در قالب یک داستان بلند در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران عرضه میشود؛
«هورامه» قصهٔ گمگشتگی
داستان بلند هورامه با تیراژ ۲۰۰۰ نسخه توسط انتشارات عصر داستان (بنیاد ادبیات داستانی) روانه بازار شده و قرار است در نمایشگاه کتاب امسال در غرفه این انتشارات واقع در شبستان اصلی مصلی– راهروی ۱۶رونمایی شود.
ایلنا: شب عملیات خیبر، یک بیسیمچی و یک عکاس خبرنگار در دل تاریکی آبراههای هورالهویزه گم میشوند. پنج روز سخت و طاقت فرسا میان نیزارهای جزیره مجنون در انتظار آنهاست. در حالی که گرسنه و تشنهاند و دوست و دشمن را تشخیص نمیدهند. «هورامه» قصه گمگشتگی است. برزخی است از آب و آتش و خون. زخمی کهنه است که هر ازگاه سر باز میکند و خاطرات روزهای تلخ گذشته را یادآور میشود.
یاسر یسنا نویسنده این کتاب میگوید: «نسخه اولیه این داستان بلند با نام «جزیره لیلی» سال ۸۸ نوشته شد که لوح تقدیر و تندیس جشنواره سوختگان وصل (دانشگاه تهران) را به عنوان اثر برگزیده دریافت کرد. اما این نسخهای که با نام «هورامه» به چاپ رسیده ۱۲ بار بازنویسی و اصلاح شده.»
داستان بلند هورامه با تیراژ ۲۰۰۰ نسخه توسط انتشارات عصر داستان (بنیاد ادبیات داستانی) روانه بازار شده و قرار است در نمایشگاه کتاب امسال در غرفه این انتشارات واقع در شبستان اصلی مصلی– راهروی ۱۶رونمایی شود.
یاسر یسنا همچنین از چاپ فیلمنامه «هورامه» خبر داد و گفت: دو سال پیش همزمان با بازنویسی داستان، نوشتن فیلمنامه آن را هم دست گرفتم و به احتمال زیاد در دو سه ماه آینده توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ میرسد.
در مقدمه کتاب هورامه میخوانیم:
«مردم تازه به صدای آژیر و آهنگران عادت کرده بودند که من به دنیا آمدم. چلهٔ اولین تابستان جنگ. توی قنداق بودم که خرمشهر محاصره شد و وقتی حصارش شکست که راه رفتن یاد گرفته بودم. فرار کردن را هم. بابا بود... و نبود. کودکیام اینگونه گذشت. خمیرمایهام در جنگ شکل گرفت و در پناهگاه سفت شد. هم نسلهای من خوب میفهمند معنی زندگی در بلاتکلیفی را. گذراندن کلاس اول ابتدایی جلوی تلویزیون... دنبال کردن رد سفید موشکهای مست بر تاق آسمان شهرم... و «صدایی که هماکنون میشنوید اعلام وضعیت عادی است، از پناهگاه بیرون بیایید» را! «هورامه» دنیای هم نسلهای من است. گمگشتگی کودکیهای ما در میان نیزارهای آبراههای مجنون. «هورامه» خود منم... منظرهای مهآلود در هوای نمناک هورالهویزه. جایی که هرگز نه رفتهام و نه دیدهام... اما در آن گمم. خودم و گذشتهام... و آیندهٔ دودآلود و بیروزنم.»