فولاد خوزستان نمونه عینی این فشار ساختاری است. شرکتی که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان فولاد میانی کشور محسوب میشود و بخش قابل توجهی از صادرات شمش ایران را در اختیار داشته، طی چهار سال گذشته به دلیل محدودیتهای انرژی با ضربهای معادل ۱.۳ میلیارد دلار مواجه شده است. این عدد صرفاً یک زیان حسابداری نیست؛ بیانگر تولیدی است که انجام نشد، بازارهایی است که از دست رفت و سودی است که میتوانست در اقتصاد ملی گردش کند.