نامه بیش از ۱۲۰۰۰ معلم و دانشگاهی ایرانی به ۵۱ کشور برای پاسخگویی به فاجعه مدرسه میناب

به گزارش ایلنا، در پی حمله موشکی ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴) به دبستان دخترانه شجره طیبه در شهر میناب استان هرمزگان، بنیاد تعلیم و تربیت برهان در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۲۶ (۱ اردیبهشت ۱۴۰۵) نامه‌ای سرگشاده خطاب به نمایندگان دائم ۵۱ کشور جهان در سازمان ملل متحد در نیویورک منتشر کرد. اصل این نامه که به زبان انگلیسی نوشته شده، همراه با فهرست کشور‌های مقصد، به این گزارش ضمیمه شده است.

این نامه را ۱۲،۱۷۷ نفر امضا کرده‌اند؛ جمعی متشکل از اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها، استادان، معلمان، دانشجویان، دانش‌آموزان و والدین. آنها با تکیه بر مستندات حقوقی و روایت‌های شاهدان عینی، خواستار پایان سکوت بین‌المللی در برابر کشتار کودکان و نقض مصونیت مدارس شده‌اند.

روایت تکان‌دهنده از آخرین دقایق زندگی دانش‌آموزان

نامه‌نگاران در این سند، تصویری از آخرین لحظات زندگی دانش‌آموزان ترسیم کرده‌اند. در بخشی از این نامه آمده است: «این کودکان تنها ۷ تا ۱۲ سال داشتند. آنها مشتاقانه در بحث‌های کلاسی شرکت می‌کردند تا معلمانشان را از یادگیری خود خوشحال کنند. آنها چشم به راه شنیدن زنگ تفریح بودند، اما صدایی که شنیدند بسیار بلندتر از زنگ مدرسه بود. صدایی که بسیاری از آنها را تکه‌تکه کرد و عده‌ای دیگر را زیر آوار له کرد، در حالی که امید داشتند تا ساعتی دیگر آغوش گرم والدین خود را حس کنند. پدران و مادرانی که انتظار دریافت کارنامه پایان‌ترم را داشتند، به جای آن مجبور شدند اجساد بی‌جان فرزندانشان را از زیر آوار بیرون بکشند.»

این نامه شرح می‌دهد که چگونه دانش‌آموزان پس از اصابت موشک اول، توسط کارکنان برای حفظ امنیت در نمازخانه مدرسه جمع شدند، اما دقایقی بعد موشک دوم مستقیماً این نمازخانه را هدف قرار داد و دست‌کم ۱۶۸ نفر که اکثریتشان دختران دانش‌آموز بودند، جان خود را از دست دادند.

«جنایت جنگی»؛ توصیف حقوقی یک واقعه

در این نامه، با اشاره به گزارش‌های رسانه‌های بین‌المللی از جمله نیویورک تایمز و رویترز، این حمله را مصداق «جنایت جنگی» و «جنایت علیه بشریت» طبق کنوانسیون‌های ژنو و اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی دانسته است. در این نامه تأکید شده که مدرسه سال‌ها به عنوان یک مرکز آموزشی مستقل فعالیت داشته و هدف گرفتن عمدی آن، نقض فاحش قوانین بشردوستانه بین‌المللی است.

درخواست‌های فوری از ۵۱ کشور

امضاکنندگان این نامه از ۵۱ کشور از جمله چین، روسیه، هند، برزیل، اسپانیا، ایتالیا، ترکیه، مصر، مکزیک، استرالیا، بریتانیا، سوئیس و سوئد خواسته‌اند به مسئولیت قانونی و انسانی خود عمل کنند.

محور‌های اصلی این درخواست‌ها:

تأکید دوباره بر مصونیت مدارس و کودکان در مخاصمات مسلحانه

حمایت از تحقیقات مستقل بین‌المللی برای شفاف‌سازی زوایای حمله

استفاده از سازوکار‌های سازمان ملل برای پاسخگویی و مجازات عاملان

تقویت سازوکار‌های حفاظت از نهاد‌های آموزشی در مناطق درگیری

کمک‌های بشردوستانه فوری به خانواده‌های آسیبدیده و بازسازی مدارس تخریب‌شده

گفتنی است بر اساس آمار رسمی وزارت آموزش و پرورش ایران، در جریان حملات اخیر، بیش از ۱۲۰ مدرسه در سراسر کشور به طور جزئی یا کامل تخریب شده‌اند.

نامه ۱۲,۱۷۷ معلم و دانشگاهی ایرانی به ۵۱ کشور دنیا با این جملات پایان می‌یابد: «ویرانه‌های نمازخانه در میناب، امروز پرسشی جدی پیش روی جامعه جهانی گذاشته است. امنیت مدارس و کرامت کودکان، ارزش‌هایی جهانی و فراتر از سیاست هستند. ما از نمایندگان کشور‌ها در سازمان ملل می‌خواهیم که به این فاجعه با شفافیت و جدیت بپردازند و تضمین کنند که حفاظت از کودکان، اولویتی تزلزل‌ناپذیر باقی بماند.»

برای مشاهده اصل نامه انگلیسی و فهرست کامل ۵۱ کشور دریافت‌کننده، اینجا را کلیک کنید.