مرکز پژوهشهای مجلس گزارش داد؛
عدم انجام اقدام جدی در مسئله مدیریت پسماند کشور
بررسیها نشان میدهند متاسفانه در مورد مدیریت پسماند مورد تاکید در اسناد بالادستی تاکنون اقدام جدی صورت نپذیرفته و فقط در حد انجام مطالعات مکان یابی چند استان کشور و تعیین محلهای دفع و امن پسماندهای ویژه و تهیه پیش نویس ضوابط مکانیابی دفع و امن پسماندهای شهری و روستایی کشور اقداماتی صورت گرفته است
ایلنا: دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی وضعیت پسماند در کشور را مورد بررسی قرار داد.
به گزارش ایلنا، دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی وضعیت پسماند در کشور را مورد بررسی قرار داد.
در این گزارش آمده است: با توجه به برنامه چشم انداز بیست ساله کشور و تکیه بر اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اهمیت حفظ محیط زیست، امروزه مدیریت پسماند یکی از ضرورتیترین محورهای توسعه پایدار محسوب میشود. مسئله مدیریت پسماند در کشور نیازمند تدوین چارچوبهای علمی – عملی و فنی دقیق و حساب شدهای است که ظرفیتهای آن را قانون مدیریت پسماند و آیین نامههای اجرایی مربوطه مشخص میکند. در قانون مذکور مدیریت اجرایی پسماند به عنوان یکی از مهمترین اهداف مورد نظر تعیین شده است.
این گزارش میافزاید: روند رو به گسترش تولید پسماندها به ویژه پسماندهای صنعتی از یک سو و فقدان استراتژی و قانونمندی لازم برای مدیریت این مواد از سوی دیگر، بسیاری از مناطق کشور را با مشکلات جدی مواجه کرده و لطمات و خطرات زیست محیطی زیادی به همراه داشته است.
در این گزارش عنوان شده است: بررسیها نشان میدهند متاسفانه در مورد مدیریت پسماند مورد تاکید در اسناد بالادستی تاکنون اقدام جدی صورت نپذیرفته و فقط در حد انجام مطالعات مکان یابی چند استان کشور و تعیین محلهای دفع و امن پسماندهای ویژه و تهیه پیش نویس ضوابط مکانیابی دفع و امن پسماندهای شهری و روستایی کشور اقداماتی صورت گرفته است (یکی از دلایل عمده اجرایی نشدن این قانون، ایجاد نکردن سازو کار اجرایی در برخی مواد از جمله ماده (۱۲) آیین نامه اجرایی و تشکیل نشدن صندوق ملی محیط زیست است).
همچنین نتایج نشان میدهند ساختار تشکیلاتی ناکارآمد، نبود هماهنگی بین ارگانهای مسئول، فقدان استراتژی منسجم در مدیریت پسماندها از تولید تا دفع از یک سو و نقصان یا نبود استانداردهای ویژه برای تولید کمپوست، بازیافت و پسماندهای خطرناک از سوی دیگر از جمله چالشهاییاند که باید در استراتژی مدیریت پسماندهای کشور مدنظر قرار گیرند.
این گزارش در ادامه میافزاید: مطالعات و بررسیهای انجام شده در کلان شهر تهران در سال ۱۳۸۶ نشان میدهند به رغم تکالیف قانونی محوله، سازمان شهرداریها و دهیاریها اقدام موثری برای مدیریت پسماندها در این کلان شهر صورت نداده و مسئولان ذی ربط معتقدند در تخصیص اعتبارات راهبردی در این زمینه به حساسیتهای موجود در این شهر توجه نشده است.
گزارش مذکور در پایان مهمترین چالشهای مدیریت پسماند کشور را چنین بر میشمارد:
- فقدان برنامه جامع به عنوان نقشه راه در مدیریت اجرایی هر یک از گروه پسماندها
- نبود هماهنگی بین دستگاههای ذیربط در اجرای قوانین و مقررات مربوطه
- در اولویت نبودن موضوع مدیریت پسماندها در جریان برنامههای کلان ملی
- عدم تامین منابع مالی و تخصیص اعتبارات لازم متناسب با نیازهای بخش پسماند
- همکاری نکردن رسانه ملی در راستای فرهنگ سازی در زمینه مدیریت پسماند کشور (موضوع ماده (۶) قانون مدیریت پسماندها)
- وضعیت نامقبول مدیریت پسماندها
- ضرورت نظارت تنگاتنگ و اثرگذار در امور پسماند از طریق سازمان حفاظت محیط زیست
- نبود تناسب امکانات و تجهیزات مورد نیاز سازمان با شرح وظایف پیش بینی شده در ماده (۲۳) قانون مدیریت پسماندها.