رژه احتمالی روی اعصاب مردم؛
دربی، بازی بزرگ اما بی خاصیت!
امیدواری برای دیدن یک دربی زیبا و تماشاگرپسند به لحاظ فنی آرزویی عبث و بیهوده است چراکه مسائل فنی هیچ اهمیتی برای دو تیم در این دیدار ندارد
هفتاد و هفتمین دربی تهران عصر جمعه برگزار میشود و دوباره تمام فوتبال ایران رنگ و بوی این بازی بزرگ اما بیخاصیت را گرفته است.
به اعتقاد من برای دیدن دربی تهران حتی 10 هزار نفر هم نباید به استادیوم بروند چراکه این دیدار به لحاظ فنی ارزش خاصی ندارد و در سطح محلات برگزار میشود اما هیجان دربی و حساسیت بیش از حد آن نزد هواداران دو تیم باعث میشود که بازی سنتی سال ایران همچنان با حداکثر جمعیت برگزار شود و شاهد حضور پرشور مردم در این بازی خاص هستیم.واقعیت این است که دربی تهران هیاهو برای هیچ است اما این دیدار به حدی جذابیت دارد که نمیتوان به راحتی از کنار آن گذشت.
فوتبال وقتی ارزش دارد که تیمها درون زمین به لحاظ فنی حرفی برای گفتن داشته باشند اما وقتی دربی تهران تبدیل به میدان جنگ میشود و بازیکنان دو تیم یکدیگر را میزنند و به توپ لگد میزنند تا اینکه دنبال ارائه فوتبالی زیبا و تماشاگرپسند باشند، چطور میتوانیم در مورد 90 دقیقه عذارآور و بیخاصیت دربی تهران صحبت کنیم اما باید قبول کنیم دربی تهران بزرگترین بازی فصل ایران است و میلیونها نفر چشم به این دیدار جذاب، حساس و خاص دارند.
دربی امسال یک بازی ویژه است چراکه شرایط دو تیم متفاوت است، اردوگاه آبیها را بازیکنان با تجربه و البته پا به سن گذاشته تشکیل دادهاند. بازیکنانی که به اصطلاح دربیباز هستند چراکه چندین بار این بازی خاص را تجربه کردهاند اما در ارتش سرخ کمتر بازیکنی حضور دارد که در دربی بازی کرده باشد و اکثر آنها برای اولین بار است وارد این جنگ تمام عیار میشوند. استقلالیها با تجربهاند اما پرسپولیسها جوان و با انگیزهاند و همین مسأله است که باعث می شود دربی از آن غالب سنتی سالهای قبل خود تا حدودی خارج شود.
سوال امروز هواداران دو تیم این است که هدف مربیان سرخابی از حضور در بازی عصر جمعه ورزشگاه آزادی چیست؟ آنچه که مسلم است اینکه قلعه نویی اول دنبال نباختن در این بازی بزرگ است چراکه سرمربی آبیها تاکنون دربی را نباخته و نمیخواهد این رکورد را از دست بدهد. قلعهنویی روحیات خاص خودش را دارد و با توجه به شناختی که از روحیات او داریم، تیمش را چندان هجومی راهی میدان نخواهد کرد و اول دنبال نباختن و بعد دنبال بردن است.
مساوی هم برای امیر بد نیست چون هم رکورد خودش را حفظ کرده و هم جایگاهش در بین بالانشینان جدول را حفظ کرده و بدون تبعات به مصاف حریفان بعدی اش خواهد رفت اما علی دایی شرایط کاملا متفاوت نسبت به همکارش در استقلال دارد. دایی تاکنون 3 بار به عنوان سرمربی در دربی حضور داشته که یک برد و 2 باخت را به دست آورده است. روحیات دایی اینگونه است که برای نباختن وارد زمین نمیشود بلکه برای برد وارد میدان میشود و برای کسب 3 امتیاز میجنگد و با توجه به بازیکنان جوان و دونده ای دارد، در این بازی هم تیمش را هجومی میچیند تا با پیروزی مقابل استقلال معادلات را به نفع خودش و تیمش کند.
امیدواری برای دیدن یک دربی زیبا و تماشاگرپسند به لحاظ فنی آرزویی عبث و بیهوده است چراکه مسائل فنی هیچ اهمیتی برای دو تیم در این دیدار ندارد و همه چیز تحت تأثیر نتیجه است و همچون گذشته امیدواریم دربی تهران به لحاظ فنی بازی زیبایی شود اما میدانیم انتظاری بیهوده داریم و همچنان دو تیم روی اعصاب مردم خواهند بود و یک بازی درگیرانه و بدون تاکتیک خاصی را انجام خواهند داد تا این 90 دقیقه کذایی را به سلامت پشت سر بگذارند.
یاداشت: مهدی نوری