خبرگزاری کار ایران

ILO 2013

  • میزگرد فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری؛

    فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری (WFTU) برای دومین بار یک رویداد جانبی در حاشیه صد و چهاردهمین کنفرانس بین‌المللی کار در سوئیس، میزگردی با عنوان «هفته کاری ۳۵ ساعته: یک مطالبه ضروری، بالغ و عملی» برگزار کرد.

  • در صدوچهاردهمین اجلاس کنفرانس بین‌المللی کار مطرح شد؛

    نماینده ایران در صد و چهاردهمین اجلاس کنفرانس بین‌المللی کار سازمان بین‌المللی کار (ILO) با تأکید بر چالش‌های ناشی از تنش‌های منطقه‌ای، جنگ تحمیلی و تحریم‌های یک‌جانبه، خواستار موضع‌گیری صریح این سازمان بین اللملی در قبال آثار مخرب تحریم‌ها بر حق کار شد.

  • امضای یک توافق‌نامه با تلاش سازمان جهانی کار؛

    سازمان جهانی کار برای مقابله با کار کودکان در زنجیره‌های تولید معادن، با سازمان‌های مرتبط همکاری می‌کند.

  • سازمان جهانی کار با صدور بیانیه‌ای، بر حفظ امنیت دریانوردان در تنگه هرمز تاکید کرد.

  • نشست بررسی برنامه مشترک سازمان جهانی کار و ویتنام برای بهبود بازار کار برگزار شد.

  • در بلژیک گزارش‌ها از افزایش گرایش به فعالیت صنفی در میان کارگران جوان حکایت می کند.

  • ایلنا گزارش می دهد:

    چكیده:‌«غلامرضا زنگی اهرمی ‌از فعالان صنفی کارگران دریایی می‌گوید که که کارگران دریایی دارای کرسی انحصاری در نشست سازمان جهانی کار هستند/ غلامرضا عباسی دبیرکل کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران معقتد است که تمامی اعضای گروه هفت‌نفره کارگری، نماینده کارگران ایران در نشست اخیر سازمان جهانی کار بوده‌اند».

  • وزیر کار در ژنو مدعی شد:

    چکیده:«بیش از 80 درصد جمعیت کشور تحت پوشش حمایت های اجتماعی قرار داردند/در ایران بیش از 180 هزار تعاونی در زمینه تولید، توزیع و سرمایه گذاری تاسیس شده اند/ در کشور 8هزار تشکل کارگری و کارفرمایی به موازات دولت فعالیت دارند/در مناطق کم توسعه یک میلیون و 200 هزار خانوار تسهیلات می‌گیرند».

  • در حاشیه اجلاس امسال ILO رخ داد:

    چکیده:«نشست وزرای کار عضو جنبش غیر متعد ها در ژنو برگزار شد/ وزیر کار ایران در این نشست خواهان اصلاح سازمان جهانی کار در جهت ارتقاء پاسخگویی، شفافیت و کارآمدی بیشتر شد/ دربیانیه پایانی این نشست از پیشنهاد اصلاح ساختار سازمان جهانی کار استقبال شده‌است».

  • یك فعال كارگری طرح كرد:

    چكیده: «هرچند اشخاص فرصت طلب از تحریم‌ها به نفع منافع اقتصادی خود بیشترین استفاده را کرده‌اند، اما در ‌‌نهایت تاثیر اجتماعی این محدویت‌های اقتصادی در قالب کاهش و حتی توقف فعالیت بنگاه‌های اقتصادی، پایین آمدن سطح درآمد مزدبگیران، افزایش بیکاری موقت و دائمی نیروی کار و افزایش بهای کالاهای مصرفی در جامعه نمایان شده است.»