سامان هنر شریف تئا‌تر گردد.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز