مرکز پژوهشهای مجلس اعلام کرد؛
هزینههای مصرفی دهکهای پایین مانعی جدی برای پرداختن به سلامت آنهاست
عمده هزینههای مصرفی خانوارهای دهکهای پایین درآمدی، مانعی جدی برای پرداختن خانوارها به سایر کالا و خدمات مؤثر بر سلامتی آنهاست و در بلندمدت آثار نامطلوبی بر وضعیت سلامتی آنها بر جای خواهد گذاشت.
مرکز پژوهشهای مجلس با مقایسه میزان بهرهمندی دهکهای مختلف هزینهای از خدمات سلامت در ایران اعلام کرد: عمده هزینههای مصرفی خانوارهای دهکهای پایین درآمدی، مانعی جدی برای پرداختن خانوارها به سایر کالا و خدمات مؤثر بر سلامتی آنهاست و در بلندمدت آثار نامطلوبی بر وضعیت سلامتی آنها بر جای خواهد گذاشت.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات اجتماعی این مرکز اعلام کرد: یکی از مظاهر مهم عدالت و برابری در بهرهمندی از خدمات سلامت، میزان هزینههایی است که به صورت خصوصی ـ توسط خود خانوارها ـ برای خدمات سلامتی پرداخته میشود، قدر مسلم صرف هزینههای بیشتر برای خدمات سلامتی توسط خانوارها نشاندهنده میزان اهمیت و جایگاه این مقوله در سبد مصرفی و اقتصاد خانوارهاست.
با فرض ثبات سایر شرایط، هزینه بیشتر میتواند منجر به دسترسی بیشتر و متعاقب آن بهرهمندی بیشتر از خدمات سلامتی و در نهایت بهبود و ارتقای احتمالی سطح سلامت فرد و خانوار باشد.
شکاف در مخارج صرف شده برای خدمات سلامتی میتواند تعبیری باشد از نابرابری در دسترسی و بهرهمندی خدمات سلامتی و این امر، ممکن است به وضعیت نامطلوب سلامتی بین افراد و خانوارهای با موقعیت مختلف اجتماعی ـ اقتصادی منجر شود.
مرکز پژوهشهای مجلس در این گزارش با استفاده از دادهها و اطلاعات برگرفته از آمار ایران و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران هزینههای صرف شده برای خدمات سلامتی و وضعیت نابرابری در مخارج صرف شده برای خدمات سلامتی دهکهای مختلف درآمدی خانوارهای روستایی و شهری کشور با سنجههای نسبت هزینههای صرف شده غنی به فقیر، شاخص تمرکز، کاکوانی و ضریب جینی بررسی کرده و متذکر شده که این محاسبات برای دوره 1376 تا 1388 انجام شده است.
بر اساس نتایج به دست آمده، سهم مالی هزینههای خوراکی دهکهای پایین درآمدی سهم عمدهای از مخارج را تشکیل داده و سهم مخارج سلامت در این دهکها اندک است.
در ادامه این گزارش آمده است: الگوی جاری تأمین مالی خدمات سلامتی در ایران با وجود نقش انتقالی کم اثر هزینهها، دهکهای بالا به پایین، چندان مطلوب نبوده و نیازمند اتخاذ سازوکارهای موثرتر برای انتقال بیشتر یارانههای بخش سلامت از خانوارهای ثروتمند به طبقات متوسط و پایین است.
از طرف دیگر بخش عمده هزینههای مصرفی خانوارهای دهکهای پایین درآمدی، صرف غذا و خدمات مربوط به آن شده که این امر خود مانعی جدی برای پرداختن خانوارها به سایر کالا و خدمات مؤثر بر سلامتی آنها ـ مانند آموزش، تفریح و سرگرمی ـ شده و در بلندمدت آثار نامطلوبی بر وضعیت سلامتی این خانوارها بر جای خواهد گذاشت.