خبرگزاری کار ایران

اولین شب شعر سهراب سپهری در مشهد اردهال کاشان برگزار شد

اولین شب شعر سهراب سپهری در مشهد اردهال کاشان برگزار شد

اولین شب شعر سهراب سپهری به مناسبت سی و چهارمین سالگرد وفات این شاعر و نقاش پرآوازه معاصر و برای اولین بار در کنار آرامگاه وی در مشهد اردهال کاشان برگزار شد.

ایلنا - کاشان: اولین شب شعر سهراب سپهری به مناسبت سی و چهارمین سالگرد وفات این شاعر و نقاش پرآوازه معاصر و برای اولین بار در کنار آرامگاه وی در مشهداردهال کاشان برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا در کاشان  این محفل ادبی که با حضور رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کاشان، انجمن شعر جوان کاشان، مدیریت آستان مقدس و جمعی از شاعران، هنرمندان، استادان دانشگاه و علاقه‌مندان به شعر و ادب فارسی از اقصی نقاط میهن اسلامی برگزار گردیده بود  ضمن  بیان خاطرات زندگی مشقت بار  و سرودن ابیاتی از اشعار سهراب سپهری، گوشه ای از شخصیت والای حضرت علی بن امام محمد باقر(ع) توسط یکی از کارشناسان پژوهشی حرم مطهر تشریح شد.سهراب سپهری نقاش و شاعر نوپرداز کشور در 15 مهر 1307 در کاشان چشم به جهان گشود وی  شاعر نوپردازی است که از اوان زندگی، با هنر، فرهنگ و ادب رشد یافت. کودکی او با شادی و کنجکاوی؛ نوجوانی اش با پرسش و رسیدن به دانایی و بزرگ سالی اش با درک حقایق همراه شد. او همواره به احساس های پاک و ظریفش بها می داد و با ایمان و اندیشه ای پاک در مسیر شناخت گام می گذاشت: شناخت خود، شناخت خدای خود و حقیقت برپا خاسته از این دو در طبیعت همیشه زنده اطرافش.

سهراب را از میان اشعار و آثارش می توان شناخت. فضای فکری و ذهن سهراب، روشن و زلال بود. نگاهی دقیق و ریزبین داشت و همه مسائل اطرافش را خوب می دید. «سهراب، دوستدار مردم بود و به انسان ها عشق می ورزید. او شخصیتی آرام و محجوب و فروتن داشت».

او به زبان و فرهنگ سرزمینش عشق می ورزید و از اینکه گاه و بی گاه زبان فارسی در نشریه ها و رسانه ها از قواعد و اصولش منحرف و به بی راه کشیده می شد، رنج می برد.

سهراب تحت تأثیر ایجاز، فصاحت و بلاغت کلام قرآن کریم می گفت: «کتاب آسمانی ما، گذشته از جنبه الوهیت و تقدسش، از باارزش ترین شاهکارهای ادبی جهان است».

به راستی، شعر سهراب، شعری خودجوش است. وی از شاعرانی است که بی آنکه خود توجه داشته باشد، شعردر وجودش نقش می بندد و فرشته الهام هرگز او را تنها نمی گذارد. زبان سپهری، زبانی نرم و لطیف، آرام، مهربان، صمیمی و زیباست.

سپهری می سراید و در سروده های خود غرق می شود. او در زندگی شعر، به خلوص کلمه دست یافته و به بداهت و سادگی، از حیطه زمانه بیرون رفته و به حسن زمان رسیده است. هشت کتاب، کشکولی انباشته از دانایی های رنگارنگ است.

وی در اول اردیبهشت سال 59 به دلیل بیماری سرطان خون درگذشت و صحن باصفای حرم مطهر حضرت علی بن امام محمد باقر (ع) در مشهد اردهال میزبان ابدی سهراب گشت.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز