این سالها به قدری درباره اش شنیده، خوانده و دیدهایم که گشودن بابی نو از آن سخت به نظر میرسد. با این حال کثرت سخن گفتن از اسیدپاشی و قربانیانش تکرار مکررات نیست، برای این است تا جامعه بیدار بماند و خطیری امر را فراموش نکند،مبادا که در پیله غفلت آن را به کناری زند تا در بزنگاه دیگر برخود بلرزد و انگشت حسرت بگزد.