برای نمایندگانی که دنبال امتیاز ویژه هستند
این پایان ماجرای غمانگیز اشرافیت در مجلس اصولگرا نبود چرا که در میان بهت و حیرت ناظران خبر از امضای طرحی عجیب توسط برخی از نمایندگان مجلس بر روی سایتهای خبری قرار گرفت که یقینا اگر تاریخ بالای خبر نبود میتوانستید آن را به نمایندگان مجلس پهلوی هم نسبت دهید.
این نوشته نه نوشتهای سیاسی است و نه کینهای برآمده از دعواهای قبیلهای گروههای سیاسی. بلکه رنجنامهای است برای موکلانی که چشم به هرم سبز خیابان سبز بهارستان بستهاند تا مگر دردی از آنها دوا کند برای وکیلانی که این روزها دغدغهشان نه ملت که جای دیگری است!
به گزارش ایلنا، الف در ادامه نوشت: ماجرا چیست؟ بگذارید این داستان را از روزهایی پیشین آغاز کنیم از ۲۰ شهریور سال ۱۳۸۹ که حمید رسایی نماینده تهران پس از جار و جنجالهای پیش آمده بر سر تعطیلی سه روز عید فطر با انتشار یادداشتی به تعطیلات زیاد دوستانش در مجلس شورا اعتراض کرده بود و نوشته بود: واقعیت تلخ است اما نمیتوان انکارش کرد و عیب بودن تعطیلات یک ماهه ما نمایندگان یک واقعیت تلخ است. تا ما نمایندگان مجلس نسبت به حذف این تبعیض آشکار از آییننامه داخلی که از مجلس سوم پایهگذاری شده، اقدام نکنیم، مردم نیز بسیاری از داد و فریادهای ما را حمل بر غرضورزی و سیاسی کاری میکنند.
این صدا گرچه آن روز نشنیده گرفته شد. پس از چندی اما ماجرای تسهیلات مجلس شورا به نمایندگان در ابتدای هر دوره نیز سر و صدای رسانهها را بلند کرد. به این مورد باید طرح موسوم به مادامالعمر شدن حقوق نمایندگان را نیز اضافه کرد. اما این پایان ماجرای غمانگیز اشرافیت در مجلس اصولگرا نبود چرا که در میان بهت و حیرت ناظران خبر از امضای طرحی عجیب توسط برخی از نمایندگان مجلس بر روی سایتهای خبری قرار گرفت که یقینا اگر تاریخ بالای خبر نبود میتوانستید آن را به نمایندگان مجلس پهلوی هم نسبت دهید.
اما این طرح چیست؟ نام این طرح استمرار حقوق مکتسبه غیرمالی نمایندگان است و در آن اجازه حمل سلاح، پاویون و طرح ترافیک به نمایندگان داده میشود. احمد بخشایش اردستانی با ذکر این موارد گفته است که البته نمایندهها باید هزینه این طرحها را خود بپردازند و تاکید کرده است که این طرح هیچ بار مالی ندارد با وجودی که این طرح امتیاز خاصی برای نمایندگان ندارد ولی بیشتر نمایندگان سابق به دنبال آن هستند تا استفاده از این امکانات برای آنها استمرار یابد؛ طرحی که در آن هیچگونه فواید مالی نیست.
اردستانی البته هیچ توضیحی نداد که اگر این طرح امتیازات خاصی ندارد پس به چه دلیل برخی از نمایندگان سابق و حاضر در مجلس به دنبال تصویب آن هستند؟
این وجیزه در پی ذم این نماینده یا دیگر نمایندههای طراح این طرح نیست بلکه تلنگریست به ما که چگونه با کوتاه آمدن و بیتفاوت گذشتن از کنار ویژهخواریهای نمایندگان باعث شدهایم این گونه هم و غم آنان مجوز اسلحه شود!
نمایندگان محترم مجلس اما حق دارند که فکر و ذکرشان این طرح باشد چرا که ساعتی در میان حمل ونقل عمومی له نشدهاند و دقیقهای مجبور نیستند غصه نان و مسکن داشته باشند!
شهید بهشتی:(پس از قرار دادن محافظ برای ایشان)
«ما این را نخواسته بودیم. اصلاً نخواسته بودیم. از آن هم بیزار هستیم. منهای این قسمت، دیگر بقیه کارهای ما میتواند عادی و معمولی باشد. همه چیز آن معمولی باشد. این گوشه را هم باید معمولی کنیم. نمیشود که به این صورت بماند. من اصلاً میترسم این مسأله ما را منحرف کند….من الان در رابطه با خودمان همین را میگویم. عرض کردم که امیدوارم به زودی بتوانیم این مسأله را تمام کنیم. اگر هم حادثهای پیش بیاید هیچ طور نمیشود! ما به افتخار شهادت میرسیم، و این سعادت ماست! جامعه هم جای ما را پر خواهد کرد. دیگران مسئولیتهای ما را به عهده خواهند گرفت. من با تمام وجودم از این گوشه انحرافی اضطراری که الان در زندگیام و روابطم با مردم پیش آمده بیزار هستم.»