وقتی پول، اعتبار و توجهی نیست؛
برنامه کیروش در سطل زباله باشد، بهتر است!
مگر میتوان قبول کرد تیم ملی به جامجهانی صعود کند اما آقایان بودجهای برای تدارکات کامل تیم برای حضوری موفق در جام جهانی نداشته باشند؟ این زخم ناسور بالاخره امان این فوتبال را خواهد برید.
حکایت عجیبی دارد این فوتبال ما، نه اینکه ایراد از فوتبال باشد چراکه ذات فوتبال جالب و دوستداشتنی است و به واسطه جذابیتهای بسیار زیادی که دارد، به فراگیرترین پدیده اجتماعی قرن تبدیل شده، بلکه ایراد از کسانی است که بر صندلی ریاست این رشته تکیه دادهاند و فوتبال را میچرخانند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، فوتبال ایران سالها است از سوءمدیریت لطمه میخورد و به همین دلیل است که پیشرفت محسوسی نداشته و افتخاری در حد قهرمانی جام ملتهای آسیا را هم به دست نیاورده و همچنان اندر خم کوچه اول است.
در این وانفسا صعود به جام جهانی تنها دلخوشی علاقهمندان به این رشته بود تا تمام شکستها و ناکامیهای سالهای اخیر را فراموش کنند و حداقل با حضور تیم محبوب کشورمان در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان خوشحال باشند، اما انگار قرار نیست آب خوشی از گلوی این رشته پایین برود و همواره باید دغدغههای فراوانی برای فوتبال این مملکت داشته باشیم.
فدراسیون فوتبال امروز مشکل مالی دارد و به همین دلیل اردوی تیم ملی در پرتغال لغو میشود. دبیرکل فدراسیون فوتبال هم اعلام میکند پول نداریم و سفرها و اردوهای برونمرزی لغو شده است. کارلوس کیروش هم در کنفرانس مطبوعاتیاش به هر کسی که دوست دارد متلک میگوید و تیکه میاندازد تا بگوید پول ندارید و فقط دنبال عکس یادگاری هستید. دراین شرایط آدم یاد "بینوایان" شاهکار ویکتور هوگو میافتد، انگار این مملکت توانایی پرداخت هزینههای تیم ملیاش را ندارد و هزار مصیبت و بدبختی دیگر هم بر سر این فوتبال نازل شده و در بدترین شرایط ممکن به سر میبریم.
حکایت غریبی دارد این فوتبال؛ هر چه بیشتر فکر میکنیم، کمتر به نتیجه میرسیم یعنی اگر راستش را بخواهید به هیچ نتیجهای نمیرسیم. یعنی چه که فدراسیون فوتبال این مملکت پول ندارد تا اردوی خارجیاش را برای تدارک هر چه بهتر تیم ملی برگزار کند. مگر میشود باور کرد؟ مگر میتوان قبول کرد تیم ملی به جامجهانی صعود کند اما آقایان بودجهای برای تدارکات کامل تیم برای حضوری موفق در جام جهانی نداشته باشند؟ اینها دردهای بزرگی است که فوتبال ایران همراه خود دارد، زخمهایی که هرگز التیام نمییابد و این زخم ناسور بالاخره امان این فوتبال را خواهد برید.
تیم ملی که به جام جهانی صعود کرد، دوستان برای گرفتن عکس یادگاری کنار ملیپوشان دست و پای یکدیگر را میشکستند تا زودتر از دیگران عکسشان در تاریخ ثبت شود و روی خروجی خبرگزاریها و سایتها، البته روی جلد روزنامهها و مجلهها قرار بگیرد اما امروز که تیم ملی نیاز به کمک و حمایت دارد، کسی نیست جوابگو باشد و تکلیف تیمی که به جام جهانی صعود کرده را روشن کند.
امروز فوتبال ما با چالش بزرگی مواجه است. فدراسیون فوتبال پول ندارد و تیم ملی نمیتواند اردوهای تدارکاتی مناسبی برگزار کند و در این شرایط کیروش هم بهترین تصمیم را میگیرد و برنامه تیم ملی را به سطل زباله میسپارد تا به ما بفهماند رسیدن به جایگاهی رفیع در فوتبال دنیا لیاقت میخواهد و اگر این لیاقت را داشته باشیم، پیش نیازهای آن را فراهم خواهیم کرد و در غیر اینصورت برنامه سینیور کیروش در همان سطح زباله باشد، بهتر است.
یادداشت: مهدی نوری