خبرگزاری کار ایران

توان ساخت و پاسداری از آرامگاهی در شان دکتر حشمت نداریم

توان ساخت و پاسداری از آرامگاهی در شان دکتر حشمت نداریم

متاسفانه آرامگاه دكتر حشمت جنگلی در محله چله‌خانه رشت در وضعیت نابه‌سامانی به سر می‌برد.

ایلنا- گیلان:جمعه بود. یازده آذر. صبحی آفتابی برای پرسه ­ای در شهر و در گذشته. نود سال پیش در چنین روزی بر بلندای نهفته زیر برف گدوکی میان گیلان و خلخال دو پیکر یخ زده را یافتند. پیکرهای میرزا کوچک و گائوک. مردم روستای خانقاه آمدند و آن دو پیکر یخزده را به آبادی خود بردند.

به گزارش خبرنگار ایلنا از گیلان،گائوک را در خاک کردند و سر از تن میرزا بریدند. سر و تن جدا از هم میرزا را به رشت آوردند. تن را در سلیمانداراب به خاک کردند و سر را یار پیشین میرزا ـ خالو قربان ـ به تهران بُرد و چندی در گورستان حسن­ آباد در خاک ماند و پس از 20 سال از خاک برون کشیده و به رشت بازگرداندند و در گور تنش نهادند.

اکنون بر آن گور بنایی ساخته ­اند، شاید هنوز نه در خور میرزا. پیرامونش شماری چند از یاران و همراهان میرزا در خاکند. بر تک­ تک آن گورها فاتحه خواندم. نمی­توانستم بگریم، چون آنان بزرگ­تر از آن بودند که برای‌شان گریه کنیم.

بازگشتم. دلتنگ. من بودم و رشت. باغ محتشم ویران گشته را درنوردیدم و تن به کوچه­ های پیچاپیچ شهر سپردم و آمدم تا چله‌خانه. رفتم به سراغ گور حشمت. دکتر حشمت. ابراهیم حشمت. پزشکی که می­ توانست اندیشه‌­اش را به کیفی بسپارد و مطبی. درجه­ ی حرارت تنی را بیابد و پولی بگیرد و بر هم انباشته کند و در برابر هر سلامی تنها سری تکان دهد. اما او آن نبود. برآن بود که درد از تن جامعه برون کشد.در دیداری پیش از برپایی خیزش جنگل با میرزا در لاهیجان به او پیوست و پیش از آن که فریاد خیزش فرا آید تفنگ بر دوش نهاد و چموش به پا کرد و پاتاوه بر پای پیچید و خیزش جنگل نام او را بر پیشانی خود نوشت.

خیزش جنگل هفت سال از سال 1293 تا 1300 خورشیدی برگ­‌های درخشانی از تاریخ ایران را نوشت و رویدادها دید و ستیزه‌هایی. چه بسیار به آن پیوستند از ایرانی و غیر ایرانی، چون ارمنی و گرجی و آذری. چه دگرگونی­ هایی در آن پیش آمد.

آن یک که در هیچ رویدادی رو نهان نکرد و بر پا ایستاد، دکتر حشمت بود. او بود، تا آن زمان که دانست خیزش ره به بی­راهه جسته است و سر فرو نهاد. آوردندش و در قرق کارگزار بر دار آویختندش.

در 16 اردیبهشت سال 1298 خورشیدی بر دار شد در برابر چشم هزاران تن. پیش از آخرین نفس ­ها عینک از چشم برگرفت تا رشت را در بالای دار، بدان گونه که پیش­تر دیده بود، ننگرد. نوشته ­اند بر بالای دار، پنجه­ اش گشوده شد و عینکش افتاد. مُرد. پیکرش را از برابر سیلاب خنده­ ی تیمورتاش به چله­ خانه آوردند و در خاک کردند و امروز 92 سال است که در آن خاک خفته.

با آرامگاه حشمت آن نکردیم که باید می کردیم. کوچکیم و تنگ­ اندیش. توان پاسداری از نام و یاد بزرگان تاریخ­ مان را نداریم. میدان میان بر دار شدن و در خاک خفتنش را حشمت نام نهادیم. در بردار شدن­گاهش ساختمان ثبت اسناد و املاک را ساختیم و در کنار گورش ساختمان مرکزی بانک ملی رشت را. سردیس ی از او در میانه ­ی آن میدان نهادیم و شگفت آن که پس از چندی عینک از چشم سردیسش ربودند. به آن که می نگرم حشمت را بر دار می بینم و صدای شکستن عینکش را می‌شنوم.

مردم و مقامات هر کشوری به کسانی چون میرزا و حشمت در کشورشان احترام بسیار می­‌گذارند. دولت هم در جریان سفر دور سوم  خود به گیلان، در بهمن ماه 89 سامان دهی آرام گاه دکتر حشمت را به تصویب رساند. ولیکن علیرغم نشر فراخوان زیباسازی برای این شخصیت عزیز و بزرگ مرد گیلان و ایران زمین هنوز اقدام جدی و عملی رخ نداده است.

 متاسفانه آرامگاه دكتر حشمت جنگلی در محله چله‌خانه رشت در وضعیت نابه‌سامانی به سر می‌برد.

 از جمله مشکلات حال حاضر آرامگاه دکتر حشمت جنگلی، نداشتن تابلویی در جلوی درب ورودی بدون نگهبان،کثیف بودن راه دسترسی و محوطه پیرامون قبر، خوابیدن افراد کارتن خواب، شب‌ها در این محل،وجود برخی از پله‌ها و سنگ های شکسته اطراف قبر و رویش علف از اطراف آن موزائیک ها می توان نام برد.

×خلیل اخوان اصغری- رشت - ایلنا

 

 

ارسال نظر
پیشنهاد امروز