بر پایه گزارش آنکتاد:
بهبود زیرساختهای كشور به دنبال جذب سرمایه خارجی
سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران، سازمان توسعه و تجارت ملل متحد موسوم به آنکتاد اخیرا گزارشی با عنوان خط مشی سیاستگذاری در خصوص اقدامات کشورهای مختلف در خصوص جذب سرمایه گذاری منتشر خارجی منتشر کرده است.
سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران، سازمان توسعه و تجارت ملل متحد موسوم به آنکتاد اخیرا گزارشی با عنوان خط مشی سیاستگذاری در خصوص اقدامات کشورهای مختلف در خصوص جذب سرمایه گذاری منتشر خارجی منتشر کرده است.
به گزارش ایلنا و به نقل از سازمان سرمایه گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران، در دنیای رقابتی کنونی، کشورها به اهمیت مقولۀ سرمایهگذاری داخلی و خارجی کاملاً پی برده و از تمامی مکانیزمها و امکانات خود در راستای جذب حداکثر سرمایهها و هدایت آنها استفاده میکنند.
این گزارش میافزاید: کشورها حسب چشم اندازها، اهداف و زیر ساختهای خود در حوزه های مختلف، ابزارها و شیوههای گوناگونی را نیز جهت جذب سرمایه خارجی و حتی داخلی بکار می برند. اینکه برخی کشورها اقدام به کاهش نرخ مالیات و برخی دیگر اقدام به افزایش نرخ مالیات مینمایند و یا اینکه برخی از آنها اقدام به خصوصی سازی و آزادسازی سرمایه گذاری و برخی دیگر اقدام به ملی نمودن صنایع خود مینمایند، در واقع تفاوت در چشم اندازها و وضعیت زیرساختهای کشورها دارد.
بر اساس گزارش آنکتاد برخی کشورها در فرایند سرمایه گذاری به دو مساله مهم، تاثیر محیط بین المللی بر فرایند جذب سرمایه گذاری خارجی و اهمیت وضعیت کمی و کیفی زیرساختهای داخلی (اقتصادی، حقوقی، صنعتی و..) در فرایند جذب سرمایه گذاری خارجی و داخلی به خوبی واقف هستند.
تاثیر محیط بین المللی بر جذب سرمایه گذاری خارجی
این گزارش میافزاید: کشورها در تلاش هستند تا به بهترین نحو از ظرفیتهای بین المللی در راستای جذب سرمایه گذاری خارجی استفاده نمایند به صورتی که کشورها در ابتدا ظرفیتها و پتانسیلهای داخلی خود را به خوبی شناسایی و سپس از طریق رایزنیهای بین المللی و عضویت در موافقت نامههای دو یا چند جانبه سعی در معرفی این ظرفیتها به سرمایه گذاران خارجی دارند.
بر پایه این گزارش، عضویت در موافقت نامههای تجاری بین المللی علاوه بر اینکه امکان معرفی ظرفیتها و فرصتهای سرمایه گذاری برای کشورها را فراهم می نماید، در ایجاد همگرایی و یکپارچگی در فرایندهای جذب سرمایه خارجی نیز کمک شایانی می نماید. به عبارت دیگر در قالب این موافقت نامهها و پس از اطلاع کشورها از امکانات و زیر ساختهای یکدیگر، میتوانند مهمترین موانع و نارساییها را در زیر ساختهای داخلی و خارجی شناسایی و در راستای مرتفع نمودن آنها اقدام نمایند و از این طریق یکپارچگی مابین فرایندها و اقدامات در زمینه جذب سرمایه گذاری خارجی افزایش خواهد یافت.
اهمیت وضعیت کمی و کیفی زیر ساختها
این گزارش تصریح میکند: کشورها به دنبال بهبود و ارتقاء کمی و کیفی زیر ساختهای خود (حقوقی، اقتصادی و غیره) جهت افزایش جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی میباشند. در همین راستا کشورها از ابزاهایی مانند وضع قوانین جدید، افزایش برخی حمایتها، تغییر نرخ مالیاتها بهره جستهاند و به عبارت دیگر کشورها از طریق