خبرگزاری کار ایران

یادداشت ایلنا؛

بحران آفرینی قبل از وقوع بحران

بحران آفرینی قبل از وقوع بحران

برخی از خبرنگاران قبل از وقوع هر بحرانی، خود اقدام به بحران آفرینی می کنند.

ایلنا ـ کرمانشاه: "وقتی سرعت باد از حد مجاز خیلی فراتر می رود"،" تقاضای تشکیل ستاد بحران کرده اند"،"هر اقدامی که لازم است خودتان پیش بینی کنید"َ، "به همسایه ها هم توصیه کنید"و... اینها عبارات و جملات خبری با لحنی کاملاً تشنج آفرین و رعب آور است که از زبان خبرنگار واحد مرکزی خبر کرمانشاه درخصوص وضعیت آب و هوای استان در 48 ساعت آینده در شب میلاد با سعادت پیامبر اعظم(ص)و امام جعفر صادق(ع) (روز دوشنبه) خطاب به مخاطبین هشدار داده می شود.

به گزارش خبرنگار ایلنا از کرمانشاه، این گزارش که در چند بخش خبری از سیمای مرکز استان پخش می شود طی مصاحبه ای که با مدیر کل هواشناسی استان انجام می دهد قصد داشت به هم استانی ها بگوید که ظرف 48 ساعت آینده در استان شاهد وزش باد توام با بارش باران خواهیم بود اما این خبرنگار چنان ماجرا را با آب و تاب توأم با القای ترس و وحشت بیان می کند که گویی 48 ساعت آینده چیزی شبیه سونامی، طوفان کاترینا، سندی و یا طوفانهایی شبیه آنها که چند سال گذشته در نقاطی از جهان رخ داد در کرمانشاه نیز به وقوع خواهد پیوست.

این خبرنگار که به نظر می رسد اصول اولیه و مبادی ابتدایی خبر و اطلاع رسانی را یاد نگرفته و با روانشناسی بحران (در صورت وقوع نه احتمال) به هیچ وجه آشنایی ولو سطحی ندارد در ادامه گزارش سراسر بحران آفرین خود در توصیف شدت و میزان خطر بادی که خواهد وزید از کلمات "کم سابقه"و "بسیار شدید" استفاده کرده و تقریباً تمام نقاط استان را درگیر این حادثه احتمالی می کند و از بینندگان می خواهد هر اقدامی که لازم است خودشان پیش بینی کرده و به همسایه ها نیز توصیه کنند.

وی در ادامه از مردمی که خود را برای برگزاری اعیاد پیش رو آماده می کنند می خواهد برای جلوگیری از بروز خطرات شدیدتر اشیاء سبک و نیمه سنگین را از پشت بامها بردارند، کنار دیوارهای سست نایستند، آنتن ها را پایین بیاورند، مسافرت نروند و...

این خبرنگار برای آنکه به مخاطب خود اجباراً بقبولاند که بحرانی در راه است در ادامه گزارش خود و در خصوص پیچیده بودن ساعات آینده می گوید: "آنچه که اوضاع را پیچیده تر می کند باران شدید، آبگرفتگی معابر و غبار آلوده شدن وضعیت استان است".

این فرد که خود را خبرنگار و نماینده افکار عمومی می داند برای آنکه غیر مستقیم به مردم از همه جا بی خبر و آرام بگوید،«قیامت فرا رسیده است» با آن ادبیات خاص می گوید:"شرکت توزیع برق نیز جریان برق را برای ساعاتی عمداً قطع می کند".

حال تصور کنید که اگر این فرد مسئولیت اجرایی در این خصوص داشت قطع و یقین برای آنکه علاج واقعه را قبل از وقوع کند شاید برای ماه ها دراستان حالت فوق العاده اعلام می کرد.

چیزی که همه ما دیدیم این بود که اعلام وضع فوق العاده در پی بروز طوفان های بنیان کن که در آمریکا و چند کشور دیگر جنوب شرق آسیا رخ داد در بسیاری از موارد هم اعلام نشد.

حال سوال اینجاست که چرا این خبرنگار باید با این گزارش نابجای خود ذهن بسیاری از هم استانی ها را به این موضوع که هنوز هیچ خبری از آن نیست مشغول کند؟ آیا امکان نداشت که همانند گذشته این هشدار سازمان هواشناسی را درقالب یک اطلاعیه به مردم اطلاع رسانی کرده و بار روانی منفی بسیار شدید نیز ایجاد نکرد؟

سوال دیگر این است که آیا بارش برف و باران همراه با رعد و برق و آبگرفتگی معابر در فصل زمستان واقعه غریب و نامانوسی است که باید با این آب و تاب و ادبیات رعب آور به آن پرداخت؟

البته این خبرنگار ضمن اشاره به این موضوع که این بحران علاوه بر اینکه قسمت اعظمی از استان کرمانشاه از جمله هرسین، اسلام آباد غرب، گیلانغرب، سرپل ذهاب، حمیل، سرفیروز آباد، سرمست، سومار و جنوب شهر کرمانشاه را زیر سلطه خود می گیرد چند استان دیگر کشور را نیز بی نصیب نگذاشته و دامنه بحران را به استانهای ایلام و خوزستان هم می کشاند.

سوال مهمی که از سوی افکار عمومی در اینجا مطرح می شود اینست که چرا موضوعی که فقط درحد پیش بینی است باید به یک بحران روانی برای شهروندان در نقاط مختلف استان توسط این خبرنگار از آنتن شبکه ای پخش شود که به گفته مسئولین مربوطه آپلینگ بوده و در جاهای دیگر نیز قابل دریافت است؟

آیا اصولاً چنین خبرنگارانی با روانشناسی بحران و القای آرامش به مخاطبین درصورت وقوع حوادث نه صرفاً پیش بینی آشنایی دارند؟ مگر نه اینست که یکی از وظایف خبرنگاران ضمن اطلاع رسانی دقیق ومطابق با واقع رویداد ها می بایست در صدد آرام کردن اوضاع برآیند؟

افراد زیادی پس از پخش این گزارش و از آنجا که میدانستند ما هم در عرصه خبر و اطلاع رسانی انجام وظیفه می کنیم پس از برقراری ارتباط از صحت و سقم مسئله می پرسیدند که ما نیز بر اساس اطلاعیه ای که هواشناسی استان به دفاتر بعضی از خبرگزاریها و مطبوعات ارسال کرده بود موضوع را به این شدت و حدت بیان نکرده بودیم و ضمن دادن آرامش به آنان وقوع چنین بحرانی با این اوصاف را بعید می دانستیم.

سوالی که دراین مقطع باید پرسید این است که آیا خبرها و گزارشاتی که قرار است از آنتن خبر پخش شوند از فیلترهایی مانند سردبیر، مدیر خبر و یا در نهایت از سمع و نظر معاونت اطلاعات و اخبار نمی گذرند؟

چرا باید چنین گزارشی در شب میلاد پیامبر مکرم اسلام (ص) و امام جعفر صادق(ع) که مردم سرگرم شادی و سرور هستند پخش شود تا بدان واسطه نگرانی عمیقی برای مردم رقم بخورد؟

آیا نمی شد اصل خبر یا بهتر بگویم اصل اطلاعیه را با همان ادبیات هواشناسی که اظهار شده بود "ظرف 48 ساعت آینده بادی با سرعت 60 تا 90 کیلومتر در ساعت همراه با رعد و برق و بارندگی هوا استان را تحت تاثیر قرار خواهد داد" به مخاطبین ارائه کرد؟

چه نیازی به نوشتن سناریویی با این ادبیات اکشن همراه با القای رعب و ترس به مخاطبین که بیشتر در فلیمهای هالیوودی شاهد آن هستیم است که بوسیله آن آرامش روانی مردم با وجود این همه مشکل ریزو درشت را به هم بزنیم؟

به هر تقدیر همانطور که در 48 ساعت گذشته دیدم به حمدالله هیچ حادثه غیر معمول و خارج از عرفی در جو استان روی نداد و منهای بار روانی منفی ایجاد شده توسط خبرنگار این گزارش از رسانه فراگیری چون تلویزیون، شاهد واقعه کم سابقه و بسیار شدیدی نبودیم.

به نظر می رسد این خبرنگار و افرادی مانند وی که در رسانه ای فعالیت می کنند که گستره در برگیری آن بسیار وسیع است می بایست ضمن یادگیری چارچوبهای خبر و اطلاع رسانی بر احساس خود فائق آمده و تلاش کنند مخاطبین خود را با این اقدامات نسنجیده و ناپخته از دست ندهند.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز