صالح آتون از پیشکسوتان موسیقی محلی هرمزگان در سن 92 سالگی دار فانی را وداع گفت. آتون نوازنده عود، نی، جفتی و ترانه سرا و خواننده بود.
خبرگزاری کار ایران
صالح آتون از پیشکسوتان موسیقی محلی هرمزگان در سن 92 سالگی دار فانی را وداع گفت. آتون نوازنده عود، نی، جفتی و ترانه سرا و خواننده بود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه با بیان اینکه موسیقی محلی، زبان مشترک اقوام و پیونددهنده دلهای مردم است، گفت: کرمانشاه از دیرباز خاستگاه موسیقی اصیل ایرانی بوده و بزرگان موسیقی این خطه، برگ زرین و درخشان از افتخارات فرهنگی کشور به شمار میروند.
جمعهعلی نینواز شهرنویی میگوید: «دهل» به جز پیشینه کهنی که دارد در میان مردمسازی پذیرفته شده است. مردم از ساز دهل استقبال میکنند و مهم همین است. وقتی مردم ساز و موسیقی را قبول کنند، ماندگار خواهد شد. دلیل دیگری که گواهی بر اهمیت ساز دهل است، بهکارگیری آن در جشنها و مراسم و اعیاد است. دهل جزیی از فرهنگمان است.
عاشیق حسن و عاشیق علی دو بازمانده از نسل عاشیقها هستند. عاشیق علی میگوید: من برای سرودن شعر و زدن ساز اصلا کلاس نرفتم اما تا آنجا پیش رفتم که شعرهای استادم عاشیق حسین ناموری را اصلاح میکردم. عاشیق حسن هم میگوید: عاشیقهای گذشته مانند عاشیق حسین ناموری انسانهای تمام و کاملی بودند.
حمید زیدآبادی (آوازخوان اهل سیرجان) میگوید: اینطور هم نیست که منطقه ما موسیقی نداشته باشد و آوازهایی داریم که به کرمان و شهرهای این استان اختصاص دارد. مثلا آواز «غریبی» یا «غریبخوانی» گویند که به آواز دشتی یا دشتستانی شباهت دارد. آوازهای چوپانی داریم و «آبادونی» یا «آبادونخوانی» از رسمهای ماست که با موسیقی همراه است.
نوشآفرین کشوردوست میگوید: موسیقی و توجه بانوان به کمانچه لری در چند سال گذشته قابل توجه بوده. در این میان خیلی از هنرمندان به «تال» علاقه نشان دادهاند حتی آنها که در کشورهای دیگر زندگی میکنند، همچنان کمانچه را محلی مینوازند.
راغب طی فعالیتهای اخیرش اثری را به زبان کردی خوانده است. این تکآهنگ «آی فلک» نام دارد و اصل آن متعلق به ماموستا محمد ماملی (خواننده کرد زبان) است.
وحید میری میگوید: وقتی به رپرتوار «للهوا»، ساز بومی ما گوش میکنید؛ خواهید دید که بازتابی از زندگی چوپانی و دامداری و کشاورزی است و نام قطعات هم گویای همین است. همه اینها از گذشته باقی ماندهاند و بر اساس همه اینها موسیقی مازنداران پتانسیل بسیار بالایی دارد.
ناکارآمدی سیاستهای هنری در کشور درقبال فعالیت هنرمندان رستههای مختلف هنری موجبات فراموشی هنرمندان و آثار آنها را بیش از پیش فراهم میکند.
موسیقی «عاشیقی» در تار و پود تاریخ، هویت و فرهنگ آذربایجان تنیده شده است. با اینکه «عاشیقی» در دنیای امروز مثل گذشته مورد توجه نیست اما عاشیق حسن اسکندری نظری غیر از این دارد. باید او را آخرین بازمانده اصیل عاشیقهای آذربایجان بدانیم. او راوی داستانها و مقامهای متعددی است که مردم «کوراوغلو» بیش از بقیه آنها را میشناسند.