مطهری:
ریاست جمهوری هاشمی کشور را از بحران خارج میکند
بیشتر انتقاداتی که ما به اصلاح طلبان داشتیم به مسایل فرهنگی برمی گشت که به نظرم این دولت از این نظر از اصلاح طلبان جلوتر است.
علی مطهری نماینده تهران در گفتگویی صریحی با اعتماد دیدگاههای خود درباره غلامعلی حدادعادل، سوال از رییس جمهور، حوادث سال 1388، فوت ستاربهشتی و ریاست جمهوری آینده بیان کرد.
به گزارش ایلنا، متن کامل این گفتگو در ادامه می آید:
*آقای مطهری این روزها شما و برخی از همفکرانتان مانند مجلس هشتم به دنبال طرح سوال از رئیس دولت هستید.اما مثل دفعه قبل برخی مخالف هستند. اما این بار شما مخالفین را به افشاگری در مورد سوابق قبل از انقلابشان تهدید کردید. تنها کسی که به این تهدید واکنش داشت آقای حداد عادل بود. آقای مطهری چرا بحث ها اینقدر دارد خانوادگی می شود؟
من زیاد نمی خواهم این بحث ادامه پیدا کند. فقط می خواستم اشاره داشته باشم که اینها بالاخره خودشان را جمع کنند.ولی خیلی صلاح نمی دانم که این بحث ادامه داشته باشد.
*یعنی شما هم شیوه آقای احمدی نژاد را در پیش گرفتید. تنها به تهدید کردن و افشاگری قناعت می کنید؟
به نظرم الان زود است که بخواهم در این مورد صحبت کنم. چون همان موقع من اشاره کردم که اگر اینها بخواهند به روش خود ادامه بدهند آنوقت من در این مورد صحبت می کنم. هنوز روشن نیست که اینها چه خواهندکرد. به نظر من راجع به این موضوع اگر صحبت نشود بهتر است.
*اما آقای حداد خیلی اصرار داشتن که شما به دنبال سوابق انقلابیشان بروید و حتی در این مورد شما را رجوع داده اند به مادرتان که از ایشان بپرسید نظر استاد مطهری راجع به ایشان چه بوده. آقای مطهری،نظر استاد راجع به آقای حداد عادل چه بود؟
من اگر بخواهم نظر استاد را بگویم ادامه همان بحث می شود.
*آقای دکتر؛ علت مخالفت شدید فراکسیون رهپویان مجلس با طرح سوال، حب احمدی نژاد است یا اثبات قدرت خودشان در مجلس؟علت این همه تلاش برای نیامدن احمدی نژاد چیست؟
ببینید من معتقدم که ما باید حسن ظن داشته باشیم.ما همان چیزی را که خودشان بیان می کنند، دلیل مخالفت فرض می کنیم. آنها بر این اعتقاد هستند و می گویند که برداشت ما از صحبت های رهبری این است که در شرایط امروز سوال از رئیس جمهور به صلاح کشور نیست، اگرچه عمل و فعل این افراد گواه چیزی غیر از این است.
*چه چیزی؟
اینها در پس گرفتن امضا ها استناد می کردند به نظر رهبری. بعضی از اینها می گفتند ما اطلاع داریم که رهبری با این سوال مخالف هستند و بنابراین خوب است که شما امضایتان را پس بگیرید. اما بعدا حرفشان را عوض کردند که ما نگفتیم رهبری با طرح سوال مخالف اند بلکه گفتیم برداشتمان این است. خوب این دوگانگی و تناقض در حرفهای آقایان بود. یعنی موقعی که آقا ی لاریجانی مطرح کرد که رهبری در این مورد نظری ندارد اینها مجبور شدند که حرفشان را عوض کنند. به نظرم مخالفت اینها بیشتر ناشی از نگرانی است که از حضور آقای احمدی نژاد در مجلس دارند. علاوه بر این، فکر می کنند با توجه به سخنان اخیر رهبری این کار به صلاح کشور نیست.تا اینجا حق این عده است که مخالفت کنند و هیچ ایرادی به کارشان وارد نیست.
*مخالفین تا الان لابی گری هم در این مورد در مجلس انجام داده اند تا نظر نمایندگان موافق سوال را برگردانند؟
خوب هر نماینده ای حق اظهار نظر و لابی گری در مجلس برای پیش بردن نظر خود و استفاده ازنفوذ کلامش را دارد. این یک امر طبیعی در مجلس است. چون ما داریم می گوییم "مجلس شورا"، یعنی محلی که جای گفت و گو و شور است. اما اشکالی که وجود دارد در انتساب نظر خود به رهبری است. در مواردی دیدیم که اینها می آیند به صراحت نظر خود را به رهبری منسوب می کنند و در حقیقت با این کار نماینده را فریب می دهند که این کار درست نیست.
*علت این همه واهمه از حضور آقا ی احمدی نژاد در مجلس چیست که آنها را وادار به این کار می کند؟
این عده معتقدند که خود آقای احمدی نژاد به دنبال چنین فضایی می گردد تا بیاید و کشور را بحران زده جلوه دهد. البته این موضوع برای ما روشن نیست.
چون من معتقدم اگر آقای احمدی نژاد بخواهد حرفی بزند و کشور را دچار بحران بکند خوب تریبون های مختلفی را در اختیار دارد وصرفا مجلس نیست.هر روز ایشان در معرض صحبت و مصاحبه است.من فکر نمی کنم این استدلال خیلی محکم باشد.اصل قضیه به نظر من این روحیه محافظه کاری است که در بعضی از این دوستان وجود دارد که کلا با هرگونه تنشی مخالف هستند.در واقع می خواهند روحیه محافظه کاری و سازش خود با تخلفات را بر مجلس تحمیل کنند.
*یعنی شما و موافقان سوال به دنبال تنش هستید؟
ما معتقدیم که بسیاری از تنش ها و تقابل ها چون منجر به اصلاح امور می شود مفید است.این طور نیست که هر تنشی بد باشد. ما آرامش می خواهیم اما نه آرامش قبرستانی. ما خواهان آرامشی بر اساس قانون هستیم. اگر رهبری هم توصیه به وحدت و تعامل می کنند مقصودشان وحدت با حفظ اصول و تعامل بر اساس قانون است، نه وحدت با زیر پا گذاشتن اصول وتعامل مبتنی بر بی قانونی. اگر صحبت های رهبری را بخواهیم آنجور تفسیر کنیم که هر وقت ایشان صحبت از همدلی و تعامل کنند ما باید همه وظایف نمایندگی مجلس را کنار بگذاریم با فلسفه وجودی مجلس سازگار نیست.خوب این نگاه در آقای حداد وجود دارد که در مدیریت ایشان در مجلس هفتم هم وجود داشت.
امروز این دوستان سعی دارند روحیه مجلس نهم را به سمت مجلس هفتم سوق بدهند،اما مجلس پذیرا نیست. اقای حداد ریاست فراکسیون اقلیت را برعهده دارد و این روحیه در این فراکسیون تبلور یافته است.
*آقای مطهری با این تحلیلی که شما از مخالفان طرح سوال داشتید و اینکه "اینها گریزان از تنش هستند" پس باید نتیجه گرفت که نیتشان خیر است حتی اگر اشتباه باشد.
ظاهر قضیه همین است.
*باطنش چی؟
باطنش دیگر احتمالات است و ما براساس احتمالات نمی توانیم قضاوت کنیم.ممکن است اینها در باطن قول و تعهدی به دولت داده باشند که مثلا ما این سوال را منتفی می کنیم.
*آقای مطهری یکی از تفاوت های شما با دیگر نمایندگان در نقد صریح دولت است. این صراحت به چه دلیل است؟ و یا به قولی چرا شما می توانید اما دیگران نه؟
اولا ما نمایندگان دیگری هم داریم که اینها نقدهای صریح و موثری دارند که بیان می کنند و منحصر به من نیست.اما شاید یک علت اینکه من بیشتر اظهار نظر می کنم به دلیل احساس خطری است که دارم. شاید برخی از نمایندگان آن احساس خطری را که من دارم ندارند. من به لطف مجاورت با شهید مطهری و حضور در جریانات نهضت اسلامی بالاخره تا حدودی از نزدیک شاهد تحولات بودم. با بسیاری از گروه های سیاسی و انحرافات سیاسی آشنایی دارم. گاهی شبیه آن انحرافات را در زمان خودمان می بینم و همین باعث می شود که بیشتر احساس خطر کرده و هشدار بدهم.
به لطف انس با آثار ایشان فکر می کنم که برخی انحرافات فکری را گاهی به درستی و زودتر از دیگران تشخیص می دهم و اعلام نظر می کنم. این در حالی است که ممکن است دیگران این موضوع را خطر مهمی تلقی نکنند اما بعد از مدتی به این موضوع می رسند. فرض کنید خطر مکتب ایران یا لیبرال بودن این دولت در امور فرهنگی را من اولین نفری بودم که در مجلس هشتم مطرح کردم.
خیلی ها آن موقع با حرفهای من مخالفت می کردند اما بعد از چند سال به این حرفها رسیدند.حتی برخی از آنها می آمدند و اعتراف می کردند که حق با شما بود.
موضوع دیگر بر می گردد به صراحت لهجه که این یک امر ذاتی است. بعضی افراد صریح اللهجه هستند و نمی توانند در لفافه صحبت کنند.این به شخصیت خود افراد بر می گردد. خود آقای احمدی نژاد این خصلت را دارد.
*آقای مطهری اشاره می کنید که برخی دیگر از نمایندگان هم انتقاد می کنند. شاید این حرف صحیح باشد. اما برخی از اظهارات منحصر به خود شماست. نمونه اش هم به اظهار نظر شما در مورد سپاه برمی گردد. شما به عنوان نخستین مقام مسئول به صراحت از دخالت سپاه در انتخابات نام بردید، فکر نمی کنید این ادبیات برای شما تولید دردسر کند؟
من طرح این موضوع را یک امر خیلی عادی می دانستم و اصلا فکر نمی کردم که اینقدر سرو صدا ایجاد کند.
برای اینکه موضوع دخالت برخی افراد سپاه در انتخابات آینده تکرار نشود و این موضوع اصلاح شود این حرف را زدم. من این موضوع را یک مطلب بدیهی و روشن می دانستم. خوب در انتخابات مجلس نهم برخی افراد سپاه از بعضی کاندیداها حمایت کرده بودند. حرف من چیزی بیشتر از این نبود.این حمایت نه به معنای این است که اینها اقدامی کرده باشند که نتیجه انتخابات را در برخی حوزه ها تغییر داده باشند.
اما همین مقدار ورود سپاه به سیاست هم خلاف نظر امام (ره) است و اصلا به صلاح سپاه و هر نیروی نظامی نیست چون باعث تفرقه در آن می شود که اگر ما در شرایط جنگ قرار بگیریم این دسته بندی ها مضر است. این یک هشدار بود و فکر می کردم یک امر ساده ای است. اما گویا اینطور نبود.من قبول دارم بعضی اظهار نظرها منحصر به خود من بوده و سایر نمایندگان چنین اظهار نظری نداشته اند. من احساس می کردم که در بعضی قضایا حتما باید اظهار نظر کنم و این را وظیفه خودم می دانستم.خوب من دو وظیفه دارم. یکی نمایندگی و دیگرحفظ شان انتساب به شهید مطهری. در اصل، دو وظیفه را بر دوش خودم احساس می کنم. اگر نماینده هم نبودم قاعدتا همین اظهار نظرها را داشتم. اما وظیفه ام به عنوان یک نماینده بیشتر است.
*در هر صورت این اظهارات تولید دردسر می کند.آیا شما حاشیه امنیت دارید؟
نه، حاشیه امنیتی در کار نیست. شما دیدید در انتخابات مجلس نهم هیات اجرایی صلاحیت من را رد کرد. یا مثلا سازوکار 8+7 آمدند اسم من را از فهرست اصول گرایان با وجود آنکه رای آورده بودم حذف کردند. یعنی هیچ ملاحظه ای از سوی آنها وجود ندارد. منتها من خودم شخصا معتقدم چون بر اساس منطق و استدلال و یک سلسله مبانی فکری و عقیدتی ثابت اظهار نظر می کنم و کمتر اظهار نظر احساسی می کنم، بهانه ای برای برخورد وجود ندارد ضمن این که این تفکر با استقبال جامعه مواجه شده و برخورد با آن کار آسانی نیست.
*احضار احمدی نژاد به مجلس هشتم با آن حاشیه به نظر کار سختی می آمد اما سرانجام به فرجام رسید. به نظر شما چرا نظام در آن زمان اجازه شکسته شدن این تابو را به شما و دیگر مجلسی ها داد؟ آیا دادن این فرصت به شما و دوستانتان به معنای پایان مدارای نظام با شخص آقای احمدی نژاد نبود؟
من فکر می کنم پافشاری و سماجتی که ما نشان دادیم که حتی کار به استعفای من کشید و تاثیر آن بر افکار عمومی، به شکلی شد که دیگر امکان مخالفت با این سوال وجود نداشت. اصل کار یک کار قانونی بود و دلیلی هم برای مخالفت وجود نداشت. البته من از نظر مقامات عالی رتبه خبر نداشتم که موافق بودند یا خیر. اما تخلفات پی در پی دولت و یازده روز خانه نشینی هم زمینه را مهیا کرد. فضا کاملا آماده بود.
*یعنی نظام زیاد موافق سوال و آمدن احمدی نژاد نبود؟
بله، علایم نشان می داد که زیاد موافق این آمدن نیستند. اما خوب پافشاری کردیم و فضایی که در رسانه ها ایجاد شد و فشار افکار عمومی دیگر اجازه نمی داد که به صراحت با این کار مخالفت بشود.
ضمن اینکه در آن اواخر هم رهبری در کرمانشاه صحبت هایی داشتند که می شد این طور برداشت کرد که ایشان مخالفتی با طرح سوال ندارند. ایشان تاکید کردند که "نمایندگان مجلس وظایفی دارند، رهبری نه در کار آنها دخالت می کند نه حق دخالت دارد و نه امکان چنین چیزی وجود دارد." به نظرم این به سوال برمی گشت. چون هنوز این بحث مطرح بود که آیا رهبری موافق سوال است یا مخالف.من فکر می کنم در واقع ایشان یک چراغ سبزی نشان دادند.
*چراغ سبز باعث مطرح شدن سوال شد؟
نه، این کار به خاطر اصرار و پافشاری که وجود داشت شکل گرفته بود و در روزهای آخر احساس کردیم که رهبری لا اقل مخالف نیستند.
*آقای دکتر این چراغ سبز را آیا نمی شود به معنای پایان مدارای نظام با دولت نامید؟
نه، نمی شود گفت به این معنی است. به طور کلی رهبری نمی خواهد جلو وظایف و اختیارات قانونی نمایندگان و مسئولین کشور را بگیرد، مگر در موارد خیلی خاص که مصلحت خیلی بزرگی و خطر انحراف از مسیر اسلام وجود داشته باشد، که لازم باشد ایشان دخالت کند.اصل اولیه این است که هر قوه ای به وظایف خودش عمل کند. بالاخره من فکر می کنم بیشتر اصرار و پافشاری ما موثر بود.
*به نظر شما خط قرمز نظام در تعامل با مقامات عالی مثل روسای جمهور کجاست؟
شاید مثلا این باشد که درمقابل آرمانهای انقلاب مانند صدور انقلاب ایستادگی کنند و یا به نوعی با دشمن همراهی بکنند.مثل کاری که بنی صدر کرد. بنی صدر با اتحادی که با مجاهدین خلق داشت به نوعی در مقابل نظام ایستاد.خوب به همین دلیل هم لازم دیده شد که از طرف نمایندگان مجلس استیضاح شود.
*آیا امکان دارد آقای احمدی نژاد هم به سرنوشت بنی صدر دچار شود؟
قابل پیش بینی نیست.
*در رفتار آقای احمدی نژاد همراهی با دشمن دیده می شود؟
همراهی آگاهانه که وجود ندارد ولی ممکن است به خاطر حساسیت و تعصبی که ایشان نسبت به برخی از دوستان و نزدیکان خود دارد گاهی به طور نا خودآگاه اقداماتی انجام دهد که بر خلاف مصالح انقلاب باشد.
*به نظر شما آیا احمدی نژاد آستانه تحمل نظام را لبریز کرده که حال قصد برخورد با آقای احمدی نژاد است؟
سؤال به معنی برخورد نیست. من فکر می کنم هنوز به آن حد نرسیده که بخواهیم بگوییم احمدی نژاد در مقابل نظام ایستاده است. مشکل ایشان تکروی، تمایل به استبداد و قانون گریزی است.احمدی نژاد آن قانونی را که خودش منطبق بر قانون اساسی می داند و می پسندد اجرا می کند و قانونی را که شخصا منطبق نداند اجرا نمی کند. این نشان می دهد که استعداد استبداد در او وجود دارد و اگر مجلس قوی در برابر ایشان وجود نداشته باشد کم کم استبداد رای نهادینه می شود.
مشکل اساسی ایشان همین است ومشکلاتی هم که امروز در کشور ما به وجود آمده ناشی از همین موضوع است. ایشان معتقد است که چون من رای مستقیم مردم را دارم می توانم در همه جا به تشخیص خودم عمل کنم، در حالی که رئیس جمهور هر مقدار هم که رای داشته باشد مجری سیاست های کلی نظام و قوانین مصوب است نه آراء خودش. احمدی نژاد اعتقاد چندانی به قانون ندارد و دوست دارد دستش در خیلی جاها باز باشد و آنچه که خودش تشخیص می دهد اجرا کند. بی انظباطی مالی او که ناشی از همین بینش است برای کشور مشکل درست کرده است.
*یعنی به نظر شما هنوز آقای احمدی نژاد خط قرمزی را زیر پا نگذاشته؟
در مقاومت 11 روزه ای که از خودش نشان داد از خط قرمز عبور کرد.یا مقاومتی که در برابر معاون اولی آقای مشایی نشان داد.
* اگر آقای احمدی نژاد در دور اول ریاست خود چنین رفتاری داشت آیا باز هم امکان انتخابش در دور دوم بود؟
بعید بود که رای بیاورد. البته ایشان هم زیرک بود و بسیاری از اعتقادات قلبی خودش را در دور اول بروز نداد.اما در دوره ی دوم چون دیگر نیازی به رای مردم نداشت بسیاری از مکنونات قلبی خود را بروزداد.
*خیلی ها بر این اعتقاد هستتند که کار دولت تا عید تمام شدنی است. نظر شما در این مورد چیست؟
حالا تا عید یا تا مرداد، زیاد فرقی نمی کند.
*حتی اگر در نوع و نحوه ی تمام شدنش باشد؟
از چه نظر فرق می کند؟ خوب دوره اش دارد تمام می شود.
*اگر قبل از پایان تاریخ تمام شدن دوره اش اتفاقی رخ بدهد که دیگر جای تاملی وجود نداشته باشد و کار به استیضاح بکشد موضوع دیگر خیلی فرق می کند.
او آدم زیرکی است. من فکر می کنم وضعیت را تا پایان دوره خودش مدیریت می کند.احمدی نژاد نشان داده در زمانی که احساس خطر می کند خودش را جمع و جور می کند. بی حساب و کتاب کار نمی کند و اگر ببیند برخورد جدی است عقب نشینی می کند.در ماجرای خانه نشینی هم وقتی بحث استیضاح جدی شد کوتاه آمد. در جریان استیضاح مرحوم کردان هم وقتی دید قضیه جدی است، در مجلس حضور پیدا نکرد.
*فکر می کنید اگر اصلاح طلبان پیروز انتخابات ریاست جمهوری دهم می شدند و امروز امور را در دست داشتند الان اوضاع چطوربود؟
فکر می کنم اوضاع بهتر از الان بود. برای اینکه این مقدار قانون گریزی در آنها وجود نداشت. بیشتر انتقاداتی که ما به اصلاح طلبان داشتیم به مسایل فرهنگی برمی گشت که به نظرم این دولت از این نظر از اصلاح طلبان جلوتر است.
*آقای مطهری؛ یکی از محورهای سوال بحث ارز است. شما فکر می کنید این مابه التفاوت نرخ ارز به جیب چه کسی می رود؟
مسئله خیلی برای ما روشن نیست. البته مجلس قانونی تصویب کرد که این مابه التفاوت باید به خزانه وارد شود. ولی اینکه تا کنون به چه شکلی عمل شده مشخص نیست.یکی از ظن ها این است که بعضی از این دلالها که مرتبط با بانک مرکزی بودند این وسط نقشی را ایفا می کرده اند و خلاصه رانت خواری عمده وجود داشته است. البته حرف زیاد است. قضاوت در این مورد مشکل است.
حتی گفته می شد که دولت قصد دارد با افزایش نرخ ارز، مابه التفاوت نرخ مرجع تا نرخ آزاد را صرف یارانه ها کند. البته دولت تکذیب کرد. اما بر خلاف این تکذیب،اظهار نظرهای صریحی از سوی برخی از مقامهای دولتی وجود داشته که این تکذیب را دچار تردید می کند. به علاوه دولت در پرداخت یارانه ها دچار کسری بودجه است، قبلا از بودجه نفت برداشت می کرد، حالا که فروش نفت کاهش پیدا کرده به نظر می رسد که می خواست از راه افزایش نرخ ارز وارد شود. مشکل اینجاست که از ابتدا قانون هدفمندی یارانه ها درست اجرا نشد و دولت سهم هر نفر را زیاد در نظر گرفت و به همه دهک ها هم پرداخت کرد. به نظرم اگر سوال از رئیس جمهور خوب مطرح شود می تواند شامل همین موضوع هم بشود.
البته بخشی از افزایش قیمت ارز ناشی از تحریمهاست چون دولت باید ارز موجود را حفظ کند. در حال حاضر ما ارز به مقدار کافی داریم اما اگر یک مبارزه 4 – 5 ساله را پیش بینی کرده باشیم طبیعی است که باید یک مقدار با احتیاط عمل کنیم.
*به نظر شما این موارد در سوال از رئیس جمهور روشن می شود یا همچنان دولت اصرار بر تکذیب خواهد داشت؟
این موضوع به نحوه طرح سوال بستگی دارد.ولی به طور کلی یک سوء تدبیری در کار دولت وجود داشته است.
*این سوء تدبیر تعمدا بوده؟
نه. دولت نمی آید خودش را خراب کند. یک مقدارش ناشی از کم تجربگی و بی توجهی به توصیه های کارشناسان و نهادهای نظارتی مثل دیوان محاسبات بوده و یک مقدارش هم به جدی نگرفتن تحریم ها برمی گردد.
* آقای مطهری اکنون 34 سال از پیروزی انقلاب گذشته. شما به عنوان شخصی که در پاره ای از موارد منتقد سیاست های نظام و در مواقعی مدافع آن بودید، فکر می کنید مهمترین ضعف استراتژیک جمهوری اسلامی چیست؟
یکی از این ضعف ها رابطه اصل ولایت فقیه با سایر ارکان نظام جمهوری اسلامی است که زیاد مشخص نیست.مثلا همین بحث سوال و حواشی آن ناشی از آن است که رابطه میان ولایت فقیه با مجلس زیاد مشخص نیست.
یک عده تصور می کنند که مجلس در هر موضوعی باید موافقت ولی فقیه را بگیرد و بعد اقدام کند و یک عده مخالف هستند و می گویند ما اختیارات و وظایف خودمان را داریم و باید کار خودمان را انجام بدهیم. اگر یک مصلحت مهمی در میان باشد ولی فقیه حکم حکومتی می دهد و ما اطاعت می کنیم. اینها باید روشن بشود.
یا رابطه قوه قضائیه با اصل ولایت فقیه روشن نیست. آیا قوه قضائیه می تواند مقامات عالی رتبه نظام را شخصا و بدون اطلاع رهبری مورد مواخذه قرار بدهد یا خیر؟ چون مرزها مشخص نبوده آسیب هایی هم به کشور ما زده است.به طور خلاصه اگر بخواهیم بگوییم، نوع برداشتی که ما از ولایت فقیه داریم آسیب هایی به کشور وارد کرده است.
یعنی در جاهایی نباید موضوع ولایت فقیه را وارد می کردیم ولی وارد کردیم و بعد آسیب دیدیم. بهترین مثال همین انتخابات 88 است. یکی از ریشه های بحران 88 این بود که عده ای از اصولگرایان اصرار داشتند که کاندیدای اصلح مورد نظر رهبری آقای احمدی نژاد است. خوب طبیعی است که وقتی چنین موضوعی مطرح می شود جامعه به دوقطب تقسیم می شود و دیگر انتخابات آزاد معنی خود را از دست می دهد.
در حالی که ما می گوییم ولی فقیه اگر نظری هم داشته باشد از طریق شورای نگهبان اعمال می کند و از آن به بعد با مردم است. این مرزها زیاد روشن نیست.
یکی دیگر از ضعف های ما برداشت اشتباه برخی از این جمله معروف امام که " حفظ نظام از اوجب واجبات است" بوده است. گاهی فکر می کنیم برای حفظ نظام خیلی کارها مباح می شود در حالی که اینطور نیست.نمونه هم قتل های زنجیره ای است و اخیرا هم فوت ستار بهشتی، که البته ما این مسئله را تا آخر دنبال می کنیم و اجازه نمی دهیم لوث شود. از آقای توکلی هم که این موضوع را در نطق خود مطرح کردند تشکر می کنم، چون ما نمایندگان باید قبل از همه از حقوق مردم دفاع کنیم.امروز هم این تفکر وجود دارد.البته نه به آن شدت. این نوع برخوردها خطرناک است. همین برخوردها باعث می شود ما جلوی آزادی بیان را بگیریم.اینها کمک به حفظ نظام نیست. نظام یک موجود سست نیست که با یک باد بلرزد.
*این ضعف ها چطور برطرف می شود؟
این حرف ها زیاد باید گفته شود. امثال من هم زیاد این حرفها را زده ایم.روحانیت نقش مهمی دارد و باید این مسائل را در مساجد بگویند تا مثلا برای انتخابات ریاست جمهوری توده مردم از سوی برخی افراد فریب نخورند که مثلا نظر آقا روی این شخص است.باید تبیین کنند که در انتخابات باید هر کس نظر خودش را اعمال کند.اگر قرار بود که رئیس جمهور را رهبری معین کنند دیگر نیازی به انتخابات نبود، خوب ایشان یک نفر را منصوب می کردند.
*آقای دکتر یکی از بحث هایی که از سوی شما در مواردی مطرح شده اصلاح برخی از اصول قانون اساسی است. آیا اصلا این بازنگری می تواند صورت بگیرد.
باز نگری در قانون اساسی یک تابو نیست. اصلا اشکالی ندارد هر ده، بیست سالی یک بازنگری صورت بگیرد. مثلا همین اصل 113 قانون اساسی که می گوید رئیس جمهور مسئول اجرای قانون اساسی و شخص دوم کشور از نظر اجرایی است، برداشتهای مختلفی از آن شده است. همین اختلاف نظری که در بازدید از زندان اوین بین رئیس جمهور و قوه قضائیه ایجاد شد، ناشی از برداشت های مختلف از این اصل بود.
آقای احمدی نژاد می گوید در اینجا قانون اساسی دو شان و مقام برای رئیس جمهور قائل شده.یکی شان اجرای قانون اساسی و دیگر ریاست قوه مجریه، لذا معتقد است که من می توانم نظارتی بر عملکرد قوه قضائیه و مجلس داشته باشم و به آنها تذکر و اخطار قانون اساسی بدهم.
البته ایشان فراتر از این رفته و می گوید من قانونی را که خودم منطبق بر قانون اساسی می دانم اجرا می کنم و غیر آن را اجرا نمی کنم. این، حرف غلطی است.همه اینها در حالی است که تفسیر شورای نگهبان غیر از این است و می گوید مقصود این است که رئیس جمهور مسول اجرای قانون اساسی صرفا در حیطه قوه مجریه است. همین طور اصل 175 راجع به صدا و سیما. البته ممکن است موارد دیگری هم قابل اصلاح باشد که باید کارشناسان نظر بدهند.
*آقای دکتر در حالی این روزها به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم نزدیک می شویم که هنوز انتخابات سال 88 و اتفاقات آن اثرش در جامعه از بین نرفته است. به نظر شما نظام چگونه می تواند اعتماد دوباره مردم را بدست بیاورد؟
اگر یک مقدار فضای اظهار نظر بازتر شود (البته نشانه های آن با برگزاری برنامه های مناظره در صدا و سیما دیده می شود) به نظرم می تواند به جلب اعتماد مردم و مشارکت بیشتر کمک کند.تجدید نظر در نوع برخورد با متهمان بحران سال 88 می تواند مفید باشد. البته به نظرم این یک مسئله کلی است و ربطی به انتخابات آینده ندارد.خوب خیلی از این رفتارها در بحران 88 به نظرم ضرورت نداشته و اصلا خوب نبوده است، نمی شود به صرف اینکه بعضی از این افراد در جلسات یک کاندیدا شرکت کرده و یا حتی حرفی زده باشند که شنود شده است آنها را متهم کرد.
خیلی از این افراد بازداشتشان قبل از تاریخ 22 خرداد بوده است و عملا نقشی در آشوب ها نداشته اند. این رفتارها قابل قبول نیست و براحتی هم پذیرفته نمی شود که این افراد در فکر ایجاد یک انقلاب مخملی بوده اند.باید در برخورد با اینها تجدید نظر شود. البته نه برای انتخابات آینده. این اصلا خوب نیست و مردم هم متوجه می شوند که هدف چیست.از ابتدا نباید این کار صورت می گرفت و این مقدار سختگیری می شد.من قبول دارم که مثلا آقای تاجزاده و نبوی اظهارات تندی دارند ولی اگر اینها بیرون باشند و حرفهایشان را بزنند مشکلی برای کشور به وجود نمی آید.
حتی در مورد آقای موسوی و کروبی هم همین نظر را دارم. اگر قرار است محاکمه بشوند باید این کار صورت بگیرد و هر مجازاتی بر اساس محاکمه باشد.زیاد قانع کننده نیست که ما مجازاتی را بدون محاکمه اعمال کنیم.این توجیهاتی هم که برخی می گویند حصر آنها به خاطر آسیب نرسیدن به آنهاست از نظر حقوقی قابل قبول نیست و صرفا یک توجیه است.باید ماهها پیش این کار می شد، البته حالا هم بشود آثار خوبی دارد.
*به عنوان آخرین سؤال، این روزها گمانه زنی هایی راجع به کاندیداتوری آقای هاشمی مطرح می شود، به نظر شما چقدر این گمانه زنی ها درست است؟
من اطلاع دقیقی ندارم. اما شخصا معتقدم که با توجه به وضع کشور که اکنون در حوزه اقتصاد، فرهنگ و سیاست خارجی دچار مشکل هستیم حضور ایشان در یک دوره چهار ساله می تواند راه گشا باشد.
اگر آقای هاشمی بیاید و مردم هم به ایشان رای بدهند این حضور کمک می کند که ما زودتر از بحران خارج بشویم.چون شخص دیگری مانند آقای هاشمی نمی تواند نیروها و گروه های مختلف سیاسی را با نگرشها و سلیقه های مختلف دور هم جمع کند. ایشان بیاید تا کشور سروسامان پیدا کند و بعد برای چهار سال بعدی کشور را به یک نفر دیگر بسپارند.