معاون سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با تبیین رسالت‌های خطیر جمهوری اسلامی ایران در پهنه بین‌الملل، بر ضرورت بازسازی و تقویت مرجعیت علمی کشور در حوزه‌های چهارگانه ایران‌شناسی، زبان و ادبیات فارسی، اسلام‌شناسی و شیعه‌شناسی تأکید کرد.
محمدهادی فلاح زاده رئیس و اعضای هیئت‌رئیسه دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی با حضور در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، با حسین سیمایی صراف، وزیر علوم دیدار و درباره مهم‌ترین مسائل، ظرفیت‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای این دانشگاه گفت‌وگو کردند.
استان مرکزی در پاسداشت آیین تعزیه ایران، نقش محوری و بسیار مؤثری دارد. تعزیه یا شبیه‌خوانی روایتی از برگزاری یک نمایش تاریخی و پاسداشت یک میراث کهن شیعی در گذرگاه تاریخ است. این استان چه در زمان پیدایش تعزیه و چه در عصر حاضر از مراکز اصلی ترویج این آیین محسوب می‌شود. در این استان اساتید تعزیه‌خوان صاحب‌نامی وجود دارد که در گستره تاریخی کشور ایران شناخته شده هستند.
استان مرکزی با دارا بودن 15 آیین ثبت شده در فهرست آثار ناملموس ملی ایران در حوزه عزاداری‌های محرم، بی‌گمان یکی از غنی‌ترین گنجینه‌های آیین‌های عاشورایی در کشور محسوب می‌شود. عَلَم، نخل، چغچغه و تعزیه؛ چهارسوق عزای حسینی در استان را تشکیل می‌دهند. آیین‌هایی که همگی روایت‌گر عشق و ارادت مردمان این دیار به حضرت اباعبدالله‌الحسین (ع) و خاندان این امام برجسته شیعیان و همچنین یاران با وفای ایشان است.
پژوهشگر حوزه ادیان و نویسنده کتاب «زیارت در مسیحیت» گفت: زیارت در مسیحیت از زیارت اورشلیم در قرون اولیه تا پیوند با قدیسان، کلیسا و حتی گردشگری مذهبی در عصر مدرن، تحولات گسترده‌ای را پشت سر گذاشته و در دوره‌های مختلف تاریخی، نقش مهمی در تحولات دینی و سیاسی جهان مسیحیت داشته است.
وضو گرفتن قبل از زیارت امام معصوم نه تنها به‌عنوان یک عمل عبادی مهم، بلکه به‌عنوان یک اقدام مهم برای آمادگی معنوی و روحی نیز شناخته می‌شود و به کیفیت و اثرگذاری زیارت کمک می‌کند.
رئیس مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر(عج) با بیان این که متأسفانه امروز میدان‌دار دین اسلام، وهابیت ملعون شده و مراکز اسلامی خود را در دنیا گسترش می‌دهد، گفت: جوانان شیعه باید با انگیزه و دانش، در مقابل شبهات وهابیت در فضای مجازی و حقیقی مقابله کنند.
استاد دانشگاه آکسفورد با اشاره به سفر عمران خان به تهران گفت: ایران و پاکستان همسایگان دائمی و در حال همکاری در مرزهای بلندمدت هستند و مجبورند در صلح با یکدیگر زندگی کنند، حتی اگر بیشتر شبیه یک آتش‌بس باشد. آنچه که پاکستان از آن می‌ترسد، دوستی طولانی‌مدت هند با ایران است.
