خبرگزاری کار ایران

بازسازی سینما لاله مریوان در انتظار اقدام مسئولان

بازسازی سینما لاله مریوان در انتظار اقدام مسئولان

آیا شهر مریوان با داشتن چنین پیشینه هنری و وجود شخصیت های ادبی، هنری و مركز خلاقیت هنرهای مختلف نمایشی، حق داشتن سینما را هرچند در وسعت كوچك ندارد؟

ایلنا- مریوان: پیرمرد دستان نحیف خود را به سختی دور صندوق‌های چوبی میوه نورسیده حلقه می‌زد و آن‌ها را از کنار جدول خیابان به جلوی درب قرمز رنگ بسته‌ای که انگار خیلی وقت می‌شد قفل بزرگ آنرا کسی باز نکرده می‌رساند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، درب قرمز رنگ و قفل بزرگ آن ذهن مرا به خود مشغول کرد، سرم را که خوب بلند کردم ساختمانی با ارتفاع چندین طبقه و با معماری تجاری دیدم که طبقهٔ سوم آن پارچه نوشتهٔ کهنه‌ای ذهن مرا به خود جلب کرد خوب که دقت و کنجکاو شدم تازه شستم بیدار شد که بله! این‌‌ همان سینمای تازه تأسیس شدهٔ شهرم است که نیامده چراغش روبه خاموشی رفته و انگار سالهاست که اموات و ارواح شهرمان در آنجا خوش کرده‌اند.

خیلی تلاش کردم که بتوانم صاحب اصلی پاساژ و طبقهٔ سومی سینما را پیدا کنم تا علت سکوت این هنر هفتم را از او جویا شوم اما موفق به یافتن او نشدم، سعی کردم از چندین نفر در اطراف سینما وضعیت را سؤال کنم اما کسی حاضر به مصاحبه نشد.

دلم برایش تنگ شده است! سینما را می‌گویم واقعاً هرچند در این اوضاع شیر تو شیر اقتصادی و افسار گسیخته قیمت‌ها و مشکلاتی که اقشار مردم با آن دست و پنجه نرم می‌کنند شاید دیگر برای خیلی‌ها دل و دماغی برای رفتن به سینما و نشستن بر روی صندلی‌های همیشه خالی سینمای شهرم وجود نداشته باشد ولی هستند کسانی که واقعاً به ذات و به عینه دوست دارند که در ایام هفته برای لحظاتی هم که شده از این هیاهوی فکری و مشکلات دامن گیر شدهٔ زندگی شهری برای اندک زمان کوتاه رهایی یابند و لحظاتی را در عالم هنر و زیبایی‌های سینما وقت خود را پر کنند.

و البته برای اخص شهروندان و آن‌ها که هنر را جزء زندگی لاینفک خود می‌شمارند و دستی بر آتش فرهنگ و ادب و قلم دارند دیگر سینما باید یکی از کالاهای سبد فرهنگی و ذهنی آن‌ها باشد و براستی در شهر فرهنگ پرور و نگین سر سبز خطه سبز مادر تأ‌تر خیابانی کشور، جای بسی سؤال و صد البته شگفتی است، علت چیست که سینمای شهرش در رکود رفته و چراغ‌های آن به خاموشی گرویده است.

آیا شهر مریوان با داشتن چنین پیشینهٔ هنری و وجود شخصیت‌های ادبی، هنری و مرکز خلاقیت هنرهای مختلف نمایشی حق داشتن سینما را هرچند در وسعت کوچک ندارد، آیا وجود سینما در شرایط حال فرهنگی و برپایی جشنواره‌ها و فستیوال‌های مختلف استانی، کشوری و بین المللی برای مریوان لازم و ملزم نبوده آیا هیچ برای اندک لحظهٔ کوتاه هم که شده مسئولین مربوطهٔ شهری و استانی از فرمانداری تا شهرداری و شورای شهر و معاونت‌های فرهنگی از جمله ارشاد اسلامی و تبلیغات اسلامی مریوان به این فکر افتاده‌اند که هنر هفتم تا چه اندازه می‌تواند در زمینهٔ فرهنگی و حتی اقتصادی و پر کردن اوقات فراغت شهروندان و علاقه مندان به هنر و صد البته تأ‌تر دوستان مثمر ثمر واقع شود و حتی در پاره‌ای از مواقع باعث ایجاد اشتغال و در فصل‌های مختلف سال جدب توریست را به همراه خواهد داشت.

براستی هیچ وجود سینما را درک کرده‌ایم که تا چه اندازه می‌تواند ابزار مثبت و مثمر ثمر در تحقق و رسیدن به اهداف جامعه‌ای با فرهنگ و ارتقای کیفیت مطلوب شهروندی شده و وجود سینما و اکران فیلم‌های به روز علاوه بر صرفهٔ اقتصادی برای بنگاهای فیلم سازی و شرکت‌های تولید فیلم چقدر می‌تواند خلأ پر نشدهٔ اوقات جوانان و نوجوانان جامعه را پر کند.

و صد البته سینما با وجود اکران فیلم‌های اجتماعی و پر بار با محیط فرهنگی و بومی بیانگر تولید فرهنگ و نوعی پیش قراول داشتن جامعهٔ فرهنگی و پر از نشاط و شور را برای شهروندان مریوان به وجود بیاورد.

آیا وقت آن نرسیده که مسئولین مربوطه همتی به خرج دهند و گوشه چشمی به بازگشایی مجدد و زود هنگام سینمای مریوان داشته باشند.

....................

بهرام غلامی

ارسال نظر