به بهانه سالروز شهادت امیرسرلشگر خلبان احمد کشوری؛
مردی که از آسمان به آسمان پرید
احمد کشوری علیرغم استعداد فراوان به علت عدم توانایی مالی از ادامهی تحصیلات آکادمیک بازماند و در سال 1351 در حالیکه 19 سال داشت به نیروی هوایی ارتش پیوست/من شبی برای ماموریت سختی در کردستان داوطلب خواستم، هنوز سخنم تمام نشده بود که یکی از صف بیرون آمد و گفت من آماده ام و دیدم خلبان کشوری است.
ایلنا - ساری:سی و دومین سالروز شهادت امیرسرلشگر خلبان احمد کشوری با حضور مقامات کشوری و استانی در ساری برگزار شد تا یاد و خاطرهی عقاب تیزپرواز ارتش جمهوری اسلامی ایران زنده شوددر این مراسم امیر سرتیپ دوم خلبان یاری، فرماندهی هوانیروز جمهوری اسلامی ایران 15 آذر ماه سالروز شهادت این رزمندهی جسور را روز هوا نیروز اعلام کرد. این یادداشت بهانهایست برای ادای دین به این شهید غیور مازندرانی. یاد و خاطرهاش همواره زنده و گرامی باد.
زندگینامه شهید کشوری
شهید سرلشگر "احمد کشوری" در تیرماه 1332، در خانواده ای متوسط در فیروزکوه به دنیا آمد. پدرش فردی شجاع و ظلم ستیز بود علیرغم پست فرماندهی ژاندارمری در یکی از شهرستانهای شمال، به مبارزه با رژیم شاهنشاهی و زورگویان آن دوران پرداخت و در نهایت مجبور به استعفا شد و به سراغ کشاورزی رفت تا با خیالی آسوده و وجدانی بیدار به زندگی ادامه دهد. احمد کشوری تحصیلات ابتدایی و سه سال اول دبیرستان را به ترتیب در "کیاکلا" و "سرپل تالار" گذراند و برای پایان تحصیلات متوسطه به دبیرستان قناد بابل رفت.
کشوری در نوجوانی به سمت هنر کشیده شد و با توجه به جو و جریان انقلابی آن دوره با طراحیها و نقاشیهای هجوآلودش مشغول مبارزات سیاسی شد.
احمد کشوری علیرغم استعداد فراوان به علت عدم توانایی مالی از ادامهی تحصیلات آکادمیک بازماند و در سال 1351 در حالیکه 19 سال داشت به نیروی هوایی ارتش پیوست. به سرعت دورههای آموزشی بالگردهای "کبری" و "جت رنجر" را به پایان رساند و همزمان به قیامی که چندسال بعد پیروزی انقلاب اسلامی را در پی داشت علاقهمند شد و بنا به مدارک ارتش پهلوی چندین بار به علت نگهداری و مطالعه کتاب های مذهبی، سیاسی و روشنگر در ارتش مورد بازجویی و تهدید قرار گرفت.
شهید کشوری بعدها وارد حیطههای عملگرانهی مبارزه شد و در دوران نخست وزیری شاپور بختیار با چند تن از دوستانش طرح کودتایی را تنظیم کرد و آن را نزد آیت الله پسندیده، برادر امام برد. قرار شد طرح به استحضار امام خمینی (ره) برسد و در صورت موافقت ایشان اجرا شود. که پیش از بررسی اساسی و جدی طرح؛ انقلاب ایران به پیروزی رسید.
کشوری پس از پیروزی انقلاب یکی از مهمترین و اثرگزارترین خلبانان نیروی هوایی ارتش ایران بود و در شجاعت میان ارتشیان شهره بود. وبارها در عملیاتهای گوناگون به عنوان یکی از موثرترین نیروها در شکست دشمن بهحساب میآمد.
سرانجام شهید سرلشگر خلبان احمد کشوری در روز 15 آذر 1359، در حالی که از یک ماموریتی دشوار، اما پیروزمندانه باز می گشت، در ایلام (منطقه میمک - دره بینا) مورد حمله دشمن قرار گرفت و در حالی که هلیکوپترش در اثر اصابت راکت های دو فروند میگ عراقی به شدت می سوخت، آن را تا مواضع خودی هدایت کرد و آن گاه در خاک وطن سقوط کرد و به شهادت رسید.
ذکر چند خاطره درباره رشادتهای کشوری
شهید تیمسار "فلاحی" یکی از دوستان و همرزمانش در خصوص روحیات این شهید گفته بود: من شبی برای ماموریت سختی در کردستان داوطلب خواستم، هنوز سخنم تمام نشده بود که یکی از صف بیرون آمد و گفت من آماده ام و دیدم خلبان کشوری است.
شهید خلبان شیرودی که همواره بهعنوان یکی از صمیمیترین دوستان وهمرزمان کشوری به حساب میآمد دربارهی وی گفته است:در جنگ از خود شجاعت و لیاقت فراوانی نشان داد و یک بار که خودش به شدت زخمی و به هلیکوپترش نیز آسیبی شدید وارد شده بود، توانست با هوشیاری و مهارت، آن را به مقصد برساند. احمد، استاد من بود. زمانی که صدام آمریکایی به ایران یورش آورد، احمد در انتظار آخرین عمل جراحی برای بیرون آوردن ترکش از سینه اش بود. اما روز بعد از شنیدن خبر تجاوز صدام، عازم سفر شد. به او گفته بودند بماند و پس از اتمام جراحی برود. اما او جواب داده بود: وقتی که اسلام در خطر است، من این سینه را نمی خواهم. او با جسمی مجروح به جبهه رفت و شجاعانه با دشمن بعثی آنگونه جنگید که بیابان های غرب کشور را به گورستانی از تانک ها و نفرات دشمن تبدیل كرد.
رشادتی که کشوری در نجات پادگان سنندج از خود نشان داد، بی نظیر بودچنانکه همواره از او به عنوان قهرمان نبرد غرب یاد میشود.. حجت الاسلام موسی موسوی نماینده امام در سنندج در خاطراتش دربارهی آن واقعهی دلاورانه میگوید: زمانی که ضد انقلاب به پادگان سنندج حمله کرد، فرمانده هان نمی دانستند برای نجات پادگان سنندج چه باید کنند. مرحوم شهید کشوری دقیقاً این جمله را گفت:
«من پرواز می کنم و اطراف پادگان را کاملا می کوبم و غائله را می خوابانم. اگر این کارم خطا بود بگذارید مرا اعدام کنند اما کردستان بماند»
شهید کشوری اولین خلبانی بود که بلند شد؛ در شرایطی که احتمال می رفت هلیکوپتر شان مورد اصابت گلوله ی دشمن قرار گیرد. البته چنین صحنه ای در سقز نیز اتفاق افتاده بود اما رشادتی که کشوری در نجات پادگان سنندج از خود نشان داد، بی نظیر بود؛ چرا که در این حادثه، تهران وضعیت را مشخص نکرده بود و احتمال این می رفت که فردا ایشان را مورد سوال قرار دهند که چرا بدون اجازه حمله را آغاز کرده است؟
اما حرف ایشان همان بود. بالاخره در شرایطی که احتمال 95 درصد می رفت هلیکوپتر شمورد اصابت گوله دشمن قرار گیرد. احتمال 5درصدی موفقیت را به صد در صد رساند. با شگرد همیشگی بلند شد. در این زمان ضد انقلابیون که اطراف پادگان بودند به داخل پادگان آمده و سیم خاردارها را بریدند و تا یک قسمت پادگان پیشروی کردند اما شهید کشوری با چرخبالش نیروها را داخل پادگان پیاده کرد و خودش با حمله هوایی توانست بدون آن که اشتباهی کند کل غائله را پایان دهد و پادگان سنندج را از لوث وجود ضد انقلاب نجات دهد.
خلبان«حمیدرضا آبى» دوست و همرزم شهید کشوری درباره ویچنین میگوید:
احمد قبل از آخرین پروازش به همه مى گفت: «دارم مى روم. مراحلال کنید.» دوستان او مى گفتند: این حرفها را نزن.حالا حالا ها زود است که بروى. هنوز خیلى کارها با توداریم.
نیمه شب بلند شد. وضو گرفت.نماز خواند و اشک ریخت. نمى خواست اشک هایش را کسى ببیند. حدود ۱۰ صبح پانزدهم آذر بود که عازم عملیات شد. با تیم پرواز و چند هلیکوپتر دیگر در آسمان، اوج گرفت.ده ها تانک و نفربر عراقى را به آتش کشید. موقع بازگشت، دو فروند میگ عراقى، هلیکوپتر او را هدف موشک قرار دادند و پرنده او در هیمنه آتش سوخت و به عرش پرواز کرد. احمد، همچون ابراهیم خلیل، آتش عشق الهى را به جان خرید و بر بال فرشتگان نشست.
وصیت نامه سرتیپ خلبان شهید احمد کشوری
خدایا شیطان را از ما دور کن
«بسم الله الرحمن الرحیم»
در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند
پایان زندگی هر کسی به مرگ اوست
جز مرد حق که مرگش آغاز دفتر اوست
هر روز ستاره ای را از این آسمان به پایین می کشند امّا باز این آسمان پر از ستاره است. این بار نیز در پی امر امام، دریایی خروشان از داوطلبین به طرف جبهه های حق علیه باطل روان شد و من قطره ای از این دریایم و نیز می دانید که این اقیانوس بی پایان است و هر بار بر او افزوده می شود. راه شهیدان را ادامه دهید. که آنها نظاره گر شمایند مواظب ستون پنجم باشید که در داخل شما هستند.
بی تفاوتی را از خود دور کنید، در مقابل حرف های منحرف بی تفاوت نباشید
مردم کوفه نشوید و امام را تنها نگذارید. در راهپیمایی ها بیشتر از پیش شرکت کنید. در دعاهای کمیل شرکت کنید. فرزندانتان را آگاه کنید. و تشویق به فعالیت در راه الله کنید
و وصیت به پدر و مادرم:
پدر و مادرم! همچنان که تا الآن صبر کرده اید از خدا می خواهم صبر بیشتری به شما عطا کند. فعالیتتان را در راه خدا بیشتر کنید. در عزایم ننشینید، نمی گویم گریه نکنید ولی اگر خواستید گریه کنید به یاد امام حسین (ع) و کربلا و پدر و مادرانی که پنج فرزندشان شهید شده گریه کنید، که اگر گریه های امام حسینی و تاسوعا و عاشورایی نبود، اکنون یادی از اسلام نبود. پشت جبهه را برای منافقین و ضد انقلاب خالی نگذارید، در مراسم عزاداری بیشتر شرکت کنید که این مراسم شما را به یاد شهیدان می اندازد و این یاد شهیدان است که مردم را منقلب می کند
امام را تنها نگذارید
فراموش نکنید که شهیدان نظاره گر کارهای شمایند
------------------
علی نجاتی