علی و سارا، خوبان طلوع با هم ازدواج میکنند:
ای کاش مسکن مهر هدیه دولت به بهبود یافتهگان باشد
همه دوست دارند وقتی ازدواج میکنند، حداقلهای یک زندگی را داشته باشند، ما هم مثل همه چنین خواستهای داریم. دنبال تجملات نیستیم ولی دیگر نباید دغدغه یک خانه کوچک را داشته باشیم.ای کاش بهزیستی یا دیگر نهادهای حمایتی از بهبودیافتگانی که با هم ازدواج میکردند حمایت میکرد و مسکن مهر هدیه ازدواج دولت به بهبود یافتگان متاهل بود.
ایلنا: سه شنبه ۱۲ شهریور ماه، موسسه طلوع بینام و نشانها، اولین جشن عروسیاش را برگزار میکند. "علی" و "سارا" دو نفر از بهبود یافتگان اعتیاد و کارتن خوابی در این روز با هم ازدواج میکنند تا نشان دهند که امید هیچ وقت نمیمیرد و هیچگاه برای تغییر زندگی دیر نیست. علی ۷ سال است که پاک است و سارا ۹ ماه. آنها قرار گذاشتهاند بعد از ازدواج بر پاکیشان وفادار بمانند و سالها با هم در آرامش زندگی کنند.
علی میگوید این مساله که زنهای بهبودیافته بیشتر از مردها لغزش میکنند، همیشه من را ناراحت کرده و میکند. من از اینکه زنهای گرفتار آسیبهای اجتماعی ما این قدر در جامعه بیپشت و پناه هستند، حس بدی دارم و همیشه به دنبال راه حل بودم ولی این مساله به این سادگیها حل شدنی نیست. واقعیت این است که دست یاریگری از این زنان حمایت نمیکند و آنها هیچ نقطه اتکایی ندارند. مردهایی که با این زنان آشنا میشوند معمولا حمایتگر نیستند و سازمانهای مردم نهاد هم امکانات کافی برای اینکه حامی این زنها باشند ندارند، دولت هم که اصلا در این زمینه ورود نکرده است، بنابر این به خاطر همین کمبودها زنان مدام دچار لغزش میشوند.
از او میپرسم چرا تصمیم گرفتی با سارا ازدواج کنی، به خاطر اینکه احساس کردی بیپشت و پناه است، پاسخ میدهد، سارا بیپشت و پناه بود اما من به هیچ وجه به این خاطر به او ازدواج نکردم. با وجود اینکه سالها بود که سارا را میشناختم اما جریان ازدواج من با او از نمایشگاهی که موسسه طلوع بینام و نشانها در برج میلاد راه اندازی کرده بود، شروع شد. این نمایشگاه را تقریبا من و سارا با هم اداره کردیم. آنجا فرصتی پیش آمد که بیشتر با سارا آشنا شوم، حرفهایش را بشنوم و البته بار دیگر صداقت و جسارتاش را نظاره گر باشم. سارا در برج میلاد برای فروش تنقلات و غذاهایی که به نفع کارتن خوابها برای فروش برده بودیم، خیلی تلاش کرد. با مردم حرف میزد و آنها را با فعالیتهای موسسه آشنا میکرد و هیچ ترس و واهمهای هم نداشت که بگوید چندین سال اعتیاد داشته و ۷ سال هم کارتن خواب بوده و البته ۷ ماه است که پاک است. او با صداقت و جسارت حرف میزد و شخصیت او مردم را تحت تاثیر قرار میداد. آنجا بود که من سارا را واقعا دیدم و احساس کردم که چقدر این دختر را دوست دارم و دلم میخواهد که با او زندگی کنم و پشت و پناهاش باشم.
از سارا میپرسم، آیا هرگز فکر میکرد که علی به او پیشنهاد ازدواج بدهد، میگوید: «نه از این پیشنهاد خیلی متعحب شدم. اول خیلی نگران بودم، فکر میکردم که علی دلش برای من سوخته است و از روی ترحم میخواهد با من ازدواج کند اما بعدا مطمئن شدم چنین نیست. من هم به او خیلی علاقه مندم و فکر میکنم که زندگی خوبی با هم خواهیم داشت.»
آنها از اینکه با همدرد خود ازدواج کردند، احساس خوبی دارند. آنها فکر میکنند این همدردی خوب است چون میتوانند بهتر یکدیگر را درک کنند و به رشد و تعالی هم کمک کنند. علی میگوید ما به دنبال یک زندگی قشنگ و بیدغدغه هستیم. ما خیلی سختی و عذاب کشیدهایم و دوست داریم چند صباحی در آرامش و خوشی زندگی کنیم. ما هر دو همدردیم و همین میتواند دلیلی باشد که بهتر با هم کنار بیاییم چون بیماری اعتیاد را میشناسیم. سارا هم همدرد بودن را نقطه قوت این ازدواج میداند و معتقد است با یک همدرد راحتتر میتواند زندگی کند و تشنج در زندگی کمتر خواهد بود.
علی و سارا بهبود یافتگان موسسه طلوع بینام و نشانها هستند. موسسهای که تلاش میکند که کارتن خوابها را به زندگی طبیعیشان هدایت کند و به جامعه بازگرداند به همین جهت آنها فکر میکنند که باید برای زوجهای کارتن خواب الگو باشند: «ما میخواهیم ثابت کنیم که در یک زندگی ساده هم میتوان خوشبخت زندگی کرد. میخواهیم ثابت کنیم امکان تغییر وضعیت اجتماعی همیشه وجود دارد. من و سارا هردو کارتن خواب و معتاد بودیم اما تصمیم گرفتیم که خوشبخت زندگی کنیم و به این هدف خود هم رسیدیم. ما میخواهیم به زوجهای کارتن خواب و معتاد این پیام را بدهیم که هیچ وقت برای خوشبخت شدن دیر نیست اگر اندکی همت کنند میتوانند مثل ما دوباره قشنگ زندگی کنند.»
این زوج بهبود یافته اکنون باری را بر دوش خود احساس میکنند و معتقدند وظیفهشان در قبال کارتن خوابها و معتادان نسبت به زمانی که مجرد و تنها بودند بیشتر شده است. علی میگوید: «علی و سارا از این به بعد برای زن و شوهرهای معتاد و کارتن خواب پیام آور هستند.»
علی میگوید، داشتن یک زندگی قشنگ و آرام حق مسلم و طبیعی همه افراد جامعه است و ما هم که بهبودیافتگان بیماری اعتیاد هستیم چنین حقی رابرای خود قائلیم و امیدوارم زندگی خوبی را در کنار هم تجربه کنیم.
از آنها سوال میکنم که آیا نهادهای دولتی از آنها حمایت کرده است، میگویند که هیچ کمکی از هیچ نهاد دولتی دریافت نکردهاند. یعنی در واقع نهادی نبوده که از آنها حمایت کنند وگرنه هر کسی در هنگام آغاز زندگی مشترک به حمایت و کمک نیاز دارد. علی میگوید: «نهادهای دولتی فقط شعار میدهند، ولی در عمل هیچ کمکی به بهبود یافتگان نمیکنند.»
او توضیح میدهد که ۷ سال است که اعتیاد را کنار گذاشته اما هنوزحتی بیمه درمانی هم ندارد: «من واقعا در شروع این زندگی نگرانیهای زیادی دارم. فکر میکنم که اگر من یا همسرم روزی بیمار شویم و نیاز به درمان داشته باشیم واقعا باید چه بکنم؟ من به جز خودم مسئولیت زندگی کس دیگری را هم بر عهده گرفتهام و دلم میخواهد که به بهترین نحو مسئولیتم را انجام بدهم اما واقعا نمیدانم چه باید بکنم. به نظرم بهزیستی حداقل باید به قولهایی که میدهد عمل کند، تامین بیمه درمانی برای بهبود یافتگان حداقل حماتی است که بهزیستی میتواند انجام دهد.»
سارا هم گفته علی را تایید میکند و میگوید بهزیستی اعلام کرد که بهبود یافتگان را بیمه میکنیم، من مدارکام را هم تحویل دادم اما همچنان گفتهاند که باید منتظر بمانید، تا نوبت شما برسد. بسیاری از دوستان بهبود یافتهام هم برای بیمه اقدام کردهاند اما هنوز به هیچ کدام دفترچه خدمات درمانی ندادهاند.
علی میگوید، همه دوست دارند وقتی ازدواج میکنند، حداقلهای یک زندگی را داشته باشند، ما هم مثل همه چنین خواستهای داریم. دنبال تجملات نیستیم ولی دیگر نباید دغدغه یک خانه کوچک را داشته باشیم.ای کاش بهزیستی یا دیگر نهادهای حمایتی از بهبودیافتگانی که با هم ازدواج میکردند حمایت میکرد و مسکن مهر هدیه ازدواج دولت به بهبود یافتگان متاهل بود.»
به گزارش خبرنگار ایلنا، جشن ازدواج این زوج کارتنخواب بهبودیافته به همت موسسه نیکوکاری طلوع بینشانها، امشب در پارکینگ غربی دریاچه شهدای خلیج فارس در انتهای اتوبان همت غرب از ساعت 19 الی 23 به شیوه اقوام باستانی ایران برگزار میشود.
گزارش: مرضیه نوری