خبرگزاری کار ایران

غروب‌های گهر دیگر غم‌انگیز نیست

غروب‌های گهر دیگر غم‌انگیز نیست

گهر غریب بود و تیم غریب غریبانه هم می‌رود/ گهر به اندازه لرستان غربت داشت/گهر آمده بود تا سقوط کند اما تصویر دیگری از دورود بسازد/گهر نماند چون فوتبال در ایران مدت‌هاست در خواب غفلت و پول است.

1- با توجه به شرایط موجود احتمال سقوط تیم فوتبال گهر دورود از لیگ برتر بالاست اما چرا سقوط گهر با بقیه سقوط‌ها تفاوت دارد؟ آیا سقوط گهر غم‌انگیز است؟ آیا گهر می‌توانست در لیگ برتر بماند و امکانات و بضاعت این حیات را داشت؟ آیا گهر قربانی نداشتن امکانات و حضور میلیاردهای فوتبالی شد؟ آیا این سقوط فاجعه است؟ برای نگارنده سقو ط گهر نه تنها فاجعه نبوده و نیست بلکه آغاز حیات جدیدی رسانه‌ای، اجتماعی و ورزشی دیگری برای لرستان است که همه جامعه عمومی و نخبگان لرستان باید از این فرصت به نحو مطلوب استفاده کنند.

2- گهر غریب بود و تیم غریب غریبانه هم می‌رود. گهر به اندازه لرستان غربت داشت. امروز برای هر تیمی قبل از پشتوانه مالی، این پشتوانه و حمایت اجتماعی است که تیم را سرپا نگه می‌دارد. تیم‌های در غربت از پیش سقوط کرده‌اند، تنها اشک‌هایشان هنگام سقوط جاری می‌شود. حضور گهر دورود در لیگ برتر، ایران را متوجه لرستان کرد اما غربت لرستان در عرصه اجتماعی آنقدر بزرگ و سنگین بود که گهر حریف این غربت نشد و بیش از هر اتفاق فوتبالی مغلوب این غربت اجتماعی شد. لرها که سال‌ها به ناحق و با وجود سابقه هزاران ساله و کهن خود و چهره‌های برجسته ورزشی، فرهنگی و مذهبی آماج نیش و کنایه‌های بی پایه شده‌اند، در فوتبال نیز به همان اندازه غربت‌شان بزرگ جلوه کرد و مغلوب شدند. به محض حضور گهر در لیگ برتر، توپخانه اتهامات و تحقیرها شروع شد و فضا به سمتی رفت که انگار دورود و گهر مثلث برمودای فوتبال ایران هستند و هیچ تیمی در صورتی که پا به دورود بگذارد از این مهلکه سالم بیرون نخواهد آمد. فضای سنگین اجتماعی به وجود آمده رسانه‌ای علیه دورود و لرستان که انگار نباید در رده بالا هیچ فعالیتی داشته باشند، آنقدر بی‌مبنا و غیر اخلاقی بود که شکست اخلاقی بزرگی را برای بسیاری رقم زد. البته بدون شک در به وجود آمدن این فضا روشنفکران و هنرمندانی که سال‌ها در مقابل توهین‌ها و افتراها هیچ اثری خلق نکرده بودند و فضای ناجوانمردانه اخلاقی علیه لرها را تلطیف نکرده بودند مقصر بودند اما چه سود از این به خود آمدن دیر هنگام.

3- باید ثابت می‌شد دورود جای دیگری است و با غربت اجتماعی و ورزشی به وجود آمده مبارزه کرد اما لرستان رسانه ندارد و ساختن هر تصویر تازه‌ای رسانه می‌خواهد. یک تیم بزرگ به نام استقلال و یک رسانه بزرگ به نام برنامه90، کاری کردند کارستان. حالا اگر چه تیم بر لبه پرتگاه است و سقوط اما همان بازتاب رسانه‌ای بازی با استقلال کافی بود تا تصویر مثلث برمودای فوتبال برای همیشه پاک شود. گهر آمده بود تا سقوط کند اما تصویر دیگری از دورود بسازد و این یکی از بزرگترین کارکردهای فوتبال است. گهر تبدیل به رسانه‌ای شد که در آن تصویر کج و معوج از لرستان را پاک کرد و نشان داد دورود جای گرفتاری نیست و البته استقلالی‌ها نیز در آن شرایط ساخت نشان دادند تیم بزرگ چرا باید بزرگی کند.

4- سال‌های گذشته در لیگ برتر کشتی ایران، تیم کشتی سیمان دورود نیز حضور داشت و بعدها هم به کلی محو شد. گهر هم راه سیمان را رفت، چراکه دوراندیشی ورزشی در لرستان وجود ندارد و کسی گمان نمی‌کرد لرستان ممکن است تیمی در لیگ برتر داشته باشد و بخواهد بزرگی کند و این بزرگی امکانات می‌خواهد. دورود و لرستان نیازمند احیای زیر بناها و سخت افزارهای ورزشی خود هستند، هنوز هم دیر نیست.

5- فوتبال ایران اگر سال‌هاست در میادین بین‌الملی ناکام است یکی از عمده دلایل‌اش به از دست رفتن روحیه شجاعت و جسارتش برمی‌گردد. سال هاست دیگر پیشانی فوتبالیست‌ها بخیه نمی‌خورد و تا شکستن گردن‌شان برای زدن یک ضربه سر نمی‌روند. سال‌هاست سبک زندگی فوتبالیست‌های ایرانی تغییر کرده و همین تغییر سبک ناگهانی آنها را به سمت یک فوتبال ساده و زندگی آرام برده که حتی حضور در شهرستان‌ها را برای چند ساعت برای‌شان آن هم برای فوتبالی که پول و پاداش‌اش را می‌گیرند سخت کرده است. شاید فوتبالیست‌هایی که حاضر بودند پول گهر را بگیرند، اما در دورود نمانند و یا تیم‌هایی که فکر می‌کنند همه جا باید در هتل چند ستاره باشند و زمین ناهموار و کوچک تاکنون ندیده بودند از مشکلات فوتبال ایران باشند نه استادیوم کوچک تختی دورود و هتل‌هایی که ندارد.

6- لرستان دیار سادگی است. مردمانش برای زندگی و پذیرایی از مهمان خود حساب و کتاب نمی‌کنند و اهل چرتکه انداختن نیستند. آنها همانی هستند که می‌بینی و این خلوص در آن شب بارانی که قرار بود استقلال بزرگ میهمان دورود باشد تجلی پیدا کرد. آن همت نه نمایش بود و نه از سر ضعف و درماندگی. نمایاندن سنت هزاران ساله قومی بود که در سخت‌ترین روزها و با خالی‌ترین دست‌ها همیشه گشاده رو بوده‌اند.

7- گهر آمد تا نشان بدهد فوتبال کارکردهای خود را در ایران مدت هاست گم کرده و علاه بر تبدیل شدن به یک "تجارت کور" برای برخی از افراد امکان نشاط‌افزایی واقعی و کلان در سطح جامعه را نیز دارد. شادی این مدت در دورود یک اتفاق بزرگ و واقعی است که کمترین رسانه‌ای امکان ایجادش را داشته، کاش قدر این رسانه را بدانیم.

8- گهر می‌توانست در لیگ برتر بماند اگر در لرستان کمی چابک‌تر می‌بودند، آنها که باید می‌بودند. آنها که گهر را تریبون شعار و بزرگ‌گویی کردند و هر کاری انجام دادند غیر از مدیریت حرفه‌ای و دوراندیشانه. گهر می‌توانست در لیگ برتر بماند اگر فوتبال ایران به بلوغ اجتماعی رسیده بود و به نقش خود آگاه بود و حاضر بود برای برجسته بودن نقش خود بها بپردازد.

9- گهر نماند چون فوتبال در ایران مدت‌هاست در خواب غفلت و پول است. دورود سال‌هاست به واسطه کارخانه سیمان و کارخانه‌های دیگر وارد یک عصر شهریت قابل اعتنا شده و رفتارهای خردمندانه تماشاگران و مردم دورود در این مدت نشان از همین خردمندی واقعی بود.

10- حالا غروب‌های دریاچه گهر اگر چه یادآور غربت است اما دیگر غم‌انگیز نیست....

مسعود لک/ کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی

ارسال نظر