یادداشت/در حاشیه دعوت شركت ملی گاز برای صرفهجویی در مصرف
انگار ما مرد روزهای معتدلیم
میزان مصرف انرژی در ایران برای تولید آجر بسیار بالاست. چه در كورههای قدیمی و چه در كاخانههای جدید، امكان صرفهجویی 50 ردصدی مصرف سوخت وجود دارد.
مقامات شركت ملی گاز مردم را به صرفهجویی در مصرف گاز دعوت كردهاند، چند ماه قبل نیز وقتی هوا گرم بود مقامات شركت توانیر از مردم خواسته بودند در مصرف برق صرفهجویی كنند. میگویند مصرف گاز در ایران بالاست. در صحبتهای معاون مدیرعامل شركت ملی گاز از مردم خواسته شده است از پرده ضخیم و لباس زمستانی استفاده كنند اما واقعا نقش مردم در بالا بودن مصرف گاز و برق چیست و تا كجا میتوان از آنها خواست برای جلوگیری از مشكل درمصرف “ن صرفهجویی كنند؟ مدتها آمارهایی درباره بالا بودن مصرف سوخت در ایران منتشر میشد. ناوگان فرسوده حمل و نقل و خودروهای سواری پرمصرف مهمترین دلیل وجود این وضعیت بودند و آلودگی امروز هوا نیز نتیجه تردد دیروز و امروز آنهاست. میگویند مصرف انرژی در ایران هشت برابر یك كشور سردسیر است اما چرا ایرانیها به ادمهایی تا این حد سرمایی تبدیل شدهاند؟ مشكل كجاست؟ عطش پایان ناپذیر ما به گرمی خانههایمان یا پرمصرف بودن بخاریهای گازسوزمان؟
حالا به این نكات نگاه كنید: میزان مصرف انرژی در ایران برای تولید آجر بسیار بالاست. چه در كورههای قدیمی و چه در كاخانههای جدید، امكان صرفهجویی 50 ردصدی مصرف سوخت وجود دارد. مصرف سرانه بنزین در ایران علیرغم سهمیه بندی و اقدامات انجام شده 11 لیتر است و در فرانسه این رقم به 1.6 لیتر و در كانادا به كمی بیش از 5 لیتر میرسد.
مصرف انرژی برای تولید شكر در ایران 3 برابر اروپاست.
امكان صرفهجویی مصرف انرژی در صنعت سیمان وجود دارد. مصرف انرژی در ساختمانهای ایرانی 4 برابر استانداردهای اروپایی است. طبیعتا این اتفاق به دلیل رعایت نشدن بحث بهینهسازی مصرف سوخت در مراحل ساخت اتفاق افتاده است.
در شكلگیری این وضعیت، مصرف كننده خانگی تا چه حد مقصر است و تا چه میزان میتوان روی بحث صرفجویی مصرف گاز در این بخش تكیه كرد؟ وقتی بازده حرارتی بخاریها پایین است و مباحث ضروری بهینهسازی مصرف سوخت در ساختمانسازی رعایت نمیشود و خودروها پرمصرفند و صنایع بیش از آنها در مصرف انرژی دست و دلبازند، آیا ضرورت ندارد به جای درخواستهای مكرر و هر ساله از مصرفكنندگان و استفاده مكرر از اهرم قیمتی، برنامهای میان مدت برای استاندارد سازی بخشهای مختلف تدوین شده و اقدامات مقتضی برای بهینهسازی مصرف سوخت در كشور صورت گیرد؟ آیا بهتر نیست دولت به جای آنكه مدام در جایگاه درخواست كننده بنشیند، خود را مسئول احساس كرده و سهم خود را در این حوزه ایفا كند و بعد توقع داشته باشد اهرم قیمتی و تدابیر دیگر نظیر دعوت به صرفهجویی جوابی درخور داشته باشد؟ اگر این مهم اتفاق نیفتد، سالهای بعد نیز دولتی كه نظارتی دقیق بر روند ساخت وساز ندارد و صنایع پرمصرف را تحمل میكند و كالاهای پرمصرف را راهی بازارش میكند، باید از مردم بخواهد برای گذران روزهای سرد زمستان و گرم تابستان، صرفهجویی در
مصرف انرژی را مد نظر قرار دهند. انگار ما مرد روزهای معتدلیم.
سهراب علی اكبری كارشناس حوزه انرژی