وسط مرکز پژوهشهای مجلس صورت گرفت
نگاهی به تکدیگری در ایران و راههای مقابله با آن
برآورد آماری دقیقی از وضعیت متکدیان در کشور از طریق تدوینساز و کارهایی محاسبه شده انجام شود که بر اساس آن بتوان تصویری درست از وضعیت تکدی در کشور داشت.
مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مقوله تکدیگری در کشورمان را مورد کنکاش قرار داد.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات اجتماعی این مرکز با بیان این مطلب که گزارش حاضر به دنبال وضعیت تکدیگری در ایران است و میکوشد با ارائه تصویری از وضعیت تکدیگری و متکدیان در ایران با استفاده از دو روش فراتحلیلی و بحث گروهی متمرکز، چگونگی و چرایی این پدیده را توضیح دهد، اعلام کرد: نتایج تحقیقات نشان میدهند که با وجود جرم قلمدادشدن تکدیگری، با شمار زیادی از متکدیان روبهرو هستیم (البته آمار دقیقی در مورد آنها وجود ندارد).
از نظر فرآیندی نیز نتایج حاکی از آن است که در سالهای اخیر بر تعداد متکدیان زن، کودک، جوان و متکدیانی که از نظر جسمی سالماند افزوده شده است و حتی برخی افراد با نگاهی حرفهای به این پدیده مینگرند که درآمد زیادی را نصیب آنها خواهد کرد.
به عبارت دیگر با پدیده «حرفهای» شدن تکدیگری روبهرو هستیم و البته در بسیاری از موارد، باندهای مافیایی به سازماندهی این افراد میپردازند و در واقع بسیاری از متکدیان، مزدبگیران این باندهای مافیاییاند.
از نظر علتشناسی این پدیده باید متغیرهای اجتماعی همانند بیکاری، فقر و... را مهمترین متغیرهایی دانست که به این پدیده دامن میزنند.
از نظر نتایج نیز تکدیگری یک تعامل اجتماعی میان کمک کننده و متکدی است که مقابله با آن از یک سو نیازمند برطرف کردن زمینه ساختاری است که این پدیده را به وجود آورده و از سوی دیگر تغییر نگرش جامعه نسبت به متکدیان و چگونگی کمک به افراد نیازمند است.
به عبارت دیگر از یک سو باید زمینه ایجاد اشتغال مناسب و با درآمد مکفی را در جامعه به وجود آورد تا همه افراد بتوانند از شغل مناسب برخوردار باشند و از سوی دیگر با ایجاد نظامهای حمایتی، حمایتهای لازم و کافی را برای آن دسته از متکدیانی که از روی اجبار به تکدیگری روی میآورند، فراهم کرد و در عین حال نگرشهای جامعه را نسبت به تکدیگری و نحوه کمک به افراد مستمند تغییر داد.
البته سالهاست که دستگاههایی در این زمینه فعال هستند، اما به دلیل تبدیل شدن تکدیگری به یک مسئله اجتماعی و همچنین فقدان هماهنگیهای لازم میان دستگاههای متولی و بعضا عدم اختصاص اعتبار لازم، اقدامهای یاد شده چندان قرین موفقیت نبوده است.
بنابر آنچه گفته شد پیشنهاد میشود:
۱- برآورد آماری دقیقی از وضعیت متکدیان در کشور از طریق تدوینساز و کارهایی محاسبه شده انجام شود که بر اساس آن بتوان تصویری درست از وضعیت تکدی در کشور داشت.
۲- ساختارهای اقتصادی به گونهای اصلاح شوند که امکان ایجاد اشتغال به اندازه نیازهای جمعیت فعال وجود داشته باشد و پرواضح است که مهمترین اقدام در این زمینه سرمایهگذاری است که البته خود مبتنی بر وجود امنیت سرمایهگذاری و سایر بسترهای لازم است.
۳- نهادهای حمایتی و تأمینی به گونهای تقویت و اصلاح شوند که اولا به راحتی بتوانند جمعیت نیازمند را زیرپوشش قرار دهند و ثانیا میزان حمایتها به اندازهای باشد که امکان یک زندگی معمولی را برای نیازمندان فراهم کند.
۴- دورههای مهارتآموزی توسط سازمانهای متولی به گونهای تقویت و ساماندهی شوند که امکان حضور افراد متقاضی را فراهم کند و در عین حال مهارتهایی را به آنها بیاموزد که به واسطه آنها بتوانند ضروریات زندگی خود را تأمین کنند.
۵- نهادهای متولی امور فرهنگی، تلاشی سازمانیافته، علمی و دقیقی انجام دهند تا بتوانند نگرش مردم نسبت به مقوله تکدیگری و نحوه کمکرسانی به متکدیان را به گونهای تغییر دهند که زمینه سودجویی و اخاذی در این قالب از میان برود و در عین حال مردم را به مشارکت نظام یافته در جهت کمک به نیازمندان ترغیب کند و در این خصوص ائمه جماعات و جمعه و صدا و سیمای جمهوری اسلامی میتوانند تأثیرگذار باشند.